Bonnie in America - Editie 2015

De Bonnie was in Augustus voor haar jaarlijkse trip naar Houston gekomen. Zie ook blog "Moederdag 2015 (den echte)". Die dag zijn we naar Galveston gegaan. Maar we hadden voor de Bonnie natuurlijk een heel programma opgesteld.

Voor we aan een kort overzicht beginnen, moeten we eerst iedereen eraan herinneren dat de Bonnie gekend is voor scherpe observaties en rake opmerkingen. Dat was dit jaar niet anders. Een bloemlezing:

"Ge ziet hier heel weinig kleine auto's." (inderdaad dit is Texas).
"De mall is veel duurder dan de Walmart." (daarom gaan wij altijd naar Walmart).
 "Jullie staan vroeg op, en jullie gaan vroeg slapen." (voor Europese normen wel, voor Amerikaanse niet echt)
"De supermarkten zijn hier altijd open.  Dat is gemakkelijk." (inderdaad, wij zouden het niet meer gewoon kunnen worden in Belgie, als ge al geen kalkoen meer kunt gaan kopen om 11 uur 's avonds)
"De kindjes zijn heel flink en eten alles." (Inderdaad, niet dat ze een andere keuze hebben)

Tot dusver de Bonnie.  Wat hebben we dan nog allemaal gedaan ? Vanalles.

We zijn met de Bonnie naar het Houston Museum for Fine Arts geweest. Dat museum heeft een mooie collectie van Europese schilders. Absoluut de moeite.  Brueghel (de oude), Van der Weijde, Rembrandt, Rubens, Monet, Manet, Van Gogh, Miro, Picasso, ... ze zijn er allemaal.

Ook downtown Houston verkend.  Bovengronds.

En ondergronds.

Een paar keren goed gaan eten. Hier zijn we in Babin's (visrestaurant).

Op de paardemolen in de mall.

Het zwembad natuurlijk.

BBQ

En de jokari eens geprobeerd.

En met de kindjes naar hun allereerste baseball game.

Wat doet nen Amerikaan op den baseball ? Eten 

We zijn ook niet ontsnapt aan de gift shop.

En een keer helemaal naar boven in het stadion.

Het was een heel leuk bezoek van de bonnie.  We denken dat ze het ook leuk vond. En voor vandaag: Happy Birthday Bonnie ! 

Voetbal in Amerika

Het nieuwe voetbalseizoen is weeral begonnen. United doet het redelijk in de Premier League, en gisteren tegen de scousers gewonnen. Lokeren heeft vandaag gewonnen op Standard. En Caitlin en Jack hebben er ook hun eerste officiele wedstrijd van het nieuwe seizoen opzitten.

Caitlin en Jack zijn niet aan hun proefstuk toe. Ze hebben vorig jaar ook al een jaar voetbal gespeeld. Ze doen het allebei graag en flink. Pas op dat is hier al voor echt: elke woensdag een uur training en elke zaterdag een echte match (20 minuten voor Jack, 30 minuten voor Caitlin). Sinds dit jaar is er ook al een scheidsrechter voor de wedstrijden van Caitlin.

Caitlin en Jack spelen voetbal bij "Texas Rush Soccer" hier in The Woodlands.  De sponsor is in ieder geval ok.

En voetbal wordt hier in Amerika evenveel gespeeld door jongens als door meisjes. Amerika is ook wereldkampioen bij de vrouwen. En ze hebben een paar hele goeie spelers.  Caitlin (en papa) zijn bijvoorbeeld grote fan van Alex Morgan.

Voetbal in Amerika heet hier soccer. De regels zijn hetzelfde: twee ploegen, twee goals en een bal. Verder is er weinig gelijkenis met voetbal in Belgie of Europa.

We leggen dat even verder uit in vier punten.

Punt 1: er spelen meer kinderen en jongeren voetbal in de US dan in eender welk ander land.  Zie rapport van FIFA hieronder voor als ge het niet zou geloven. Het is wel een FIFA rapport dus er is waarschijnlijk wel geknoeid met de cijfers. Soit.

Onze kindjes spelen dus bij Texas Rush Soccer.  Die Texas Rush Soccer is een geweldige voetbal-fabriek hier in The Woodlands. Er worden hier elke zaterdag 100 wedstrijden afgewerkt door 1,500 kinderen / jongeren.  In totaal telt Rush Soccer US 34,000 leden. De grootste voetbalacademie van de wereld.

