De herfst heeft z'n intrede gedaan in Virginia: alle bomen beginnen langzamerhand geel en felrood te worden, echt heel mooi. Eind oktober is het ook halloween, dus het ligt hier ondertussen overal vol met pompoenen, spinnewebben, doodskoppen, geraamtes, etc. Heel gezellig allemaal. Wij hebben de tuin nog niet versierd - en ik betwijfel ook of we dat gaan doen - maar onze buren doen lustig mee aan de halloween hype. Zelfs op kantoor zijn die voorbereidingen al te merken: de volledige juridische bibliotheek werd versierd met pompoenen (die blijven trouwens staan tot voor kerst, tot wanneer ze letterlijk zijn weggerot) en al mijn collegas zijn al volop aan het oefenen voor de pumpkincarving contest... die wordt volgende week gehouden op de parking voor ons gebouw! Tradities hooghouden kunnen ze goed, die Amerikanen. Al heb ik toch een beetje schrik voor kerst, want dan gaan ze helemaal uit de bol met rood/groene versieringen, knipperlichtjes, reuze kerstbomen en drijft de kaneel/denneboom/speculoos geur een hele maand door het hele gebouw.
Maar ik heb er al helemaal zin in, in de herfst! En deze ochtend heb ik dan ook heel symbolisch mijn laarzen uit de kast gehaald, weg met de zomerspullen. Alleen het weer wil nog niet helemaal mee: hoewel er 's morgens wel wat dauw is en de dag ook frisjes begint (12graden), loopt de temperatuur rond de middag toch nog steeds op tot een heerlijke 25graden. Nee, ik wil jullie in Belgie niet jaloers maken met deze zomerse toestanden, maar ik moest vandaag wel hard lachen met mezelf toen ik in de auto zat met mijn winterlaarzen en rokje aan, maar tegelijkertijd ook mijn zonnebril en de airco op had ;o).
Fotos van de kleurenpracht en halloweengekte volgen later.
woensdag 15 oktober 2008
maandag 6 oktober 2008
Fraude
Nooit gedacht dat het mij zou overkomen, maar voila, ik ben dus het slachtoffer geworden van internetfraude. Toen ik gisteren mijn bankrekeningen nakeek, viel het op dat er iedere maand 10$ van mijn rekening verdween naar een zekere “reservation rewards”. Ik had die transacties in het verleden al eens gezien, maar daar toen niet veel aandacht aan geschonken. Nu was mijn nieuwsgierigheid wel gewekt. En die van Marc ook, want hij heeft een heilige schrik voor identity theft en andere vormen van oplichterij.
Na een korte google zoektocht bleek het inderdaad een scam te zijn: blijkbaar is dit bedrijf (reservation rewards) met meer dan 150 internetsites verbonden waar gewone mensen zoals u en ik wel eens iets op aankopen (zoals expedia.com, flowers.com, movies.com, etc.). Als je die sites bezoekt en iets koopt, bv bloemen, dan komt er een pop-up die je vraagt of je in de toekomst kortingen wil ontvangen voor dat soort goederen. Mij kennende heb ik daar wellicht eens “ja” op geklikt , en dan begint het spelletje! Die ene vrijblijvende “ja” is blijkbaar de ondertekening van een abonnement, ze nemen je kredietkaartgegevens via de site waar je net die bloemen hebt gekocht en ze halen iedere maand de “membership fee” van je rekening. Ik wist niet wat ik zag!!!! Te bedenken dat je hier geen bestendige opdracht voor de huur kan opgeven bij de bank, maar dat ze wel dat soort van fraude abonnement systeem automatiseren!
