Happy Halloween!
Zo trokken de kids vandaag naar school:
Caitlin slaapt al ongeveer een maand in haar kikkerkostuum. Oorspronkelijk wou ze een schildpad zijn, en was ze zelfs akkoord dat ik het kostuum zelf zou maken. Maar tijdens het winkelen vond ze plots dit (veel te kleine) kostuum in de rekken, en sindsdien moeten we haar dus Froggy noemen.
Jack was minder makkelijk. Voor hem kocht ik 4 kostuums: een paard, een cowboy, een football player en een echt hondenkostuum. Hij wou geen enkel daarvaan ook maar bekijken en liep altijd heel snel weg als hij vermoedde dat ik weer eens ging proberen om hem te verkleden. Jack ziet nogal graag hondjes, dus uiteindelijk is het een hondenpyjama geworden met een gek hoedje.
Een te klein kostuum en een polyester pyjama. Zo lopen onze kinderen vandaag dus de hele dag rond…
In de klas werden vandaag ook een Robin Hood, een Angry Bird, een Captain America, een cowgirl, een spiderman, een Abby Cadaby, een Roodkapje, etc etc gespot. Caitlin is dan misschien wel de minst meisjesachtige, ik vind haar wel de grappigste van de bende.
Zodadelijk begint de parade op school en vanavond gaan we dan trick or treaten in de buurt. Gek genoeg kijken ze daar alletwee erg naar uit. Vorig jaar was Caitlin daar nog te bang voor, maar dit jaar kon het niet snel genoeg komen. "Trick or treat, smell my feet, give me something good to eat". Ze heeft het rijmpje onder de knie en staat te popelen om bij de buren te gaan aanbellen en in de pot met snoep te graaien.
We trick or treaten wel heel vroeg, rond 5u, als het nog licht is buiten. En daarna gaan we lekker in het donker wachten tot de mensen bij ons komen aanbellen. We hebben 10kg snoep ingeslagen, wij zijn er dus helemaal klaar voor!
woensdag 31 oktober 2012
woensdag 24 oktober 2012
Spookjes + Spookjes
Halloween is in aantocht. Volgende week woensdag mogen de kindjes verkleed naar school. Voor Caitlin ligt het al een maand vast wat ze wil zijn. Geen prinses, by the way! Er zit zelfs niks roze in haar kostuum. Jack… das een ander paar mouwen. Die weigert ook maar om naar een kostuum te kijken, laat staan aandoen. Misschien gaat Jack gewoon als Jack naar school volgende week.
In afwachting van de grote verkleeddag, hebben we alvast ons huis een beetje versierd. Niks overdadig zoals sommige buren, en ook niks griezelig. We zijn nog steeds in het stadium waar alles een beetje schattig mag zijn.
Een paar pompoenen dus. En neen, ik heb me er niet aan gewaagd om die te carven. Een uil. En een paar lieve spookjes. Samen met Jack geknutseld toen ie vorige week de hele week ziek thuis zat.
De kids hebben elk "hun" spookje herkend, en gingen voor een keer graag op de foto… Ik kon niet kiezen welke op de blog mocht komen, dus ik plaats ze maar allemaal. De (groot)oma's en opa's zullen dat wel apprecieren, denk ik dan.
Love love love deze fotos!
In afwachting van de grote verkleeddag, hebben we alvast ons huis een beetje versierd. Niks overdadig zoals sommige buren, en ook niks griezelig. We zijn nog steeds in het stadium waar alles een beetje schattig mag zijn.
Een paar pompoenen dus. En neen, ik heb me er niet aan gewaagd om die te carven. Een uil. En een paar lieve spookjes. Samen met Jack geknutseld toen ie vorige week de hele week ziek thuis zat.
De kids hebben elk "hun" spookje herkend, en gingen voor een keer graag op de foto… Ik kon niet kiezen welke op de blog mocht komen, dus ik plaats ze maar allemaal. De (groot)oma's en opa's zullen dat wel apprecieren, denk ik dan.
En neen, Caitlin heeft zich geen pijn gedaan. Ze vindt het momenteel wel cool om met 7 fluo plakkers op haar benen rond te lopen. 
