Voor alles is er een eerste keer he. Gisterenavond was het voor Jack de eerste keer live gaan kijken naar de Rockets. Plaatselijk basketbalploegske hier. Dat was ook ons verjaardagscadeau voor hem dit jaar. Hij keek er geweldig naar uit.
De Rockets precies iets minder. De voortekenen voor de match waren niet goed. Vier matchen gespeeld tot hier toe dit seizoen. Een keer gewonnen, drie keer verloren. Sterspeler James Harden gekwetst.
Maar goed we gingen gaan. We wilden ook niks missen. Dus we waren er als eerste.
En dus hadden we ook nog tijd voor aperitief.
Fanta en bud light.
En Cadillac Nachos. Oh yes, fully loaded, hold the jalopenos.
Nog een paar foto's.
We hadden zelfs een balletje gevangen bij het neverending entertainment.
Klaar voor de match. James Harden was er wel maar speelde dus niet. Had wel tijd om onozel te doen.
En dan was er de match. Ja ja, we hadden goeie plaatsen.
Maar het is allemaal niets geworden. De LA Clippers, toch geen echte topploeg, was toch veel te sterk voor de Rockets. Rockets verloren met 113 - 133. Tja Jack, sorry, maar het seizoen is nog lang. Misschien gaan we nog wel eens een keertje.
We zeggen en schrijven woensdag 10 oktober, 2018. Het was een normale morgen bij de familie Klepkens. Caitlin en Jack waren om 6:45 opgestaan om eerst even voor de Taco en Nacho te zorgen, en dan om 7 uur te ontbijten. Er was al snel paniek bij Caitlin. Taco was niet ok. Lag comateus in zijn huisje. Reageerde nog amper. Taco was duidelijk niet ok. Caitlin en Siri begonnen dadelijk eerste hulp te verlenen, maar Taco reageerde niet. Caitlin vertrok in tranen naar school. Siri vertrok met Taco naar de dierenarts. Taco mocht daar de hele dag voor hulp en observatie blijven. Maar om twaalf uur kwam al het fatale telefoontje. Taco was niet meer.
Caitlin was dan in de namiddag terug van school, en Siri was, op weg naar huis, Taco bij de dierenarts gaan afhalen. Caitlin, maar ook Jack, waren heel droevig.
Eerst was er dan die namiddag de begrafenis. Taco is nu begraven onder de rozenstruik in de voortuin.
En een grafsteen heeft Caitlin er ook voor gemaakt.
Caitlin had voor Taco ook een tekstje geschreven.
"Goodnight Taco. Goodnight ends with the letter T, the letter T for Taco. I am happy that I we had 5 nice weeks together. You were my perfect first pet and made me very happy."
En een uurtje later was er nog extra herdenkingsplechtigheid met alle kindjes van het straat. Het was een droevige dag.
Dit was Taco.
O ja, de dierenarts heeft uitgelegd dat Taco eigenlijk gewoon van ouderdom is gestorven. Volgens de winkel, Petco, was Taco maar acht weken oud. Bleek eerder achttien maanden volgens de dierenarts. Petco wist van niets toen we hen daarover belden, en Taco bleek ook niet meer onder garantie. Garantie was maar voor 30 dagen, en we hadden haar al een beetje langer.
En de andere hamster ? De Nacho ? Daarmee is alles prima.
Het goeie nieuws. Caitlin heeft ondertussen een nieuwe hamster. De Queso.
Meet Queso !
O ja, we zijn dus wel naar andere winkel geweest voor de Queso. Bij die Petco zien ze ons niet meer.
En ondertussen is dit dus al wel onze tweede blog over hamsters. Nooit gedacht dat we ooit ook maar 1 blog over hamsters zouden schrijven ... Over hamsters ?!!
