Onze Nieuwe Activiteit: Dieren Tellen

Normaal, als we 's avonds thuiskomen van het werk, zeggen we hallo aan Siri en de kindjes, doen we onze dingen op zijn plaats en maken we ons klaar voor een rustige avond. We hebben liefst 's avonds niet te veel extra activiteiten. Extra activiteiten 's avonds zijn vervelend. Spijtig genoeg is er onlangs voor ons een extra avondactiviteit bijgekomen. Namelijk: "Dieren Tellen". Wegens de meest recente ontwikkelingen in ons huishouden, vinden we het belangrijk om nu elke avond alle dieren in huis te tellen. Dat is namelijk amper nog bij te houden. 

Deze week ging dat als volgt. Molly, Scotty, Fern, Churro en Burrito. Vijf namen. Dus vijf dieren. Allemaal bij ons. Ongeveer toch (Scotty blijft in zijn eigen huis). Twee maanden geleden hadden we geen diertjes. Dat vonden wijzelf heel aangenaam. Caitlin, Jack en Siri vonden het iets minder aangenaam. Van nul naar vijf in twee maanden. Hoe doe je dat ? Dat gaat namelijk als volgt. 

Van nul naar twee. Dus een maand geleden hadden we terug hamsters.  Daarmee waren er dus terug 2 diertjes. 

Churro (het jongetje van Caitlin) 

Burrito (het meisje van Jack)

Van twee naar drie. Op het einde schooljaar moesten natuurlijk de school pets van Caitlin ook weer een thuis vinden tijdens de grote vakantie.  Dus hier was Fern weer.  

Wij dachten eerst nog dat Fern, zoals gewoonlijk, voor een weekend kwam.  Nee hoor, dat had Caitlin even vergeten te melden.  Fern bleef van 20 mei tot 30 juni (!).  Zes weken dus. Allee dan. 

Van drie naar vier.  De overburen gingen op vakantie. Dus wij zorgen dan ook voor Scotty.  

Van vier naar vijf.  Groooooote vrienden Svea en Christophe gingen op vakantie.  Dus Molly komt bij ons logeren.  

Molly, Scotty, Fern, Churro, Burrito. Vijf namen. Vijf dieren. Maar we moeten wel eerlijk zeggen, Caitlin en Jack zorgen er perfect voor. Wij moeten zelf echt niets doen. Ze doen dat heel goed.  

En de baasjes van Scotty en Molly zijn binnenkort weer terug. Dus terug van vijf naar drie, zou je kunnen denken ?  Neen hoor.  Caitlin heeft dat al anders geregeld. Volgende week komen er drie cavia's (Junebug Cocobean en Skippy) voor twee weken.  Dan zijn we ineens op zes ?! 

Wij blijven in ieder geval elke avond tellen. We zijn namelijk een beetje bezorgd dat het cijfer binnenkort nog groter wordt. Maar beter goed op blijven letten .... Als we er ooit 10 tellen, rijden we terug naar het werk. 

Jaarlijkse Tradities #5: Begin-en-Einde-van-het-Schooljaarfoto's

Jaarlijkse tradities. Jaarlijkse tradities zijn vervelend. Dat betekent elke keer weer iets hetzelfde doen en er dan nog elk jaar moeten aan denken ook. Wij hebben in ieder geval ook al te veel tradities.

Bij jaarlijkse traditie #1 hadden we al eens de Begin van het Schooljaar Foto's gedaan. Nu hebben we eens de Begin en Einde van het Schooljaar Foto's gedaan.

Jaarlijkse traditie #5: Begin-en-Einde-van-het-Schooljaarfoto's

2009-2010

2010 - 2011

2011 - 2012

2012 - 2013

2013 - 2014

2014 - 2015

2015 - 2016

2016 - 2017

2017 - 2018

2018 - 2019

2019 - 2020

2020 - 2021 

De Eekhoorn - Proficiat Caitlin

Neeje ! Dit is geen nieuw verhaal over dieren. De Eekhoorn is de naam van de Nederlandse School hier in The Woodlands.  

En wat is er eergisteren (vrijdag 21 mei 2021) gebeurd ?  Caitlin is na zes jaar Nederlandse School afgestudeerd.  Proficiat meisje !  We zijn echt trots op jou ! 

Zes jaar geleden hadden we inderdaad beslist om onze kindjes hier ook naar de Nederlandse School te laten gaan. Dit is geen voltijds onderwijs he. De Nederlandse School is volledig apart van de normale Amerikaanse school. De Nederlandse School gaat door 's avonds en geeft het hele curriculum van Nederlands zoals dat aan Nederlandse kinderen wordt gegeven met de dezelfde leerstof en testen.  Typisch gaan Nederlandse (of Vlaamse) kindjes van expat-ouders hier naar toe.  Omdat ze als expats hier waarschijnlijk maar drie jaar of zo zijn, is dit een ideale manier om hun Nederlandse lessen te blijven voortzetten tot ze weer naar Nederland of Vlaanderen gaan.  