Love love love deze fotos!
zondag 21 oktober 2012
Guess who's 2
Vorige week zondag werd Caitlin om 6u wakker, en daarmee ook het hele huis. "IT'S YOUR BIRTHDAY, JACK", riep ze wel tien keer na elkaar. Net alsof het haar eigen verjaardag was. Prompt kreeg het mannetje een kroon op zijn hoofd - we zijn hem al 2 weken aan het laten wennen aan de kroon, want mijnheer draagt niet graag "verkleedkleren" - en mocht hij de kaartjes openmaken die uit Belgie waren aangekomen. Het blijft altijd leuk om post te krijgen, zeker als er cars opstaan:
"Hoeveel jaar ben je vandaag, Jack? "
"TOE!"
De cadeautjes volgden al snel. Het werd een treinstel van Thomas & Friends, een idee van de papa, want Jack hield het koppig bij "car" als we hem vroegen wat hij voor zijn verjaardag wou. Het opendoen van cadeautjes verliep niet zonder slag of stoot, want zoals gezegd, Caitlin was heel enthousiast en vond het niet meer dan normaal dat ook zij een aantal cadeautjes mocht opendoen…
's Middags hadden we een dubbel verjaardagsfeestje in het park gepland. Met vriendje Kyle, die ook 2 werd.
Niet dat Jack dat zo plezant vond, want hij liep de hele tijd met een boos gezicht rond en als we vroegen of hij taart wou eten dan riep hij boos "NO". Een trekje dat hij van zijn papa heeft, want Marc vertelde mij op dat ogenblik dat hij als kind ook altijd boos in een hoekje zat te mokken op zijn eigen verjaardagsfeestje. Dat van die appel en de boom klopt dus wel. Al een geluk dat ik altijd een zonnetje was op mijn verjaardagsfeestjes en het spookje dat heeft geerfd.
Na voldoende happen suiker te hebben binnengewerkt, vonden de kinderen er niet beter op dan de heuvel hard op en af te rennen. Caitlin op kop. Jack in de staart. Maar hij was natuurlijk wel de jongste van de bende.
Na dat 5 keer te hebben gedaan zei het spookje wel dat ze nu "very tired of running" was. Het licht ging bij alletwee uit: tijd om terug naar huis te gaan en daar verder met de nieuwe treintjes te spelen.
Het is trouwens opmerkelijk hoe Jack sinds hij 2 is, plots een taalsprong heeft gemaakt. Waar het tot vorige week beperkt bleef tot ma-ma en pa-pa en heel wat gebrabbel, zijn er plots echte woorden te horen (hij zei deze morgen zelfs naaimachine!) en 2-woord zinnetjes ("icht aan", "Caitin komen", "poepoe e-daan")…'t Is een cliche, maar het gaat plots toch wel allemaal heel snel…. Gelukkige tweede verjaardag, klein mannetje.
vrijdag 12 oktober 2012
Mommy & Me Time
Ik ben principieel tegen make-up en nagellak bij kindjes. Maar we moeten daar eerlijk in zijn…het spookje vindt het GEWELDIG om net als mama te mogen doen. Soms betrap ik haar erop dat ze in de badkamer met mijn nagellak flesjes speelt - al een geluk dat ze die niet open krijgt. Dus ik ben gezwicht en als ze heel flink is geweest durf ik haar al eens belonen met "purple nails". Het probleem is een beetje dat Jack dat hele kleurtjesgedoe ook wel interessant vindt, maar Marc heeft hierover een heel duidelijk veto gesteld.
Toen ik afgelopen weekend zelf naar het nagelsalon ging, heb ik het spookje voor de eerste keer meegenomen. Ze was een beetje onder de indruk van al die Vietnamese dametjes die ijverig voeten aan het schrobben waren. Maar ze ontdooide al snel:
Het blijkt ook niet zo abnormaal te zijn om met een 3jarige naar het nagelsalon te gaan voor een mani/pedi, want bij het binnenkomen kreeg ik prompt het "kindermenu" overhandigd.
Soms bedenk ik hoe groot Caitlin & Jack al worden, maar gelukkig zijn ze in veel opzichten nog echt kleine kindjes die het liefst van al samen met knuffelbeesten spelen...
