Papsy en Mamyo in The Woodlands - 2015

Papsy en Mamyo waren voor de derde keer in The Woodlands. Allee, tis te zeggen. Papsy voor de tiende keer of zo. Mamyo voor de derde keer. Het was superleuk.

We waren allemaal heel blij dat ze er waren. Eerst en vooral omdat we altijd blij zijn met bezoek uit Belgie. Maar ook voor nog een paar andere redenen.

* Caitlin en Jack keken al lang uit naar de cadeautjes die uit de zorgvuldige ingepakte maar waarschijnlijk toch weer gebroken valies gingen komen.
* Caitlin wilde ook heel graag dat Papsy ging komen lunchen bij haar op school. Dat mag hier.
* Jack hoopte op extra cadeautjes omdat ze hier waren tijdens zijn verjaardag.
* Siri keek uit naar de aflossing van de kindjes tien dagen niet van en naar school te hoeven brengen.

Wat hebben Papsy en Mamyo allemaal gedaan terwijl ze hier waren?

Wel ze hebben een hele mooie trip gemaakt naar Louisana. New Orleans, de plantages en Baton Rouge bezocht.

En terwijl ze in The Woodlands waren, was het natuurlijk weer taken uitvoeren.

Elke morgen en avond de kindjes naar en van school brengen. Siri was blij.

Daarna Woodlands fietstochtje. Papsy blij. 

Elke dag namiddag een duik in het zwembad. Mamyo blij.

Gaan kijken naar de kindjes hun voetbalmatchen. Kindjes blij.

Ze hebben geholpen bij zijn Jack zijn verjaardag. Allee tis te zeggen, Mamyo was aan het helpen,

Papsy onderhield de contacten met Noorwegen.

Jack heeft zijn extra cadeaus gekregen. Die was blij.

En Caitlin was zo blij met Papsy zijn bezoekjes aan de school voor lunch. De school laat hier inderdaad toe dat ouders of grootouders met de kindjes komen lunchen.  We hebben dat zelf nog nooit gedaan, maar we hebben gehoord dat sommige overijverige mama's daar elke middag staan met versgemaakt warm eten. Dat gaat ons wat te ver. Het zal Caitlin worst wezen, die vond het super dat Papsy een paar keren is gekomen. Kijk eens naar de mooie foto's.

Het was weer een leuk verblijf van Papsy en Mamyo hier in Texas.

Papsy en Mamyo: dank je wel om te komen en tot volgende keer !  We kijken er al naar uit... want ...de pralines zijn op ...

Homework Central

T is niet altijd feest en plezier ten huize MSCJ, er moet namelijk ook iedere dag gewerkt worden. Dat geldt voor mij en Marc, maar ook voor de kindjes. Dus iedere middag als ze thuiskomen van school, krijgen ze een vieruurtje en dan begint homework central.

Ze krijgen allebei op vrijdag hun huiswerk voor de volgende week mee, en het moet dan de volgende vrijdag terug ingeleverd worden. Dat helpt wel, want zo kan je de workload een beetje verdelen over de dagen dat er geen naschoolse activiteiten zijn. Op maandag, bijvoorbeeld, hebben ze allebei Nederlandse school en daarna hebben we meestal geen tijd/energie meer om huiswerk te maken. Di-woe-don-vrij zijn dus huiswerk dagen, en dan ziet de keukentafel er zo uit:

Jack vindt huiswerk maken fantastisch, en zou het liefst al zijn huiswerk op dinsdag afwerken. Caitlin heeft iets meer moeite daarmee, en zou het liefst alles tot donderdag uitstellen. We laten dat uiteraard niet toe en ze moeten van mij elke avond een beetje doen, kwestie van er een gewoonte van te maken voor later.

Afin, samen aan tafel gaat dat wel goed en ze motiveren elkaar ook wel. Caitlin helpt Jack met "moeilijke" woorden, en Jack motiveert Caitlin om stil te zitten.

Soms moet Caitlin nog schrijfopdrachten doen, en dat doet ze graag in mijn bureau. Ik aan het werk aan mijn computer, en mevrouwtje opgekruld in de zetel met haar writing pad.

En op woensdag, terwijl Caitlin voetbal heeft, zorg ik voor Jack en zijn vriendje Sawyer en doen we een extra leesuurtje naast het veld. Heerlijk om die 2 kleine jongens samen te zien lezen.

Jack legt het concept van mini loco uit aan Sawyer (mini loco bestaat niet in de US). 

Tot slot: Caitlin heeft ook voor de Nederlandse school iedere week huiswerk. Ze vroeg me om haar te filmen terwijl ze een Nederlands boek (Ie, een rat) aan het lezen was. Nederlands lezen is voor haar veel moeilijker dan Engels, maar ik vind dat ze dat eigenlijk heel vlot doet en met een prima accent. Soms komt er al eens een hollands accent door, maar door de band valt dat heel goed mee. Ze heeft ook een echte rollende r, terwijl Jack dat niet heeft. Beniewd of hij volgend jaar even vlot Nederlands kan lezen als zijn zus.