Afin, k heb vandaag met die oplichters gebeld, en wellicht hadden ze allang begrepen dat hun praktijken niet zo legaal zijn, want ze hebben onmiddelijk aanvaard om de volledige 100$ terug te betalen die ze me in de afgelopen maanden al afhandig hadden gemaakt. Ik heb mijn lesje ondertussen wel geleerd: lezen die kleine lettertjes…en dat voor een advocaat…
Na een korte google zoektocht bleek het inderdaad een scam te zijn: blijkbaar is dit bedrijf (reservation rewards) met meer dan 150 internetsites verbonden waar gewone mensen zoals u en ik wel eens iets op aankopen (zoals expedia.com, flowers.com, movies.com, etc.). Als je die sites bezoekt en iets koopt, bv bloemen, dan komt er een pop-up die je vraagt of je in de toekomst kortingen wil ontvangen voor dat soort goederen. Mij kennende heb ik daar wellicht eens “ja” op geklikt , en dan begint het spelletje! Die ene vrijblijvende “ja” is blijkbaar de ondertekening van een abonnement, ze nemen je kredietkaartgegevens via de site waar je net die bloemen hebt gekocht en ze halen iedere maand de “membership fee” van je rekening. Ik wist niet wat ik zag!!!! Te bedenken dat je hier geen bestendige opdracht voor de huur kan opgeven bij de bank, maar dat ze wel dat soort van fraude abonnement systeem automatiseren!
Afin, k heb vandaag met die oplichters gebeld, en wellicht hadden ze allang begrepen dat hun praktijken niet zo legaal zijn, want ze hebben onmiddelijk aanvaard om de volledige 100$ terug te betalen die ze me in de afgelopen maanden al afhandig hadden gemaakt. Ik heb mijn lesje ondertussen wel geleerd: lezen die kleine lettertjes…en dat voor een advocaat…
zondag 5 oktober 2008
A night out on the town
Al mijn (vrouwelijke) collegas zijn een beetje jaloers op mij...omwille van Marc en vooral zijn attenties. Om de 2 maanden organiseert hij immers een verrassing en neemt hij mij een avondje uit. Ik moet er wel bijzeggen dat die verrassingen meestal ook in zijn interesseveld liggen, zoals een avondje baseball, basket of hockey, maar hij heeft toch ook al eens klassiek ballet en opera georganiseerd. Mij hoor je in ieder geval niet klagen!
Deze keer had hij me al in augustus gevraagd om 4 oktober vrij te houden. Spannend! Dus gisteren was het zover. Hij in kostuum, ik in coctailjurkje, reden we om 5u naar DC. Dit kon onmogelijk een sportwedstrijd worden ;o)
Toen we over Memorial Brigde reden en het John F. Kennedy Center for the Performing Arts in zicht kwam (prachtig gebouw trouwens), wist ik dat het een cultuur uitstapje zou worden.
Om 5u30 schoven we onze voeten onder tafel in het Roof Terrace Restaurant & Bar, oftewel het restaurant op de hoogste verdieping met een mooi zicht over de Potomac, waar je nog snel voor de voorstelling een Early Bird degustatiemenu kan krijgen.
We komen wel vaker in het Kennedy Center (Marc is immers steunend lid), dus ik dacht dat ik in de meeste zalen wel al was geweest. Niet dus. Dit was een heel bijzonder weekend (getuige ook het feit dat het restaurant afgeladen vol zat, wat zelden gebeurt), want de Eisenhower zaal, die in 2007 voor verbouwingswerken werd gesloten, werd dit weekend voor het publiek geopend. Als openingsvoorstelling werd het "Broadway, 3 generations": 3 musicals (voor de prijs van 1, goed gezien Marc), eentje uit de jaren '30 ("Girl Crazy", mijn favoriet, want er werd in getapdanst), eentje uit de jaren 60 ("Bye bye Birdie") en last but not least, een cultstuk uit de jaren '90 ("Side Show").
Een geslaagde avond dus!
(Watergate op de achtergrond)
Deze keer had hij me al in augustus gevraagd om 4 oktober vrij te houden. Spannend! Dus gisteren was het zover. Hij in kostuum, ik in coctailjurkje, reden we om 5u naar DC. Dit kon onmogelijk een sportwedstrijd worden ;o)
Toen we over Memorial Brigde reden en het John F. Kennedy Center for the Performing Arts in zicht kwam (prachtig gebouw trouwens), wist ik dat het een cultuur uitstapje zou worden.
Om 5u30 schoven we onze voeten onder tafel in het Roof Terrace Restaurant & Bar, oftewel het restaurant op de hoogste verdieping met een mooi zicht over de Potomac, waar je nog snel voor de voorstelling een Early Bird degustatiemenu kan krijgen.