…onnozel doen:
…en er een rommeltje van maken als ze zelf proberen een boterham te smeren. Chocoladekorrels overal...
En om af te sluiten nog een van mijn favoriete Jack fotos: Jack die boos kijkt. Hij is soms echt een koppig ventje.
Maar zelfs als hij boos ik, vind ik het nog altijd het schattigste mannetje ooit.
Valt het op dat groen zijn lievelingskleur is?
woensdag 26 september 2012
4 meisjes op een rij
Terwijl de jongetjes van de klas zich uitleefden op het springkasteel, hingen deze dametjes rond het zwembad...
Starend, giechelend en wijzend naar het jongentje dat aan het zwemmen was
Starend, giechelend en wijzend naar het jongentje dat aan het zwemmen was
Net mini-bakvisjes.
En plots had ik een flash-forward naar binnen 12 jaar...
Waar is die pauze-knop?
maandag 24 september 2012
C25K - been there, done that!
Een loopster ben ik nooit geweest. Ik weet nog goed hoe we in t middelbaar in ons blauwe sponsen turnbroekjes rond de speelplaats moesten lopen. Ik bleef soms achter de eik staan wachten tot de groep er weer was om op die manier een rondje minder te moeten doen. Of die verschrikkelijke leger-test, waar je op de beep-toon tussen de lijnen van het basketbalveld moest rennen. Ik startte altijd sterk, maar had het na 3 beepjes meestal al gehad.
Een gymbunny ben ik ook niet echt. Ja, ik heb in de jaren '90 mijn deel van groepslessen gevolgd, van BBB, tot step, tot kickboxing, pilates en calanetics. Maar nooit echt van harte.
Tenminste, dat was het geval tot ik 3 maanden na de geboorte van Caitlin terug aan het werk ging, en mijn collegas Doug & Chuck - mannen met een militaire achtergrond die ook in Irak hadden gediend - vonden dat het tijd was dat ik eens serieus aan sport ging doen. Ze trokken me 5 dagen per week mee naar de sportschool om intervaltraining en gewichtenroutines te doen… Zo gezegd, zo gedaan, en zo heb ik een redelijk liefdevolle band met bodypump ontwikkeld. Zo lang ik de cardio maar kon ontwijken, was ik allang blij. Maar toen werd ik zwanger van Jack, en ging die sportroutine weer helemaal de mist in.
En hier ben ik dan, halfweg de 30 en 2 kinderen verder. Een paar dagen niet eten helpt nu plots niet meer om weer in dat "dunne kleedje" te passen. En omdat ik niet meer elke dag in de gym geraak, moest ik een andere oplossing zoeken: het werd hoog tijd om mijn haat-verhouding met lopen aan te pakken.
Begin juni ben ik eraan begonnen, samen met mijn running-buddy Heidi. Veel heb je niet nodig: goeie loopschoenen en 40 minuten. Een loopbuddy, iPod en Couch to 5K (C25K) programma zijn optioneel, maar voor mij wel een deel van mijn succes. Die eerste week was hel. Dan alterneer je 60 seconden lopen met 90 seconden stappen. Ik dacht na die eerste 60 seconden al dat ik ging sterven. Dat klinkt een beetje stom, maar vergeet niet dat het hier in de zomer super warm is. Om 9u is het al rond de 30 graden. Ik geef toe dat ik het een beetje had onderschat. Die eerste week trok ik mijn mooie nieuwe loop-outfit aan (mooie kleren helpen bij mij ook ter motivatie) en ik dacht om 2 vliegen in 1 klap te slaan: op het middaguur gaan lopen zodat ik tegelijkertijd ook maximaal kon bruinen. Right. Na 5 minuten ben ik terug naar ons airco gekoeld huis gestrompeld. Hoe Marc tijdens de zomer 10 km op het middaguur in 40 minuutjes bij elkaar sprint - IEDERE MIDDAG - is mij een volstrekt raadsel.