Jack is 5!

Op 14 oktober werd ons ventje vijf jaar. Een mijlpaal waar hij erg naar uit keek, want enkel de vijfjarigen mogen op school op de playstructures (klauterdingen op de speelplaats). Tot vorige week moest hij samen met de laatste 3 vierjarigen, lijdzaam toezien hoe al zijn klasgenootjes die wel al 5 waren, mochten klimmen en glijden. Dus 14 oktober was het extra feest! Hij kreeg taart (of in zijn geval: ijscreme), mama kwam voorlezen in de klas EN hij mocht op de glijbaan!

Het was een verjaardagsfeest in 2 stappen: vorig weekend organiseerden we een feestje met zijn vriendjes, en op woensdag was het en-famille te doen.

Vorig jaar had Jack enkel de jongens uit zijn klas uitgenodigd, want hij wou geen meisjes op zijn feest. Maar zijn slimme zus had hem erop attent gemaakt dat als er meer kindjes komen, hij dan ook meer geschenkjes zou krijgen. Dus dit jaar mocht ik ook de meisjes uitnodigen... maar ik moest hem wel eerst geruststellen dat de meisjes wel degelijk een jongensgeschenk zouden kiezen, en dus geen barbie of zo...

Qua thema was hij een beetje onbeslist... hij wou Minions uitnodigingen, het moest een Lego feest worden, en de taart moest van Jurrasic World (dinos) zijn. Jack vraagt, wij draaien...

De slingers en ballonnen werden bovengehaald...

Toen zijn vriendjes aankwamen, mochten ze koekjes versieren. Je zou denken dat dat meer een meisjesactiviteit is, maar deze jongens vonden dit fantastisch. De icing (gekleurde suikerpasta) maakten we zelf, en er werden bergen sprinkels in het rond gestrooid.

Nadat iedereen was aangekomen, kreeg iedereen een basis Lego bouwpakketje, waar alle onderdelen voor een auto inzaten.  Ik had op Amazon een hoop wielen en assen en ramen gekocht, en een mega doos legostenen (2000 stuks). Geen idee wat ik zou doen zonder Amazon...! De kinderen kregen de opdracht om een auto te bouwen die het daarna in een race tegen elkaar zouden opnemen. Met veel concentratie werden 12 autos in elkaar gepuzzeld.

En toen maakte iedereen zich klaar voor de race... Diegene wiens auto het verste geraakte, won. Als jarige mocht Jack als eerste starten, maar hij eindigde bij de laatste. 

Maar we hadden geen tijd om bij dat verlies stil te staan, want het was tijd voor voetbal, basketbal en tikkertje met papa ... (daar hebben we geen fotos van).

Het was 30 graden - niet slecht voor midden oktober - dus na al dat sjotten, was het tijd om de taart aan te snijden.  Een akelige dinotaart. De jongens vonden het geweldig!

Jack en zijn gekke maten (vlnr: Lewis, Jack, Sawyer, Westen & Cooper)

 En ja, de meisjes waren ook uitgenodigd, maar er was er maar 1tje komen opdagen: Kate. Catilin had dus meteen een bondgenootje in al dat kleine jongensgeweld.

 En na de taart? De obligatoire Pinata. Na 1 slag lag hij al bija in stukken, dus we moesten die een beetje extra versteviging geven, zodat de kinderen toch nog 10 minuten zouden bezig blijven.... Uiteindelijk heeft Jack de genadeslag mogen geven.

Jack vond het een super feestje, en daarvoor doen we het natuurlijk. Hij is ook enorm verwend geworden: zie hieronder de buit van zondag en woensdag...

Ons mannetje is nu 5. Gelukkige verjaardag aan het vrolijkste, slimste, mooiste en liefste ventje van de wereld!

Bonnie in America - Editie 2015

De Bonnie was in Augustus voor haar jaarlijkse trip naar Houston gekomen. Zie ook blog "Moederdag 2015 (den echte)". Die dag zijn we naar Galveston gegaan. Maar we hadden voor de Bonnie natuurlijk een heel programma opgesteld.

Voor we aan een kort overzicht beginnen, moeten we eerst iedereen eraan herinneren dat de Bonnie gekend is voor scherpe observaties en rake opmerkingen. Dat was dit jaar niet anders. Een bloemlezing:

"Ge ziet hier heel weinig kleine auto's." (inderdaad dit is Texas).
"De mall is veel duurder dan de Walmart." (daarom gaan wij altijd naar Walmart).
 "Jullie staan vroeg op, en jullie gaan vroeg slapen." (voor Europese normen wel, voor Amerikaanse niet echt)
"De supermarkten zijn hier altijd open.  Dat is gemakkelijk." (inderdaad, wij zouden het niet meer gewoon kunnen worden in Belgie, als ge al geen kalkoen meer kunt gaan kopen om 11 uur 's avonds)
"De kindjes zijn heel flink en eten alles." (Inderdaad, niet dat ze een andere keuze hebben)

Tot dusver de Bonnie.  Wat hebben we dan nog allemaal gedaan ? Vanalles.