Op 1 september 2018 is het dan gebeurd. We hebben 9 jaar lang kunnen weerstaan aan de druk. Maar nu is het toch zover. We hebben ons best gedaan. Maar de druk was te groot geworden. We zijn gezwicht. Overstag gegaan. Het is spijtig. We zijn er niet trots op. Maar we moeten onszelf oppikken. Weer verder gaan met ons leven. De Bonnie zou zeggen: "de moed erin houden". We zullen het proberen.
Wat is er dan toch gebeurd ?
Dit is gebeurd.
Meet Taco en Nacho.
Onze twee nieuwste aanwinsten in de familie. Twee hamsters. O jee !
Dit is Taco.
En dit is Nacho.
Hoe is dat allemaal kunnen gebeuren ? Wel het ging ongeveer als volgt.
Caitlin (en Jack), maar vooral Caitlin, zien onzettend graag diertjes. Dat weet nu wel iedereen. En Caitlin zeurt dus ook al 9 jaar lang voor een huisdier. Iets wat wij absoluut niet willen. Veel werk ermee, niet meer op vakantie, vuil, stinken, .... Niks van. We willen het niet. En we hadden ook een goeie strategie. De pluche-beesten strategie. Weer veel gezeur over diertjes. Nog een pluche beest erbij he. Kijk maar eens.
En als dat bed vol was ? Afscheidnemen van de helft en naar het asiel brengen als speelgoed voor de arme hondjes en katjes daar. Strategie werkt redelijk goed.
Onze eerdere testen hadden ook al bewezen dat wij geen goede huisdierenmensen zijn. We hebben ooit twee weken een visje gehad (Layla). Was een klein braaf beta-visje. Niks mis mee. Maar de kindjes waren nog een beetje te klein om ervoor te zorgen. Weg met Layla. Zie blog over Layla. Regelmatig komt ook Molly (een heel braaf, lief, klein, niet stinkend hondje) op bezoek. Zie blog over Molly. Dat is altijd leuk, maar na een tijdje toch ook weer genoeg hoor.
Maar Caitlin en Jack hadden allebei zo een goed rapport vorig jaar, dat ze wel een beloning verdienden. Vooral Caitlin. Het derde studiejaar is een van de moeilijkste jaren van de basisschool hier in Texas en ze had overal meer dan 90 %. En dan ook nog eens de prijs voor beste leerking van de klas gewonnen. Proficiat Caitlin ! En Jack had natuurlijk ook overal meer dan 90 %. En had ook de prijs voor beste leerling van de klas gewonnen. Proficiat Jack !
Dus ze mochten allebei een beloning kiezen. Caitlin ging onmiddellijk, geen verrasssing, voor het huisdier. Jack voor matchen te gaan kijken van de Houston Dynamo, de Houston Rockets en de Houston Astros.
Allee dan. Die tickets voor die matchen waren geen probleem. Maar een huisdier ?!?
In ieder geval geen hond of kat. Stinkt en veel werk mee. Ook in ieder geval geen reptiel of amfibie. Hebben we teveel schrik van.
Dus we hadden nog over: ne vis of ne vogel. We zijn dan maar begonnen met een grootschalig onderzoek om te bepalen:
"Met welk huisdier heb je het minste last ?"
"Is goedkoop ?"
"Minste impact op uw normaal leven ? "
"Kan lang alleen zijn ?"
"Is proper, stinkt niet ?"
"Maakt geen geluid ?"
"Leeft niet te lang ?"
En dus viel een vogel al snel af. Lawaai, vuil, veel werk, ... en wordt 25 jaar oud. Nee dus.
Vis ook. Duur acquarium, pomp, etc, ... Veel werk met onderhoud. Nee dus.
Geen huisdier dan maar ? Tot we hoorden van de hamster. Kost niet veel. Slaapt de hele dag. Hoor je niet. Stinkt niet. Minimaal onderhoud. Kan makkelijk weekje alleen. Leeft maar 2 of 3 jaar.