Maar goed, ik had mijn lesje geleerd. We lopen nu 4 keer per week, om 8u 's morgens. In het begin serieus tegen mijn goesting. De muziek van het loopprogramma was ook bijzonder slecht (beat/rave genre, met een soort van waterval geluid erin, verschrikkelijk). Evy's podcast is jammer genoeg niet meer verkrijgbaar, al weet ik niet hoe blij ik tegenwoordig zou worden van Donna's muziekselectie 10 jaar na datum.
En kijk, wie had dit ooit gedacht? 15 weken verder, vind ik het zelfs leuk. Verslaafd zou ik niet durven zeggen, maar ik kijk tegenwoordig echt uit naar mijn loopjes. Ik loop de 5K vlotjes binnen het half uur, heb geen last van de warmte meer, en ik kijk er niet meer tegenop om een stukje heuvel-op te moeten lopen. Dat gecombineerd met 2 dagen bodypump per week, durf ik nu rustig zeggen dat ik in heel mijn leven wellicht nog niet fitter ben geweest dan nu.
Neen, ik ben nog niet verslaafd aan lopen, heb zelfs die befaamde runners-high nog niet ontmoet. Ik kom nog steeds met tomaatkop thuis en word soms zelfs nog voorbijgestoken door fietsende kleuters (bergop!). Maar heel af en toe steek ik zelf eens iemand voorbij, of kan ik de hele route al kletsend met Heidi volbrengen, en dan ben ik super trots op mezelf. Echt, als ik dit kan, kan iedereen leren lopen!
Welke lezers lopen ook? Op welke liedjes lopen jullie goed? Wie heeft een goeie app om vooruitgang/route bij te houden? En is het normaal dat, hoewel ik dit heel leuk vind, ik absoluut geen enkele behoefte heb om te trainen voor 10K?
Een gymbunny ben ik ook niet echt. Ja, ik heb in de jaren '90 mijn deel van groepslessen gevolgd, van BBB, tot step, tot kickboxing, pilates en calanetics. Maar nooit echt van harte.
Tenminste, dat was het geval tot ik 3 maanden na de geboorte van Caitlin terug aan het werk ging, en mijn collegas Doug & Chuck - mannen met een militaire achtergrond die ook in Irak hadden gediend - vonden dat het tijd was dat ik eens serieus aan sport ging doen. Ze trokken me 5 dagen per week mee naar de sportschool om intervaltraining en gewichtenroutines te doen… Zo gezegd, zo gedaan, en zo heb ik een redelijk liefdevolle band met bodypump ontwikkeld. Zo lang ik de cardio maar kon ontwijken, was ik allang blij. Maar toen werd ik zwanger van Jack, en ging die sportroutine weer helemaal de mist in.
En hier ben ik dan, halfweg de 30 en 2 kinderen verder. Een paar dagen niet eten helpt nu plots niet meer om weer in dat "dunne kleedje" te passen. En omdat ik niet meer elke dag in de gym geraak, moest ik een andere oplossing zoeken: het werd hoog tijd om mijn haat-verhouding met lopen aan te pakken.
Begin juni ben ik eraan begonnen, samen met mijn running-buddy Heidi. Veel heb je niet nodig: goeie loopschoenen en 40 minuten. Een loopbuddy, iPod en Couch to 5K (C25K) programma zijn optioneel, maar voor mij wel een deel van mijn succes. Die eerste week was hel. Dan alterneer je 60 seconden lopen met 90 seconden stappen. Ik dacht na die eerste 60 seconden al dat ik ging sterven. Dat klinkt een beetje stom, maar vergeet niet dat het hier in de zomer super warm is. Om 9u is het al rond de 30 graden. Ik geef toe dat ik het een beetje had onderschat. Die eerste week trok ik mijn mooie nieuwe loop-outfit aan (mooie kleren helpen bij mij ook ter motivatie) en ik dacht om 2 vliegen in 1 klap te slaan: op het middaguur gaan lopen zodat ik tegelijkertijd ook maximaal kon bruinen. Right. Na 5 minuten ben ik terug naar ons airco gekoeld huis gestrompeld. Hoe Marc tijdens de zomer 10 km op het middaguur in 40 minuutjes bij elkaar sprint - IEDERE MIDDAG - is mij een volstrekt raadsel.