We komen wel vaker in het Kennedy Center (Marc is immers steunend lid), dus ik dacht dat ik in de meeste zalen wel al was geweest. Niet dus. Dit was een heel bijzonder weekend (getuige ook het feit dat het restaurant afgeladen vol zat, wat zelden gebeurt), want de Eisenhower zaal, die in 2007 voor verbouwingswerken werd gesloten, werd dit weekend voor het publiek geopend. Als openingsvoorstelling werd het "Broadway, 3 generations": 3 musicals (voor de prijs van 1, goed gezien Marc), eentje uit de jaren '30 ("Girl Crazy", mijn favoriet, want er werd in getapdanst), eentje uit de jaren 60 ("Bye bye Birdie") en last but not least, een cultstuk uit de jaren '90 ("Side Show").
Een geslaagde avond dus!
(Watergate op de achtergrond)
vrijdag 26 september 2008
California Dreamin'
Vorige week waren we op vakantie, naar de Westkust deze keer: San Diego, LA en als kers op de taart ook nog Las Vegas. California is zeker een aanrader: 0% vochtigheid, lekker warm (25C), 0 muggen en er is ook nog iets te zien.
Op de luchthaven geraken was een makkie: onze buurvrouw Dawn (baasje van Stormy) ging zaterdag ook naar San Diego, dus Liz, de 16jarige cheerleadster, moest van haar mama om 5u opstaan om ons allemaal naar Dulles Airport te brengen. Naar California geraken was een ander paar mouwen: door hurricane Ike was de luchthaven van Houston (tussenlanding) afgesloten en zouden we maar een paar dagen later kunnen vertrekken. We hebben dan maar last minute een paar extra ticketten geboekt naar LA - rechtstreekse vlucht, heerlijk! - om dan van daar met de auto naar San Diego te rijden.
We verbleven op Coronado Island (aka "the Island"), een deel van San Diego op een schiereilandje met prachtige kust en een fantastisch zicht op de skyline van San Diego. Redelijk exotisch ook want er waren zelfs flamingos in de vijver van ons hotel... En 3 zwembaden, waaronder een sportbad om baantjes te trekken - wat Marc ook heel diligent heeft gedaan.
San Diego ligt op 15 km van de Mexicaanse grens (Tijuana), dus die invloed is duidelijk te merken in een groot aanbod van heerlijke shabby Mexicaanse restaurantjes.
San Diego is vooral bekend voor de zoo, dus zijn we een dagje dieren gaan kijken. We waren helemaal vertederd door de ijsberen.
PS: je kan de fotoslideshow sneller laten lopen door op de zwarte balk boven de fotos de tijdsduur van 5sec naar bv 1 sec te brengen.
Created with Admarket's flickrSLiDR.
Op Coronado is ook een grote militaire basis waar Barry, de man van Dawn, 2 jaar het roer in handen had. Vorige week nam hij afscheid van zijn commando en gaat nu in het Pentagon werken. We waren uitgenodigd voor de militaire afscheidsreceptie, maar die dag waren we jammer genoeg al vertrokken naar LA...
LA was iets drukker dan San Diego. Ons hotel lag op een boogscheut van Venice Beach, dus zijn we de eerste avond de stranden gaan verkennen. Venice Beach is een soort rariteitenkabinet, heel veel hippies en openbaar druggebruik. Ik schrok daar wel even van. Santa Monica, de badplaats ernaast, is super trendy en clean. De volgende dag hebben we, zoals het echte toeristen betaamt, een LA citytour gedaan: Pacific Palisades (huizen van de stars), Hollywood, Beverly Hills, Rodeo Drive, The Sunset Strip, Kodak Theatre, the Hollywood sign en in de namiddag ook Universal Studios. In het pretpark waren we niet echt geinteresseerd, maar wel in de Studio Tour. Ongeloofelijk hoe ze special effects maken en hoe de sets en opnamestudios er in t echt uitzien... ik kijk nu wel met een ander perspectief naar Desperate Housewives (ja, we zijn oa. door Wisteria Lane gereden).
Created with Admarket's flickrSLiDR.
Na anderhalve dag LA was het dan tijd om door te rijden naar Vegas. Je rijdt ongeveer 4 uurtjes door de woestijn en plots, uit het niets, is er dan die oase van neon en excentriciteit. Heel vreemd. We bleven in The Bellagio, op het midden van de Strip. Fantastisch en ook wel erg decadent. In het hotel was er bv. een levensgrote chocoladefontijn (2 ton!! chocolade)...mhhh , heel moeilijk voor mij om langs te wandelen. Verder waren we heel erg onder de indruk van "New York, New York", "MGM Grand" en "The Venetian".