Allee dan. Het was beslist. Een hamster ging het zijn. Caitlin superblij. En Jack ? Tja, die is dan nog last minute van gedacht veranderd. Wilde dan toch ook graag een hamster. Twee hamsters dus nu .... Siri, wil jij ook nog een hamster ? Een derde hamster dan maar ineens ? Gelukkig niet.
En die tickets voor die matchen Jack ? "O, ik verjaar toch bijna, geef die dan maar voor mijn verjaardag". Een hamster en tickets. Slim hoor Jack.
Nu moeten we wel zeggen, sinds Caitlin weet dat ze een hamster ging krijgen, heeft ze er echt wel veel moeite voor gedaan. Zeventien boeken over hamsters en hamsterverzorging gelezen. Alles opgezocht op het internet. Ontelbaar veel youtube videos bekeken. Er is zelfs een Canadese mevrouw op YouTube die volledig in hamsters is gespecialiseerd. Weet er echt alles van. Lijkt ook zelf op een hamster vinden we.
En dus was het op zaterdag 1 september 2018 zover. Wij naar de Petco. De lokale dierenwinkel. Om 2 hamsters te gaan kopen.
De kindjes hun geluk kon niet op.
De hamsters worden uit de kooi gehaald. Het gepiep en gekir dat je hoort is niet van de hamsters maar van Caitlin.
De eerste kennismaking van Caitlin en Taco.
De eerste kennismaking van Jack en Nacho.
Kindjes superblij. Wij iets minder. Maar ja. Allee dan. Na het aankopen van 2 hamsters, 2 grote glazen kooien (met deksel) voor hamsters, twee zakken hamsterbedding, een zak hamstereten, een zak met snoepjes speciaal voor hamsters, twee hamsterwaterflesjes, twee hamsteretensbakjes, twee hamsterhuisjes, twee hamsterraden, zes hamsterknaagspeelgoedjes, vier gewone hamstersspeelgoedjes, plastieken handschoenen, vuilzakjes, sanitizingalcohol, hadden we dan alles ... dachten we ....
Nee, nee, we hadden ook nog dit nodig.
Een hamsterbal. En wat is dat nu weer mevrouw ?
Daar kan je dan de hamster inzetten en dan kan die het hele huis rondwandelen .... ?!?
Absoluut noodzakelijk om te hebben volgens de mevrouw van de winkel. Ja, ja. Trouwens, al dat hamster-dit, hamster-dat, hamster-zus, hamster-zo, ... dat bestaat dan ook nog eens allemaal voor cavias, guinea pigs, konijnen, ratten, muizen, slangen, katten, grote honden, kleine honden, gemiddelde honden, .... We hebben het nog al eens gezegd he, die huisdieren-business is big business in de US. Kan je geld mee verdienen !
Maar allee. We waren klaar.
Alles de auto in. Gelukkig dat wij een grote auto hebben. Alles in elkaar zetten. Wat een werk.
En dan de officiele thuiskomst van Taco en Nacho.
En hier zitten ze dan.
Taco rechts. Nacho links.
Oef. Wat een dag. We waren er vanaf. Tijd voor bier.
Maar ja, nu komt het probleem. Wat gebeurt er de volgende jaren ? Als Caitlin en Jack elk jaar 90 % blijven halen ? Elk jaar een huisdier erbij ? Mmm, we hadden hier precies toch wat beter moeten over nadenken.
In Belgie begint het schooljaar morgen, op 3 september. Zeker efkes vermijden om morgen naar mijne Facebook te kijken. Gaat vol staan met de foto's van kindjes van trotse ouders-vrienden die aan hun eerste schooldag beginnen. Daar hebben we geen tijd voor.
Wij zijn natuurlijk geen haar beter. En even trots. Dus hier de foto van Caitlin en Jack op 15 augustus. Dat was de eerste schooldag hier in Texas.