Maar goed, ik had mijn lesje geleerd. We lopen nu 4 keer per week, om 8u 's morgens. In het begin serieus tegen mijn goesting. De muziek van het loopprogramma was ook bijzonder slecht (beat/rave genre, met een soort van waterval geluid erin, verschrikkelijk). Evy's podcast is jammer genoeg niet meer verkrijgbaar, al weet ik niet hoe blij ik tegenwoordig zou worden van Donna's muziekselectie 10 jaar na datum.
En kijk, wie had dit ooit gedacht? 15 weken verder, vind ik het zelfs leuk. Verslaafd zou ik niet durven zeggen, maar ik kijk tegenwoordig echt uit naar mijn loopjes. Ik loop de 5K vlotjes binnen het half uur, heb geen last van de warmte meer, en ik kijk er niet meer tegenop om een stukje heuvel-op te moeten lopen. Dat gecombineerd met 2 dagen bodypump per week, durf ik nu rustig zeggen dat ik in heel mijn leven wellicht nog niet fitter ben geweest dan nu.
Neen, ik ben nog niet verslaafd aan lopen, heb zelfs die befaamde runners-high nog niet ontmoet. Ik kom nog steeds met tomaatkop thuis en word soms zelfs nog voorbijgestoken door fietsende kleuters (bergop!). Maar heel af en toe steek ik zelf eens iemand voorbij, of kan ik de hele route al kletsend met Heidi volbrengen, en dan ben ik super trots op mezelf. Echt, als ik dit kan, kan iedereen leren lopen!
Welke lezers lopen ook? Op welke liedjes lopen jullie goed? Wie heeft een goeie app om vooruitgang/route bij te houden? En is het normaal dat, hoewel ik dit heel leuk vind, ik absoluut geen enkele behoefte heb om te trainen voor 10K?
maandag 3 september 2012
De Zoologie
In Antwerpen ligt er midden in de stad een tuin die eigendom is van de Koninklijke Maatschappij voor Dierkunde Antwerpen. De dierentuin van Antwerpen werd geopend op 21 juli 1843 en is daarmee de oudste dierentuin van Belgie en een van de oudste ter wereld. De zevende oudste om precies te zijn, na Wenen (1752), Parijs (1794), London (1828), Dublin (1831), Bristol (1836) en Amsterdam (1838). In 2007 werd de Antwerpse dierentuin uitgeroepen tot 'mooiste en best bewaarde 19e-eeuwse stadsdierentuin ter wereld'. Allee vooruit. De meeste Antwerpenaren noemen de dierentuin trouwens gewoon de zoologie of de zoo.
In het begin (1843), was er nog niet zo veel te zien in de zoologie. Twee geiten, drie paarden, en een paar opgezette dieren uit de collectie van de allereerste directeur van de zoo, ene meneer Jacques Kets. Daarna kwamen er een paar koeien, vogels en slangen bij maar het duurde tot 1847 vooraleer de eerste chimpansee naar de zoo kwam. Die mocht naar het schijnt dan wel elke avond dineren met directeur Kets.
De zoologie begon daarna wel snel uit te breiden. Er kwamen veel dieren bij en er werden gebouwen opgetrokken die er nog steeds staan: de Egyptische tempel in 1856 voor de olifanten en giraffen, de Moorse tempel in 1885 voor de okapis, … Er gingen in die tijd ook wel eens wat dingen mis: in 1868 ontsnapte er een tijger uit de zoo en in 1885 was er een neushoorn gaan zitten op een verzorger.
De Antwerpse zoo is nu 11 ha groot. Er komen tegenwoordig per jaar ongeveer 1 miljoen bezoekers en er wonen vandaag 586 soorten dieren in de zoo.
In Houston ligt er ten zuiden van de stad een tuin die eigendom is van de Houston Zoo Inc. De dierentuin van Houston werd geopend begin jaren 1900 en is daarmee een van de vele dierentuinen in de wereld. De meeste Houstonians noemen de dierentuin de Houston Zoo.