Punt 2: de accomodatie is geweldig. Allemaal perfect aangelegde kunstgrasvelden. Toen wij in den tijd voetbal speelden, was dat altijd op een ongelijke akker waar er geen spriet gras te bespeuren was. Als het een tijdje niet had geregend, was het veld een grote stofwolk. En als wel veel had geregend, was het veld een grote modderpoel.  Hier allemaal perfecte pelouzekes.

Punt 3: de toeschouwers hier in Amerika maken het zich wat gecomforabeler dan in Belgie.  In Belgie staan toeschouwers gewoon in dezelfde stofwolk of in dezelfde modderpoel. Hier in Amerika komen de toeschouwers met stoelen, dekens, frigoboxen, karren, tenten, enzovoort ...  Nen Amerikaan heeft graag een beetje comfort.  Ongezien in Belgie.  Dit was eerder dit jaar in februari.

Punt 4: de toeschouwers zelf zijn ook anders dan in Belgie.  In onzen tijd kwamen er gewoonlijk gemiddelde twee mensen naar onze matchen kijken. Ne zatte werkloze die tijdens de rust moest overgeven en ne verdwaalde bompa met katchoue botten aan.  Hier in Amerika is de hele familie er altijd bij. Mama's, papa's, oma's, opa's, ... ze zijn er allemaal ... met hun stoelen, karren, frigoboxen, honden, ...

En dan moet een match al wel eens worden stilgelegd wegens een bestorming van het veld ... Amerikaanse hooligans ?

Zoals gezegd, onze kindjes doen het allebei graag en ze doen het heel flink. Leve het nieuwe voetbalseizoen ! Go Jack Rooney en Caitlin Morgan ! 

STOP ! Siri for President.

Dit is een STOP - teken.

En dit is Julie Bowen. 

 En dit is den Obama.

Er is een verband tussen deze drie foto's.

Namelijk Siri.

1) Wij vinden Siri en Julie Bowen allebei mooie vrouwen.
2) Siri en Julie hebben allebei een successvolle campagne gelanceerd om een STOP – teken te installeren in hun buurt. Julie Bowen deed dit als Claire Dumphy in Episode 4 van Season 3 van de serie Modern Family. Leukste serie op TV sinds Friends. En Siri dit in het echt heeft gedaan.
3) Tenslotte is Siri klaar om president van de US te worden.

Het verhaal dan.

Onze kindjes moeten elke morgen en avond op weg naar school met Siri, en samen met tientallen andere kinderen en mama’s uit de buurt, een gevaarlijk kruispunt oversteken op Terramont.  Sinds jaar en dag had de school daarvoor een ‘crossing guard’ ingehuurd.  Een ‘crossing guard’ is een vrijwilliger, gewoonlijk een of andere gepensioneerde vrouw of man uit de buurt, die elke morgen en avond, iedereen veilig laat oversteken. Er zijn zo duizenden crossing guards in Amerika. Waarschijnlijk in Belgie ook. Die crossing guards worden zelfs betaald door de school. 10 dollar per uur.  Nog een kenmerk van crossing guards: er zit altijd wel een vijs los bij de gemiddelde crossing guard. De crossing guard van Terramont verzamelde potjes zand van overal in de wereld.

Sinds het begin van dit schooljaar heeft de crossing guard van Terramont er echter de brui aan gegeven. En de school heeft nog geen vervanger gevonden. Dus eerste dag van school, maandag 24 augustus, was er geen crossing guard meer op Terramont. Echt wel een gevaarlijke situatie dus.
En dus schoot Siri in actie.

Stap 1: een vlammende maar bijzonder goed geschreven email naar de school.

Stap 2: een lokaal actiecommittee van alle andere bezorgde en boze mama’s.

Stap 3: telefoon naar de politie.

Stap 4: telefoon naar de lokale politieker, Montgommery County Precint 3 Commissioner James Noack.

Stap 5: pamfletten in de buurt van het kruispunt.

Het resultaat ?

Twee dagen later, op woensdagavond kom ik terug gereden van het werk, en zie ik dit !?!

Een hele reeks van palen en tekens aan het kruispunt. Allemaal nieuw.

Een eerste waarschuwingbord. Met twee vlaggetjes erop !

Een ingewikkelde paal.

Nog een waarschuwingsbord.

En dan het STOP-teken !

Eh voila, dat heeft Siri allemaal geregeld. Op drie dagen tijd. Intussen hebben zich ook al een aantal crossing guards vrijwilligers aangemeld. We zijn heel trots op Siri. De buurt zal er nooit meer hetzelfde uitzien.