De veronderstelling dat Amerikanen niet drinken en niet roken, trekken we wel terug na Vegas: er werd op straat bijna meer gerookt en gedronken dan tijdens de gentse feesten - en neen, de alcohol werd niet verstopt in een bruin papieren zakje. Amerikaanse meisjes zijn bovendien ook kampioen in het dragen van "the little black dress". Letterlijk "little". Ik voelde me een beetje de aangespoelde walvis.
Voor Marc's verjaardag hebben we ons laten gaan aan het meest uitgebreide ontbijtbuffet dat ik ooit al heb gezien en 's avonds stond de musical Mamma Mia! op het programma. Als je ooit de kans hebt om die te zien: zeker doen!
We hebben ieder hotel/casino bezocht en overal een paar dollars vergokt, en zijn uiteindelijk met een lichte winst van 16dollar terug naar Virginia vertrokken. Ons doel om de vakantie al gokkend terug te verdienen, hebben we dus niet bereikt.
Created with Admarket's flickrSLiDR.
Op de luchthaven geraken was een makkie: onze buurvrouw Dawn (baasje van Stormy) ging zaterdag ook naar San Diego, dus Liz, de 16jarige cheerleadster, moest van haar mama om 5u opstaan om ons allemaal naar Dulles Airport te brengen. Naar California geraken was een ander paar mouwen: door hurricane Ike was de luchthaven van Houston (tussenlanding) afgesloten en zouden we maar een paar dagen later kunnen vertrekken. We hebben dan maar last minute een paar extra ticketten geboekt naar LA - rechtstreekse vlucht, heerlijk! - om dan van daar met de auto naar San Diego te rijden.
We verbleven op Coronado Island (aka "the Island"), een deel van San Diego op een schiereilandje met prachtige kust en een fantastisch zicht op de skyline van San Diego. Redelijk exotisch ook want er waren zelfs flamingos in de vijver van ons hotel... En 3 zwembaden, waaronder een sportbad om baantjes te trekken - wat Marc ook heel diligent heeft gedaan.
San Diego ligt op 15 km van de Mexicaanse grens (Tijuana), dus die invloed is duidelijk te merken in een groot aanbod van heerlijke shabby Mexicaanse restaurantjes.
San Diego is vooral bekend voor de zoo, dus zijn we een dagje dieren gaan kijken. We waren helemaal vertederd door de ijsberen.
PS: je kan de fotoslideshow sneller laten lopen door op de zwarte balk boven de fotos de tijdsduur van 5sec naar bv 1 sec te brengen.
Created with Admarket's flickrSLiDR.
Op Coronado is ook een grote militaire basis waar Barry, de man van Dawn, 2 jaar het roer in handen had. Vorige week nam hij afscheid van zijn commando en gaat nu in het Pentagon werken. We waren uitgenodigd voor de militaire afscheidsreceptie, maar die dag waren we jammer genoeg al vertrokken naar LA...
LA was iets drukker dan San Diego. Ons hotel lag op een boogscheut van Venice Beach, dus zijn we de eerste avond de stranden gaan verkennen. Venice Beach is een soort rariteitenkabinet, heel veel hippies en openbaar druggebruik. Ik schrok daar wel even van. Santa Monica, de badplaats ernaast, is super trendy en clean. De volgende dag hebben we, zoals het echte toeristen betaamt, een LA citytour gedaan: Pacific Palisades (huizen van de stars), Hollywood, Beverly Hills, Rodeo Drive, The Sunset Strip, Kodak Theatre, the Hollywood sign en in de namiddag ook Universal Studios. In het pretpark waren we niet echt geinteresseerd, maar wel in de Studio Tour. Ongeloofelijk hoe ze special effects maken en hoe de sets en opnamestudios er in t echt uitzien... ik kijk nu wel met een ander perspectief naar Desperate Housewives (ja, we zijn oa. door Wisteria Lane gereden).
Created with Admarket's flickrSLiDR.