In het begin (1900), was er nog niet zo veel te zien in de zoologie van Houston. Een paar konijnen, raccoons, een uil, vijf prarie-honden en een vijver met wat alligators. Toen er nog een collectie slangen en een bizon bijkwamen in 1920, begon de stad er toch serieus over na te denken om een hek rond de tuin de bouwen … en een verzorger in te huren om voor die dieren te zorgen. Zo werd ene meneer Hans Nagel, de eerste verzorger en eerste directeur van de Houston Zoo. Of meneer Nagel ook elke avond at met een aap, is niet duidelijk.
De Houston zoo is nu 22 ha groot. Er komen tegenwoordig per jaar ongeveer 1.7 miljoen bezoekers en er wonen vandaag 900 soorten dieren in de Houston zoo.
We gingen vroeger als kleine pagadder graag naar de zoologie. Op een of andere manier kon ons vader altijd gratis binnen. Een vaag verhaal over een levenslang abonnement voor de familie dat overgaat van generatie op generatie. Nooit goed gesnapt maar soit.
Daarna als student, gingen we ook graag naar de zoo. Altijd een leuke verrassing voor de scharrel van de week en origineler dan de cinema of 'iets gaan drinken'.
Daarna, als nieuwe papa, gingen we nog altijd graag naar de zoo. Hier was Caitlin 2 maanden oud.
Afgelopen weekend (labor day weekend) gingen we met de hele familie naar de zoo in Houston. Caitlin keek er al geweldig naar uit. Toen we een paar keren vroegen welke dieren ze het liefste wilde zien, was haar antwoord steevast … pinguins. Dat kon mogelijk een probleem worden.
Hier waren we er al.
We waren er wel niet helemaal gerust op. Hoe ging een zoo er op zijn Amerikaanse uitzien. We hadden al wel eens de San Diego Zoo gezien, die was fantastisch, maar dit was Texas. Zouden er drie autostrades met tien rijvakken elke richting over en rond de zoo liggen ? Zou je met je pick-up truck mogen rondrijden in de zoo ? Zou je mogen schieten op de dieren ?
Niets van al dat, het was een mooie zoo. Het was ook heel warm. 98 graden Fahrenheit en 90% vochtigheid. Omgerekend in Celsius is dat heet en doef.
Er waren olifanten. Die het ook warm hadden.
Er waren bongos. Nooit van gehoord. Een soort van antilope die eruit ziet als een bruine zebra. De kindjes vonden het wel interessant.

Maar was het leukste voor onze kindjes in de Houston Zoo: kijken naar een paar vissen aan de uitgang van het park.
Daar waren ze in de auto nog over bezig. Over die vissen … En over het feit dat er geen pinguins waren. Sorry Caitlin.
Voor de mensen die daar eventueel zouden mee inzitten, met den Jack is alles goed hoor. Hier een mooie foto op het einde van de dag van Siri en Jack.
Het was een mooie dag in de Houston Zoo maar de zoologie in Antwerpen is de mooiste ter wereld !
In het begin (1843), was er nog niet zo veel te zien in de zoologie. Twee geiten, drie paarden, en een paar opgezette dieren uit de collectie van de allereerste directeur van de zoo, ene meneer Jacques Kets. Daarna kwamen er een paar koeien, vogels en slangen bij maar het duurde tot 1847 vooraleer de eerste chimpansee naar de zoo kwam. Die mocht naar het schijnt dan wel elke avond dineren met directeur Kets.
De zoologie begon daarna wel snel uit te breiden. Er kwamen veel dieren bij en er werden gebouwen opgetrokken die er nog steeds staan: de Egyptische tempel in 1856 voor de olifanten en giraffen, de Moorse tempel in 1885 voor de okapis, … Er gingen in die tijd ook wel eens wat dingen mis: in 1868 ontsnapte er een tijger uit de zoo en in 1885 was er een neushoorn gaan zitten op een verzorger.
De Antwerpse zoo is nu 11 ha groot. Er komen tegenwoordig per jaar ongeveer 1 miljoen bezoekers en er wonen vandaag 586 soorten dieren in de zoo.
In Houston ligt er ten zuiden van de stad een tuin die eigendom is van de Houston Zoo Inc. De dierentuin van Houston werd geopend begin jaren 1900 en is daarmee een van de vele dierentuinen in de wereld. De meeste Houstonians noemen de dierentuin de Houston Zoo.
