Voetbal, tennis, opera, bands, awards, onnozele tekeningen, ...

Inderdaad ons leventje gaat rustig zijn gangetje. Iedereen is kerngezond. Siri doet het goed op haar werk. Denken we. Wij doen het goed op ons werk. Denken we.  De kindjes doen het goed op school. Dat weten we wel met zekerheid.  Jack speelt voetbal. Caitlin speelt tennis. Omdat fimpjes over werk en school niet zo interessant zouden zijn, dan liever een filmpje over voetbal en tennis.  Eh voila.

En verder ? Wel de Queso (hamster #3) leeft nog. Voorlopig toch. En we hebben alvast achter ons een extra stukje grond gekocht om alle diertjes die onder onze hoede sterven, te kunnen begraven.

En verder ? Wel we blijven natuurlijk ook nog altijd een beetje de arty farty aap uithangen. Af en toe tijd dus voor een streepje Cultuur. Met de grote C natuurlijk. Na het klassiek ballet een paar weken geleden, was het weer eens tijd voor de opera. "La Boheme" van Giacomo Puccini.

Trouwens de favoriete opera van Papsy. Wij zelf vonden het maar zo en zo. Zal wel aan ons liggen.

En verder ? Wel de Caitlin die gaat ondertussen al met haar vriendinnetjes naar music bands kijken. Een van de vriendinnetjes speelde in de band.

En verder ? Wel den Jack blijft op school maar awards krijgen. Hier is er weer een.

Goed gedaan Jack.

Waar hij dat allemaal aan heeft te danken is anders wel een raadsel. De opdracht van de juffrouw vorige week was: "Maak eens een mooi tekening over Thanksgiving met een kalkoen erin ... "

Jack leverde dit af.

Jawadde. Wat moet die juffrouw van ons denken ? We willen het niet weten.  Inderdaad ons leventje gaat rustig zijn gangetje.

RIP Nacho

Inderdaad, na Taco, is Nacho dan ook het hoekje omgegaan, en daarbij de pijp aan Maarten gegeven en ook het bijltje erbij neergelegd.

Zondagmorgen zagen we al dat Nacho een grote bult had langs de zijkant van haar lichaam. Ze deed ook niet veel meer. Siri en Caitlin er dan maar mee naar de dierenarts van wacht. Dierenarts van wacht, dat bestaat dus ook. En alhoewel Nacho eigenlijk Jack's hamster was, had hij geen tijd die zondag (er was namelijk Engelse voetbal op tv). Maar Caitlin wou wel graag mee gaan.

De dierenarts van wacht kon echter niet echt helpen. Deed alleen maar honden en katten. Ja zeg.  Is dat niet allemaal hetzelfde ? Soit. Caitlin en Siri terug naar huis. Nacho terug in haar kot. Zondagavond was ze dan dood. Volgens dokter Google waarschijnlijk kanker. Ocharme.

Dit was Nacho.

Kindjes weer heel droevig. En dus was er maandagavond alweer een begrafenis hier. We hebben Nacho dan naast haar vriendje Taco gelegd. Ne steen moeten we nog maken.

Het is een triestige zaak. Onze eerste twee hamsters zijn dan na twee maanden dood. Taco van ouderdom. Nacho van kanker. Je zou al kunnen beginnen denken of het niet aan ons ligt ...

Neen dus !  Allemaal de schuld van de Petco ! Awoe ! Slechte winkel. Slechte marchandise. En nooit gene garantie. Daar zien ze ons zeker niet meer.

Wat nu ?

Wel, de Queso is nog springlevend. Eh voila.

Waarschijnlijk toch nog voor twee maanden of zo.

En een vervanger voor de Nacho ? Jack mocht beslissen. En hij heeft beslist van niet. Hij vindt het te spijtig als er een beestje dood gaat en kijkt eigenlijk ook liever naar den Engelse voetbal dan een hamsterkot te kuisen. We geven hem daar geen ongelijk in.

Blijft er dus nog één family pet over. De Queso. En we hebben ook één persoon die heel goed en graag voor diertjes kan zorgen. De Caitlin.  Misschien is het wel beter zo.

En hiermee hebben we dan sneller dan verwacht onze derde (!!) blog over hamsters geschreven. Hopelijk nu een tijdje niet meer. We schrijven liever stukjes over Amerikaanse en andere onzin dan overlijdensberichten van hamsters.

This is what 8 looks like

Op 14 oktober werd Jack 8 en was het dus tijd voor een feestje.  En dit keer maakten we er gelijk een 3 dagen durend feest van...

Omdat de verjaardag op een zondag viel en Marc dan in China zou zijn, begonnen de festiviteiten al op vrijdag. Ik ging met de kindjes lunchen op school: iets wat in Belgie volgens mij niet gebeurt, maar hier dus wel. Sommige ouders gaan wekelijks met hun kind lunchen, maar wij doen dat dus enkel in speciale gevallen (en wanneer Papsy hier is). We moeten ervan profiteren nu ze dit nog plezant vinden, want voor we het weten zullen ze beschaamd zijn om met ons op school te worden gezien. Het allerbelangrijkste is echter wat je meebrengt voor de lunch... nee, niet gewoon boterhammen van thuis! Het meest voorkomende wat je tijdens lunch ziet zijn hamburgers van Chick-fil-A, maar in ons geval zijn de kinderen het blijdst met een belegd broodje (krabsla voor Caitlin en BLT met extra bacon, mosterd en augurken voor Jack). Subway sandwichen en donuts...beter wordt het niet.