Wat moet er nog in Amerika worden opgelost ?  Health care ? Begrotingstekort ? Inkomenonsgelijkheid ?

Geef Siri tien dagen en dat zou allemaal wel in orde moeten zijn.

Siri for President !

Back to School 2015-16

Het nieuwe schooljaar is ondertussen 5 dagen oud. Het was iedere morgen nog een beetje moeilijk om op tijd op te staan, en aangezien dit jaar Jack ook voor 8u op school moet zijn, en zijn school verder is dan die van Caitlin, moeten we echt wel op tijd vertrekken. Als we niet om 7.25 op de fiets zitten, zijn we te laat.... Het was deze week nog een beetje wennen aan de nieuwe routine, maar alles is goed verlopen.

De kindjes vinden hun nieuwe klassen geweldig! Caitlin is super blij met Ms. Hake, een juf die uit Colorado komt en haar hele klas met Elanden (Moose) heeft versierd. Er staan wel 100 pluchen elanden op de kast. De juf heeft ook haar eigen wiskundeboek samengesteld en dat heet "Moose Math". Dat alleen al maakt wiskunde dit jaar blijkbaar super leuk. Er zitten slechts 3 kindjes uit haar klas van vorig jaar bij haar, want de school vindt het heel belangrijk om elk jaar de klassen zoveel mogelijk te mixen, (onder meer) zodat er geen kliekjes worden gevormd. Dit jaar zitten er 2 Russische, 1 Noors en 4 spaanstalige kindjes in de klas. Met Caitlin erbij zijn dat 4 talen en 8 meertalige kinderen op 20. Niet slecht, qua internationale invloed voor een publieke school. 

Jack is ook heel blij met zijn klas/juf. Het gaat er al heel serieus aan toe, vandaag moest hij al zijn eerste "spreekbeurt" geven, over zijn familie. Beniewd hoe dat gegaan is, want hij is nog een beetje verlegen in de klas. Hij zit aan een bank bij zijn beste vriend Sawyer, en volgens mij zal de juf dat heel snel moeten veranderen... Gisteren hadden we al ouderavond, en hoewel Jack bij de jongsten is in de klas (de meesten worden 6 en hij moet nog 5 worden), was de juf toch erg onder de indruk van wat hij al weet en kan. Hij is blijkbaar ook de enige die over de middag tijdens het uurtje "quiet time" niet in slaap valt, en alvast zijn huiswerk voor de volgende dag voorbereidt. Helemaal de papa!

Deze week was nog rustig, maar vanaf volgende week beginnen dan ook de buitenschoolse activiteiten: 

- Maandag: Nederlandse School voor beide (15.45 - 18.00)

- Dinsdag: Girls Scouts (Caitlin) (15.30 - 16.30)

- Woensdag: Voetbal (Caitlin) (17.15 - 18.15)

- Donderdag: Voetbal (facultatieve proftraining voor Caitlin) (18.00 - 19.00)

- Vrijdag: Voetbal (Jack) (18.15 - 19.15)

- Zaterdag: voetbal matchen Caitlin+Jack

- Zondag: Catechese Caitlin (16.00 - 18.00)

Phewwww.... ik word al moe als ik er alleen al aan denk.... 

Maar het is in ieder geval leuk te zien dat ze allebei graag naar school gaan en gemotiveerd zijn! 

't Is weer voorbij, die mooie zomer....

Ik herinner me 4 juni 2015 nog heel goed: dat was de laatste dag van Kindergarten en tegelijk de eerste dag van de 11 weken durende zomervakantie. Ik ben een zomerpersoon en kon niet wachten om de zomer in te zetten, maar was tegelijkertijd een beetje bang hoe dat zou lopen. Ik gunde de kindjes de zomer van hun leven - denk: zon, water, watermeloen, vriendjes, BBQ... - maar de realist in mij besefte dat dat als werkende ouders een heel zware taak zou worden. Vooral omdat we dit jaar voor de eerste keer niet op een doorlopende creche konden rekenen.

En plots is het vandaag 23 augustus. Morgen begint een nieuw schooljaar. Dan worden de zwempakken ingeruild voor boekentassen en ochtendstress. Waar zijn die 11 weken zomervakantie naartoe?

Het moet gezegd: het was redelijk ingewikkeld om alles vlot te laten lopen, zowel mijn baas als de kindjes tevreden te houden, maar ik denk wel dat het een top vakantie was (voor de kinderen, althans. Ik snap nu waarom zoveel ouders een hekel hebben aan zomerverlof!).