Maar we hebben eens ne keer moeite gedaan en alle foto's doorheen de jaren bij elkaar gezocht. We zijn dus eigenlijk nog erger dan die andere trotse ouders-vrienden. Soit. Het resultaat is heel leuk om te zien.
O ja, dit is een soort van jaar na jaar vergelijking die we wel met de kindjes willen doen. Niet met ons en Siri. Dat is wel zeker.
2011. Caitlin tweede peuterklas. Jack eerste peuterklas.
2012. Caitlin eerste kleuterklas. Jack tweede peuterklas.
2013. Caitlin tweede kleuterklas. Jack eerste kleuterklas.
2014. Caitlin derde kleuterklas. Jack tweede kleuterklas.
2015 Caitlin eerste studiejaar. Jack derde kleuterklas (op Stepping Stones).
2016 Caitlin tweede studiejaar. Jack derde kleuterklas (op Deretchin).
2017 Caitlin derde studiejaar. Jack eerste studiejaar.
2018 Caitlin vierde studiejaar. Jack tweede studiejaar.
En de vakantie zit er nu natuurlijk alweer op. Nadat we op 13 augustus terug zijn gekeerd van Belgie, begon werk weer op 14 augustus en school op 15 augustus.
Maar eerst even terugblikken op onze vakantie in Belgie. Siri en de kindjes waren daar voor vijf weken, wij voor twee weken. Het verschil van drie weken was ook aangenaam. Weekje Buenos Aires en twee weekjes home alone. Veel werken, veel slapen. Nice !
Dus eerst waren de kindjes met Siri drie weken in Belgie. Er was dit jaar wel een plan (denken we), maar dat is dan nog wel elke dag drie keer veranderd. Maar het leek ons wel een leuke tijd te zijn geweest. De zoo en het stad met Bonnie. Knokke met papsy. Grotten van Han met nonkel Koen en tante Marie-Christine. Eeklo / Bassevelde met Grandma en Grandma Dorp. Grandpa en Robin gezien. Dominique, Nicolas en Axelle gezien. Gent met weet niet wie. En dan nog vanalles.
En dan kwamen wij. Vliegen van Houston naar Brussel. Dan trein van Brussel naar Knokke. We zullen onze aankomst in Knokke niet vergeten. Na drie weken Siri en kindjes niet gezien te hebben, keken we er wel naar uit hen in Knokke te zien. We dachten omgekeerd ook. Maar bij aankomst aan het station was er niemand. Andere mensen werden opgewacht door vrienden en familie die elkaar mischien een halve dag niet hadden gezien. Voor ons, na drie weken, ... niemand ...
Anyway. Het werd dan wel een hele leuke familievakantie in Knokke. En we hebben echt veel foto's.
Eerste dag. Vertrek van Houston naar Belgie. Dat leek daar in de cockpit wel allemaal in orde.
En dan begon de vakantie. Het was leuk !
Twee vrienden die echt altijd samen waren.
Twee vriendinnetjes samen. Ook veel samen maar niet altijd.
Elke dag strand.
Naar de verkeerde ploeg gaan kijken.
Dagtrip naar Flanders Fields. Er was ook tijd voor cultuur en educatie. We zijn de beste ouders ooit.
De jaarlijkse foto waar Maurane en Jack altijd zo naar uitkijken.
Voor Papsy Ikea kastjes in elkaar steken. Anders was die daar nu nog mee bezig geweest.
Dagtrip naar de Grotten van Han.
Met de Bonnie op stap.
Op bezoek bij Grandma Dorp.
Papsy's (vervroege) 75e verjaardag.
De spoeddienst van Knokke eens gaan bezoeken. Mooi ziekenhuis.
Heel lekker eten. Dankjewel Eric en Ann.
Reclame maken voor zonnebrillen.
Maatjes eten.
Waterskien voor vrouwen.
Goed gedaan Caitlin.
De laatste dag. Terug van Brussel naar Houston. Wat vonden we ervan kindjes ?