Na anderhalve dag LA was het dan tijd om door te rijden naar Vegas. Je rijdt ongeveer 4 uurtjes door de woestijn en plots, uit het niets, is er dan die oase van neon en excentriciteit. Heel vreemd. We bleven in The Bellagio, op het midden van de Strip. Fantastisch en ook wel erg decadent. In het hotel was er bv. een levensgrote chocoladefontijn (2 ton!! chocolade)...mhhh , heel moeilijk voor mij om langs te wandelen. Verder waren we heel erg onder de indruk van "New York, New York", "MGM Grand" en "The Venetian".
De veronderstelling dat Amerikanen niet drinken en niet roken, trekken we wel terug na Vegas: er werd op straat bijna meer gerookt en gedronken dan tijdens de gentse feesten - en neen, de alcohol werd niet verstopt in een bruin papieren zakje. Amerikaanse meisjes zijn bovendien ook kampioen in het dragen van "the little black dress". Letterlijk "little". Ik voelde me een beetje de aangespoelde walvis.
Voor Marc's verjaardag hebben we ons laten gaan aan het meest uitgebreide ontbijtbuffet dat ik ooit al heb gezien en 's avonds stond de musical Mamma Mia! op het programma. Als je ooit de kans hebt om die te zien: zeker doen!
We hebben ieder hotel/casino bezocht en overal een paar dollars vergokt, en zijn uiteindelijk met een lichte winst van 16dollar terug naar Virginia vertrokken. Ons doel om de vakantie al gokkend terug te verdienen, hebben we dus niet bereikt.
Created with Admarket's flickrSLiDR.
10/10
Met enige trots kunnen we melden dat Charlie (codenaam) gisteren voor alle tests met glans is geslaagd. 2 armpjes, 2 benen, 2 nieren, een mooie ruggegraat, sterk hartje en heel veel hersentjes (dat denken wij toch)...afin, het ziet er goed uit! Het is toch indrukwekkend wat ze allemaal kunnen zien op zo'n vaag grijs/wit beeld. Wij zijn in ieder geval ontzettend dankbaar en ook wel ontroerd.
woensdag 24 september 2008
Nog even geduld
Nee, we zijn niet spoorloos verdwenen. Er is al lang niets meer verschenen op de blog, maar er wordt volop aan gewerkt. We zijn net terug van een weekje California (verslag volgt hopelijk deze week nog) en we moeten dus nog een beetje in ons dagdagelijkse ritme komen. Boodschappen doen (frigo was leeg), de was en strijk (ja, die hebben we hier ook) en werk inhalen van vorige week - want ondanks de blackberry is er toch heel wat e-mail die moet doorgeworsteld worden. En rekeningen betalen...want het concept van de bestendige opdracht bestaat hier niet, dus ik moet alle cheques (inderdaad!) nog tijdig op de bus doen en mijn boekhouding bijwerken.
Nog eventjes geduld dus ;o)
Nog een beetje babynieuws: morgen hebben we de 20weken echo. Cool! Hopelijk komen we dan ook te weten of het een Marcje of Siritje wordt.
Nog eventjes geduld dus ;o)
Nog een beetje babynieuws: morgen hebben we de 20weken echo. Cool! Hopelijk komen we dan ook te weten of het een Marcje of Siritje wordt.
woensdag 3 september 2008
B&B Rockfort*
We zijn blij te kunnen melden dat onze B&B het goed doet de laatste tijd. Vriend Steven en Elke zijn hier afgelopen donderdag neergestreken ... onder een helse regenbui. De typische aankomstBBQ (een van de vaste rituelen in onze B&B) kon dus jammer genoeg niet doorgaan. Vrijdag moest ik werken, maar onze gasten werden door gids Marc vergast op de DC Full Circle Tour*. Normaal gezien was het de bedoeling om DC per fiets te verkennen, maar ook vrijdag regende het de godgansedag pijpestelen. Tja, overblijfselen van huricane Fay. Iedereen was doorweekt maar de sfeer zat er goed in, ondanks het gebrek aan bier (1 van de gasten had z'n pas in de B&B laten liggen...en de obers hier nemen geen enkel risico: geen pas = geen bier = maar ook geen fooi).
Op miraculeuse wijze is het vanaf 5u dan toch gestopt met regenen en konden we naar het Nationals Park voor een baseball game. De Nationals hebben ongeloofelijk goed gespeeld (en gewonnen - na wel 10 verloren matchen ervoor), waarvoor dank aan Elke omdat haar aanwezigheid blijkbaar altijd geluk brengt aan het team.