Natuurlijk is de school ook open voor Nederlanders en Vlamingen die hier permanent wonen zoals ons.  En veel van die 'permanente' residents sturen inderdaad hun kindjes naar de Nederlandse School. Maar de meeste haken na een jaar of zo wel weer af.  

Dus eigenlijk zijn er heel weinig kindjes die het volledige zes-jarig curriculum van de Nederlandse School helemaal doorlopen.  De expat-kinderen zijn na een paar jaar weer weg, de permanente residents geven na een paar jaar gewoonlijk op.  Maar Caitlin heeft de volledige zes jaar gedaan !  Nog eens proficiat meisje !   

En het was best wel een opgave.  Gedurende zes jaar, elke maandagavond van 4 tot 6 les volgen, in het weekend een uur huiswerk en regelmatig ook een 'thema-dag' in het weekend.  Er zijn ook regelmatig, en vooral in het begin, veel tranen gevloeid .. maar ze heeft knap vol gehouden. Met uitstekende resultaten ook.  Dit is haar eindrapport.  

Trouwens die CITO - toetsen zijn gestandaardiseerde testen voor alle kinderen in Nederland. Als je daar een B op haalt, ben je bij de sterkste helft van het land.  

En Caitlin is dus zes jaar naar de Nederlandse School geweest.  Een overzichtje. 

O, en geloof het of niet. De juffrouw van Caitlin heeft gevraagd of Caitlin nog langer voortgezet Nederlands onderwijs wil doen.  Dat hoeft voor ons niet, maar het is natuurlijk Caitlin's beslissing ... En wat heeft Caitlin beslist .... dat ze dat heel graag wil doen !?!  Oh meisje,  we zijn supertrots op jou.  

Meet Burrito en Churro

 De meeste mensen weten dat wel. Wij hebben geen chance met dieren. 

Zie blog: De Kinderboerderij.  Zeker niet met hamsters !

Van links naar rechts: Taco, Nacho, Queso : allemaal dood.  

Omdat Queso bijna 2 jaar bij ons was geweest, was dat een zwaar afscheid.  Zie blog: Queso and the Rainbow Bridge. 

En omdat wij dus geen chance hebben met dieren in het algemeen ... zeker niet met hamsters ...

Wat doen wij dan ?

Inderdaad ...

Caitlin en Jack hebben een nieuwe hamster.  

Dit is Churro (een jongetje). Nieuwe hamster van Caitlin.  

En dit is Burrito (een meisje).  Nieuwe hamster van Jack.  

Maar we hebben hopelijk (!) wel een beetje meer chance met deze diertjes.  In plaats van weer naar de Petco te gaan, daar zien ze ons nooit meer, had Siri maanden geleden een professionele kweker gevonden van hamsters. Die Siri weet het toch altijd allemaal te regelen he. 

Echte kleinschalige hamsterkwekers. Allemaal organic dus deze keer.  Eerst moesten we ons op de waitlist zetten.  Vier maanden geleden waren we nummer 17.  Dus we moesten zeker wel een tijdje wachten tot er nestjes werden geboren. Zo stonden we een maand geleden (31 maart) op plaats 6.  En toen werd er een nieuwe nest geboren.  Negen deze keer.  En wij mochten dus ook kiezen.  Caitlin koos nummer 3, en Jack nummer 2.  Dat was ok voor de kwekers.  De babies moesten dan nog vier weken in hun nest blijven maar eind april, begin mei, mochten we ze zeker gaan halen. Maar er waren wel een nog een paar voorwaarden.  Siri moest een interview doen met die mensen.  Om zeker te zijn dat de hamsters een goeie thuis zouden krijgen. We moesten foto's met afmetingen opsturen van een toekomstige kooien. Jawadde. Allemaal heel serieus hoor.  

Maar dan hoorden we deze week, dat zaterdag (vandaag) de diertjes mochten gaan halen. In Austin ! Want daar waren de kwekers gevestigd.  Dat is maar 230 km rijden ... niet veel voor ons dus ... remember skivakantie ...  Maar die mensen waren wel heel vriendelijk. Wilden ons gerust halverwege ontmoeten. Dat was handig.  

Caitlin natuurlijk super enthousiast vanmorgen. Klaar om te vertrekken.  Jack ook.  

En na een succesvolle reis hebben we dus nu weer terug 2 hamsters.  

Caitlin en Jack zijn er heel gelukkig ermee. Dat is het belangrijkste he.  

Spring Break 2021 - Skien (Filmpje)

 En o ja,  we hadden ook nog een ski-filmpje.   

Spring Break 2021 - Skien !