Dit hebben de kinderen de afgelopen 11 weken uitgespookt:

Weken 1-3: Jack naar de creche, Caitlin naar zomerkamp op Jack's school. Eigenlijk zouden we het ons gemakkelijk kunnen gemaakt hebben, en dit 12 weken aan een stuk hebben kunnen doen, maar eerlijk gezegd ben ik blij dat het maar 3 weken waren. Het leek een nogal saaie bedoening en ik had het gevoel dat Caitlin een beetje geintimideerd was door de oudere kinderen die nogal bazig deden over de kleintjes (en de monitrices die daar niets aan deden).

Weken 4-5: Gezinsvakantie naar Punta Cana! Heerlijk!!!!

Week 6: Science/legokamp voor Caitlin en Jack (halve dagen). Ze zaten in dezelfde groep, wat erg moeilijk te vinden is hier, aangezien kampen meestal starten vanaf 6 jaar. Ze vonden het super om experimenten  te doen en om met robotics te beginnen.

Week 7: na Punta Cana: het hoogtepunt van de vakantie: ZOOKAMP (camp Zoofari). Een hele dag (week) doorbrengen in de zoo. Dieren eten geven, op excursie gaan in de zoo, spelletjes spelen, gekke dierenliedjes leren.... dit was echt fantastisch. Het betekende wel dat we daarvoor iedere dag voor dag en dauw moesten vertrekken en naar downtown Houston moesten rijden. Ik kon daar gelukkig vanuit ons saleskantoor werken, maar het ochtend en avondverkeer was echt niet om te lachen. De kindjes vonden dat echter geen probleem en weten nu al dat ze volgend jaar weer op zookamp gaan.

Er waren uiteraard ook echte dieren op kamp, niet enkel knuffelbeesten, al was het wel erg leuk om elke dag door een rij van knuffelbeesten te worden begroet op weg naar kamp.

Week 8: Frozen kamp (Jack naar de creche). Zie vorige post. Ik moest tijdens deze week onverwachts op zakenreis naar Virginia, maar gelukkig kon ik op een vriendin hier rekenen om Caitlin om 8.30 op te halen aan de creche van Jack, haar naar kamp te voeren, haar om 15u terug op te halen, haar eten te geven en bezig te houden tot 18.45 en haar dan naar swimteam te voeren, waar Marc haar kwam ophalen. Eeuwige dank heb ik voor Kim, die ons uit de nood heeft geholpen.

Week 9: soccer kamp (halve dagen). Wat een hitte. Scheenlappen en hoge kousen en syntetische voetbalkleren zijn niet leuk om te dragen bij 36graden en in de brandende zon. Er was geen streepje schaduw, geen zuchtje wind. De kindjes hebben afgezien en waren blij als de week voorbij was.... Zodra ze thuiskwamen om 12u, sprongen ze in het zwembad en kwamen er tot s avonds niet meer uit.

Caitlin en Jack op het einde van de rij (in blauw en wit t-shirt)

Week 10: basketball kamp: heel wat beter dan soccerkamp, want dit was tenminste binnen... ze vonden dit al een pak leuker.  De Bonnie was toen ook aangekomen, dus dat maakte het al een pak leuker in de namiddag.

Week 11: Gymnastiek kamp. Hoe vinden ze het toch uit? Afin, het is eigenlijk meer een soort creche, waar de kinderen de hele tijd op trampolines kunnen springen.  Zowel Caitlin als Jack vinden het super leuk, dus als zij content zijn, zijn wij ook blij.

Naast een druk dagschema had Caitlin ook nog dagelijks zwemteam: van 18.45 tot 19.30 baantjes trekken in het plaatselijke zwembad. Ze heeft heel veel geleerd (crawl, rugslag, duiken, ...) en had er echt plezier in. Jack vond het minder leuk om iedere avond in de warmte naast een zwembad te zitten wachten tot zijn zus klaar was. Maar ja, meneer wou zelf niet meedoen, dus dat komt er dan van.

Caitlin duikt onder de witte vlag (voorlaatste baan)

Op het einde van swimteam was er ook een "swim meet", een mini zwemwedstrijd, en Caitlin werd 2de van haar groepje.

TROTS!

Maar gelukkig was er deze vakantie ook nog veel tijd voor watermeloen en plezier met vriendjes!

Het was een mooie zomer, niet te geloven dat het alweer voorbij is.