We zijn met de Bonnie naar het Houston Museum for Fine Arts geweest. Dat museum heeft een mooie collectie van Europese schilders. Absoluut de moeite.  Brueghel (de oude), Van der Weijde, Rembrandt, Rubens, Monet, Manet, Van Gogh, Miro, Picasso, ... ze zijn er allemaal.

Ook downtown Houston verkend.  Bovengronds.

En ondergronds.

Een paar keren goed gaan eten. Hier zijn we in Babin's (visrestaurant).

Op de paardemolen in de mall.

Het zwembad natuurlijk.

BBQ

En de jokari eens geprobeerd.

En met de kindjes naar hun allereerste baseball game.

Wat doet nen Amerikaan op den baseball ? Eten 

We zijn ook niet ontsnapt aan de gift shop.

En een keer helemaal naar boven in het stadion.

Het was een heel leuk bezoek van de bonnie.  We denken dat ze het ook leuk vond. En voor vandaag: Happy Birthday Bonnie ! 

Voetbal in Amerika

Het nieuwe voetbalseizoen is weeral begonnen. United doet het redelijk in de Premier League, en gisteren tegen de scousers gewonnen. Lokeren heeft vandaag gewonnen op Standard. En Caitlin en Jack hebben er ook hun eerste officiele wedstrijd van het nieuwe seizoen opzitten.

Caitlin en Jack zijn niet aan hun proefstuk toe. Ze hebben vorig jaar ook al een jaar voetbal gespeeld. Ze doen het allebei graag en flink. Pas op dat is hier al voor echt: elke woensdag een uur training en elke zaterdag een echte match (20 minuten voor Jack, 30 minuten voor Caitlin). Sinds dit jaar is er ook al een scheidsrechter voor de wedstrijden van Caitlin.

Caitlin en Jack spelen voetbal bij "Texas Rush Soccer" hier in The Woodlands.  De sponsor is in ieder geval ok.

En voetbal wordt hier in Amerika evenveel gespeeld door jongens als door meisjes. Amerika is ook wereldkampioen bij de vrouwen. En ze hebben een paar hele goeie spelers.  Caitlin (en papa) zijn bijvoorbeeld grote fan van Alex Morgan.

Voetbal in Amerika heet hier soccer. De regels zijn hetzelfde: twee ploegen, twee goals en een bal. Verder is er weinig gelijkenis met voetbal in Belgie of Europa.

We leggen dat even verder uit in vier punten.

Punt 1: er spelen meer kinderen en jongeren voetbal in de US dan in eender welk ander land.  Zie rapport van FIFA hieronder voor als ge het niet zou geloven. Het is wel een FIFA rapport dus er is waarschijnlijk wel geknoeid met de cijfers. Soit.

Onze kindjes spelen dus bij Texas Rush Soccer.  Die Texas Rush Soccer is een geweldige voetbal-fabriek hier in The Woodlands. Er worden hier elke zaterdag 100 wedstrijden afgewerkt door 1,500 kinderen / jongeren.  In totaal telt Rush Soccer US 34,000 leden. De grootste voetbalacademie van de wereld.

Punt 2: de accomodatie is geweldig. Allemaal perfect aangelegde kunstgrasvelden. Toen wij in den tijd voetbal speelden, was dat altijd op een ongelijke akker waar er geen spriet gras te bespeuren was. Als het een tijdje niet had geregend, was het veld een grote stofwolk. En als wel veel had geregend, was het veld een grote modderpoel.  Hier allemaal perfecte pelouzekes.

Punt 3: de toeschouwers hier in Amerika maken het zich wat gecomforabeler dan in Belgie.  In Belgie staan toeschouwers gewoon in dezelfde stofwolk of in dezelfde modderpoel. Hier in Amerika komen de toeschouwers met stoelen, dekens, frigoboxen, karren, tenten, enzovoort ...  Nen Amerikaan heeft graag een beetje comfort.  Ongezien in Belgie.  Dit was eerder dit jaar in februari.

Punt 4: de toeschouwers zelf zijn ook anders dan in Belgie.  In onzen tijd kwamen er gewoonlijk gemiddelde twee mensen naar onze matchen kijken. Ne zatte werkloze die tijdens de rust moest overgeven en ne verdwaalde bompa met katchoue botten aan.  Hier in Amerika is de hele familie er altijd bij. Mama's, papa's, oma's, opa's, ... ze zijn er allemaal ... met hun stoelen, karren, frigoboxen, honden, ...

En dan moet een match al wel eens worden stilgelegd wegens een bestorming van het veld ... Amerikaanse hooligans ?

Zoals gezegd, onze kindjes doen het allebei graag en ze doen het heel flink. Leve het nieuwe voetbalseizoen ! Go Jack Rooney en Caitlin Morgan !