In het begin (1900), was er nog niet zo veel te zien in de zoologie van Houston. Een paar konijnen, raccoons, een uil, vijf prarie-honden en een vijver met wat alligators. Toen er nog een collectie slangen en een bizon bijkwamen in 1920, begon de stad er toch serieus over na te denken om een hek rond de tuin de bouwen … en een verzorger in te huren om voor die dieren te zorgen. Zo werd ene meneer Hans Nagel, de eerste verzorger en eerste directeur van de Houston Zoo. Of meneer Nagel ook elke avond at met een aap, is niet duidelijk.
De Houston zoo is nu 22 ha groot. Er komen tegenwoordig per jaar ongeveer 1.7 miljoen bezoekers en er wonen vandaag 900 soorten dieren in de Houston zoo.
We gingen vroeger als kleine pagadder graag naar de zoologie. Op een of andere manier kon ons vader altijd gratis binnen. Een vaag verhaal over een levenslang abonnement voor de familie dat overgaat van generatie op generatie. Nooit goed gesnapt maar soit.
Daarna als student, gingen we ook graag naar de zoo. Altijd een leuke verrassing voor de scharrel van de week en origineler dan de cinema of 'iets gaan drinken'.
Daarna, als nieuwe papa, gingen we nog altijd graag naar de zoo. Hier was Caitlin 2 maanden oud.
Afgelopen weekend (labor day weekend) gingen we met de hele familie naar de zoo in Houston. Caitlin keek er al geweldig naar uit. Toen we een paar keren vroegen welke dieren ze het liefste wilde zien, was haar antwoord steevast … pinguins. Dat kon mogelijk een probleem worden.
Hier waren we er al.
We waren er wel niet helemaal gerust op. Hoe ging een zoo er op zijn Amerikaanse uitzien. We hadden al wel eens de San Diego Zoo gezien, die was fantastisch, maar dit was Texas. Zouden er drie autostrades met tien rijvakken elke richting over en rond de zoo liggen ? Zou je met je pick-up truck mogen rondrijden in de zoo ? Zou je mogen schieten op de dieren ?
Niets van al dat, het was een mooie zoo. Het was ook heel warm. 98 graden Fahrenheit en 90% vochtigheid. Omgerekend in Celsius is dat heet en doef.
Er waren olifanten. Die het ook warm hadden.
Er waren bongos. Nooit van gehoord. Een soort van antilope die eruit ziet als een bruine zebra. De kindjes vonden het wel interessant.
Maar het was heet. Den Jack was al een beetje oververhit aan het geraken na 10 minuten.
Maar vooraleer we beschuldigd worden van onverantwoordelijkheid. Hij was goed ingesmeerd, hij had zijn petje op, we zorgden dat we allemaal heel veel aan het drinken waren en hij was trouwens niet de enige die het warm had …
En u had het al gezien. Volgende stop. De giraffen. En de giraf had ons duidelijk ook al gezien.
En het was toch wel juist etenstijd zeker. Daar mochten we zelfs aan meehelpen. Gewoon de allerduurste sla van de wereld kopen en we konden meedoen. Drie blaadjes sla voor 5 dollar konden we kopen. Als een krop sla 60 blaadjes heeft (we hebben ze nooit geteld), is dat toch een krop sla van 100 dollar. We wisten niet dat giraffen zo een dure smaak hadden. Soit. Het leverde wel mooie foto's op.
En er was ook een petting zoo (een kinderboerderij). Altijd een succes bij ons kinderen.
En wat was er hier te zien ?
Een hele grote orang-oetang.
Maar was het leukste voor onze kindjes in de Houston Zoo: kijken naar een paar vissen aan de uitgang van het park.
Daar waren ze in de auto nog over bezig. Over die vissen … En over het feit dat er geen pinguins waren. Sorry Caitlin.
Voor de mensen die daar eventueel zouden mee inzitten, met den Jack is alles goed hoor. Hier een mooie foto op het einde van de dag van Siri en Jack.
Het was een mooie dag in de Houston Zoo maar de zoologie in Antwerpen is de mooiste ter wereld !
Abonneren op:
Posts (Atom)






