Of toch... Jack mocht kiezen waar we 's avonds zouden gaan eten, en zijn keuze viel op een lokale brasserie, waar ze volgens hem de lekkerste lasagne hebben. Maar eerst cadeautjes opendoen natuurlijk. Hij werd weer eens enorm verwend: een knuffeldier van Caitlin, tickets om naar de Rockets te gaan kijken van papa, en een nieuw tenueke van Man City van mij.  De kleine man was in de wolken, en dan had hij zijn lasagne nog niet op. Of toch... binnen 2 minuten speelde hij een volwassen portie of 20000 calorien naar binnen.

Op zaterdag kwam zijn beste vriendje Rafa logeren. Terwijl Caitlin en ik een filmavondje hielden beneden, waren de jongens boven helemaal verdiept in Fortnite... dat hadden we beter in de gaten moeten houden, want de volgende dag kreeg ik een bezorgd telefoontje van Marc uit China met de vraag wat die bijna 100$ x-box uitgaven waren... oops! De x-box werd tijdelijk op non-actief geplaatst en de jongens werden met een voetbal naar buiten gestuurd.

Ondertussen werd er ongeduldig afgeteld tot zondagmiddag, want dan waren 5 vriendjes uitgenodigd om in een soort lunapark (Main Event) mee te komen feesten. Ze kregen elk 2 spelletjes lasertag en een kaart om gedurende 2 uur ongelimiteerd flipperkast spelletjes te spelen: de middag kon niet stuk!

3 super leuke dagen om een super lieve jongen te vieren. Gelukkige verjaardag, flinke man, wij zijn al 8 jaar zo gelukkig dat jij onze zoon bent!

5 beste vrienden op een rij

De beruchte "Eden Cafe" Lasagne

"OP"

Met Jack naar de Houston Rockets

Voor alles is er een eerste keer he.  Gisterenavond was het voor Jack de eerste keer live gaan kijken naar de Rockets. Plaatselijk basketbalploegske hier. Dat was ook ons verjaardagscadeau voor hem dit jaar. Hij keek er geweldig naar uit.

De Rockets precies iets minder. De voortekenen voor de match waren niet goed. Vier matchen gespeeld tot hier toe dit seizoen. Een keer gewonnen, drie keer verloren. Sterspeler James Harden gekwetst.

Maar goed we gingen gaan. We wilden ook niks missen. Dus we waren er als eerste.

En dus hadden we ook nog tijd voor aperitief.

Fanta en bud light.

En Cadillac Nachos. Oh yes, fully loaded, hold the jalopenos.

Nog een paar foto's.

We hadden zelfs een balletje gevangen bij het neverending entertainment.

Klaar voor de match. James Harden was er wel maar speelde dus niet. Had wel tijd om onozel te doen.

En dan was er de match. Ja ja, we hadden goeie plaatsen.

Maar het is allemaal niets geworden. De LA Clippers, toch geen echte topploeg, was toch veel te sterk voor de Rockets. Rockets verloren met 113 - 133.  Tja Jack, sorry, maar het seizoen is nog lang. Misschien gaan we nog wel eens een keertje.

RIP Taco

We zeggen en schrijven woensdag 10 oktober, 2018. Het was een normale morgen bij de familie Klepkens. Caitlin en Jack waren om 6:45 opgestaan om eerst even voor de Taco en Nacho te zorgen, en dan om 7 uur te ontbijten. Er was al snel paniek bij Caitlin. Taco was niet ok. Lag comateus in zijn huisje. Reageerde nog amper. Taco was duidelijk niet ok. Caitlin en Siri begonnen dadelijk eerste hulp te verlenen, maar Taco reageerde niet. Caitlin vertrok in tranen naar school. Siri vertrok met Taco naar de dierenarts. Taco mocht daar de hele dag voor hulp en observatie blijven. Maar om twaalf uur kwam al het fatale telefoontje. Taco was niet meer.

Caitlin was dan in de namiddag terug van school, en Siri was, op weg naar huis, Taco bij de dierenarts gaan afhalen. Caitlin, maar ook Jack, waren heel droevig. 

Eerst was er dan die namiddag de begrafenis. Taco is nu begraven onder de rozenstruik in de voortuin. 

En een grafsteen heeft Caitlin er ook voor gemaakt.

Caitlin had voor Taco ook een tekstje geschreven. 

"Goodnight Taco. Goodnight ends with the letter T, the letter T for Taco. I am happy that I we had 5 nice weeks together. You were my perfect first pet and made me very happy."

En een uurtje later was er nog extra herdenkingsplechtigheid met alle kindjes van het straat. Het was een droevige dag. 

Dit was Taco. 

O ja, de dierenarts heeft uitgelegd dat Taco eigenlijk gewoon van ouderdom is gestorven. Volgens de winkel, Petco, was Taco maar acht weken oud. Bleek eerder achttien maanden volgens de dierenarts.  Petco wist van niets toen we hen daarover belden, en Taco bleek ook niet meer onder garantie. Garantie was maar voor 30 dagen, en we hadden haar al een beetje langer.

En de andere hamster ?  De Nacho ? Daarmee is alles prima.  

Het goeie nieuws. Caitlin heeft ondertussen een nieuwe hamster. De Queso. 

Meet Queso ! 

O ja, we zijn dus wel naar andere winkel geweest voor de Queso. Bij die Petco zien ze ons niet meer. 

En ondertussen is dit dus al wel onze tweede blog over hamsters. Nooit gedacht dat we ooit ook maar 1 blog over hamsters zouden schrijven ... Over hamsters ?!!

Het voetbalseizoen is begonnen

Het 2018-2019 voetbalseizoen is begonnen.

Het tennisseizoen is begonnen

Het 2018-2019 tennisseizoen is begonnen.