En dan zijn we dus gewoon twee weken geleden gaan skien tijdens Spring Break.  Het was superleuk en we zijn heel blij dat we hebben het gedaan. We hebben het wel op de MSCJ manier gedaan.  De MSCJ manier betekent simpel gezegd: wij denken dat we het helemaal juist hebben gedaan, iedereen anders denkt dat we gek zijn.  Een woordje uitleg.  Eerst en vooral moesten we onze vakantie wel veilig kunnen doen. Dat betekende twee dingen: “Waar gingen we naartoe ?” en “Hoe gingen we er geraken ?”.   

Eerst “Waar gingen we naartoe ?”.   We hadden naar alle ski-resorts gekeken om het juiste te kiezen wat betreft Corona-procedures. Dat was interessant.  Het hele spectrum was aanwezig: van “Pandemic, what pandemic ?”   tot “Je mag per dag 2 uur kiezen om even te skien”.  We hebben dan de middenweg gekozen. Steamboat Springs had een goeie, flexibele procedure. Dat werd dus onze bestemming.

Dan “Hoe gingen we geraken ?”   Twee mogelijkheden: vliegtuig of auto.  We zouden altijd het vliegtuig kiezen.  En op een vliegtuig zitten maakte ons ook niet ongerust. Maar we waren wel een beetje bezorgd over de luchthavens, alle mensen binnen, dicht op elkaar, ...  Dan maar beslist om te rijden. 

De afstand: 1,850 km, dus 18 uur rijden.  Dat gingen dan maar doen. In twee dagen heen, in een dag terug.  Zou ons wel lukken.  1,850 km, dat is van Antwerpen naar Benidorm.   Dus we waren klaar met de planning.  We gingen naar Steamboat en we gingen rijden.  

En dan de week voor onze vakantie.  Een probleem ....  Een van de grootste winterstormen ooit ging over Denver komen in het weekend dat we gingen rijden.  De voorspellingen waren meer dan een meter sneeuw, alle wegen en vliegvelden gingen dicht gaan.  Al een geluk dat we niet gingen vliegen, maar rijden ging ook niet lukken ...  Wat dan ?  Twee mogelijkheden: we gaan niet of we rijden rond de storm.  En dat hebben we dus beslist. We gingen rond de storm rijden.  Langs het zuiden en het westen, in plaats van via het oosten (Denver). Dat werd dan 2,400 km rijden, dus pak weg 23 uur. Ongeveer van Antwerpen naar Gibraltar.  Vijf uur meer rijden. Allee dan. 

Trouwens, voor mensen die misschien ook eens rond een storm willen rijden. Hier kan je zien hoe je dat doet.  

We gingen ook weer in twee dagen. Onderweg konden we nog beslissen hoe ver we gingen geraken.  Uiteindelijk zijn we gestopt na 20 uur rijden, in Grand Junction, CO.   En tijdens die twintig uren hebben we nu echt wel alle soorten weer gehad.   Zon, bewolkt, wind, stormwind, mist, superdichte mist, motregen, regen, extreem harde regen, smeltende sneeuw, sneeuw, .... We hebben altijd voorzichtig gereden en het is allemaal veilig en goed gedaan.  Maar we waren wel blij toen we in het hotel in Grand Junction waren.  De volgende dag was het vandaar nog maar drie uurtjes tot Steamboat.  Lekker slapen dus en relax opstaan de volgende morgen (zondag).  Tijdens ontbijt hadden we ook even het nieuws opgezet.  Interessant onderwerp daar.  Rond 14 uur op zaterdag waren zes tornadoes gesignaleerd rond Amarillo.  Allee dan ... we waren daar om 12 uur voorbij gereden. Pfff .. we vonden toen al dat het daar nogal hard waaide en regende ... 

Een lang verhaal, maar we waren wel mooi rond de middag in Steamboat Springs, volledig volgens normaal plan. En klaar om een weekje te skien.  En het werd een hele leuke week skien.  Lunch was zelfs nog beter geregeld als vroeger. We hadden beslist om altijd buiten te eten. Wat we gewoonlijk toch al doen. Maar vroeger moesten we nog altijd binnen alles gaan halen. Nu kon alles via QR-code en brachten ze je lunch naar je tafel buiten.  Super. 

Hier een paar foto’s van onze ski-vakantie. 

 

En op het einde van de week hebben we nog ons traditionele bezoekje aan grooooote vrienden Nic, Stacey, Ella, Noah en Olive in Denver gedaan. Dat was zoals altijd heel leuk. En zaterdag zijn we dan in een keertje naar huis gereden. Via de korste route.  “Maar” 15 uur.  En zo waren op zaterdagavond weer thuis.  Wat een avontuur, maar we hebben wel een heel leuke skivakantie gehad !    Ongelooflijk eigenlijk, wij zijn zowel in 2020 als in 2021 gewoon normaal kunnen gaan skien. We durven het tegen niemand in Europa zeggen ....