Screetch, de mascotte van onze ploeg
Vanaf zaterdag werkte het weer ook weer mee en was het terug heerlijk warm met temperaturen rond de 28graden. De planning voor het weekend: manicure/pedicure, een helse fietstocht op het W&OD trail (voor de heren), shoppingnamiddag (voor de dames), bezoekje aan Mount Vernon, Arlington Cemetery en Falls Church Park.
Ja, zelfs op een zomerse septemberdag kan je hier al de kerstmarkt bezoeken
Zaterdag was Caroline jarig -1 van mijn Belgische vriendinnen hier- dus zijn we bij haar en Sander gaan aperitieven en daarna gaan eten in een van de betere restaurants van DC, met als afsluiter een pintje in de Vienna Inn met Isabel en Gerald (onze andere Belgische vrienden hier)... Een lekker druk (bijna Belgisch) weekend dus.
Maandag was het labour day, dus een dagje verlof voor ons. Terwijl we onze gasten dropten aan de luchthaven, pikten we lading 2 op: de papa van Marc vind het hier blijkbaar heel plezant en kwam dus graag nog een weekje op bezoek. Als je trouwens al eens hier bent geweest, herkent het machien van Homeland Security uw vingerafdrukken en moet je niet de hele vragenlijst voor de 100ste keer herhalen. Ze worden efficient! Dinsdag zijn onze nieuwe gasten vertrokken voor een roadtrip naar Williamsburg en Reboboth Beach. We verwachten hen terug op zaterdag...voor de tweede Full Circle Tour op 2 weken tijd. Wie zei nu weer dat een expat een rustig leventje had? (just kidding! we vinden het fantastisch om bezoek te krijgen en kijken al uit naar de komst van Frederik en Annick in oktober).
*voor meer info over B&B Rockfort en de Full Circle Tour wordt u doorverwezen naar Marc.
Op miraculeuse wijze is het vanaf 5u dan toch gestopt met regenen en konden we naar het Nationals Park voor een baseball game. De Nationals hebben ongeloofelijk goed gespeeld (en gewonnen - na wel 10 verloren matchen ervoor), waarvoor dank aan Elke omdat haar aanwezigheid blijkbaar altijd geluk brengt aan het team.
Screetch, de mascotte van onze ploeg
Vanaf zaterdag werkte het weer ook weer mee en was het terug heerlijk warm met temperaturen rond de 28graden. De planning voor het weekend: manicure/pedicure, een helse fietstocht op het W&OD trail (voor de heren), shoppingnamiddag (voor de dames), bezoekje aan Mount Vernon, Arlington Cemetery en Falls Church Park.
Ja, zelfs op een zomerse septemberdag kan je hier al de kerstmarkt bezoeken
Zaterdag was Caroline jarig -1 van mijn Belgische vriendinnen hier- dus zijn we bij haar en Sander gaan aperitieven en daarna gaan eten in een van de betere restaurants van DC, met als afsluiter een pintje in de Vienna Inn met Isabel en Gerald (onze andere Belgische vrienden hier)... Een lekker druk (bijna Belgisch) weekend dus.
Maandag was het labour day, dus een dagje verlof voor ons. Terwijl we onze gasten dropten aan de luchthaven, pikten we lading 2 op: de papa van Marc vind het hier blijkbaar heel plezant en kwam dus graag nog een weekje op bezoek. Als je trouwens al eens hier bent geweest, herkent het machien van Homeland Security uw vingerafdrukken en moet je niet de hele vragenlijst voor de 100ste keer herhalen. Ze worden efficient! Dinsdag zijn onze nieuwe gasten vertrokken voor een roadtrip naar Williamsburg en Reboboth Beach. We verwachten hen terug op zaterdag...voor de tweede Full Circle Tour op 2 weken tijd. Wie zei nu weer dat een expat een rustig leventje had? (just kidding! we vinden het fantastisch om bezoek te krijgen en kijken al uit naar de komst van Frederik en Annick in oktober).
*voor meer info over B&B Rockfort en de Full Circle Tour wordt u doorverwezen naar Marc.
Abonneren op:
Posts (Atom)
