En vorige week was het Pasen. Het werd een beetje een kort Paasweekend. Wij waren zelf maar zaterdagnamiddag terug gekomen van Bangkok. Altijd leuk om naar Asia te gaan. Vriendelijke mensen, lekker eten en prachtige hotels. Het enige probleem met Asia. Dat het zo ver weg is. Eerst van Houston 13 uur vliegen naar Tokyo. Dan nog eens 6 uur vliegen van Tokyo naar Bangkok. Dat is veel slapen, films en Standaard en Economist lezen. Slapen gaat altijd goed. Met films maken we al eens een slechte keuze. "The Shape of Water" ? Trekt op niks. Een raar verhaal van een truttemie en een mannelijke zeemeermin slaat nergens op. De Standaard lezen gaat nog wel. Alhoewel die de laatste tien jaar toch ook wel ver zijn opgeschoven. The Economist is altijd super. Stelt nooit teleur.
Maar terug naar Pasen vorig weekend. Wat doen we met Pasen ? Eigenlijk elk jaar het zelfde. Zeven dingen. 1) Opstaan 2) Naar de kerk gaan 3) Traditionele paasfoto maken 4) Eitjes rapen 5) Bij Svea gaan eten 6) Naar Sportweekend kijken (De Ronde !) 7) 's Avonds niet in slaap kunnen geraken omdat te veel gegeten bij Svea. Tis daar ook altijd zo lekker he.
En zo geschiedde dit jaar ook weer.
Hier is de traditionele paasfoto.
En hier zijn de kindjes vlijtig aan het eitjes rapen.
Het was weer een mooie buit dit jaar.
En dit was het dessertenbuffet bij Svea. Van boven naar onder. Tiramisu, rabarbertaart, aardbeibavarois, frambozen/blauwebessentaart, fruit, citroencakejes en luikse wafels.
Trouwens we hebben een keertje onze traditionele paasfoto's naast elkaar gezet. Leuke reeks. In 2016 hebben we zelfs goed missionariswerk verricht. Een extra schaapje bij de kudde gebracht.
En twee weken geleden was het hier in Texas weer Spring Break. Voor ons betekent dat. Woohoo ! Gaan skien. Voor United Airlines betekent dat. Woohoo ! Superhoge vliegtuigprijzen naar Denver. Voor National Car Rental betekent dat. Woohoo ! Superhoge huurwagenprijzen in Denver. En voor de skidorpen in Colorado betekent dat. Woohoo ! Laten we onze hoge prijzen eens goed doorrekenen aan al die skiende Texanen. Met heel Texas maar niet mee ons he. Vluchten ? Met punten betaald. Huurwagen ? Punten. Appartement ? Siri had er vorig jaar in Augustus al een goed en niet zo duur gevonden. Skilessen en skipassen, tja, daar konden niet veel aan prutsen. Anyway, het werd een superleuke vakantie.
De afgelopen vijf jaren zijn we steeds naar Steamboat gegaan. We houden eigenlijk niet van veranderingen. Maar allee dit jaar dan een verandering. Breckenridge. In plaats van Steamboat. Tijdens de Texas Spring Break trouwens Brexas genoemd, wegens de toestroom van de skiende Texanen he.
Voordelen van Breckenridge tegenover Steamboat.
1) Afstand van Denver naar Breckenridge. 1:30 uur. Naar Steamboat is het 3:30 uur.
2) Breckenridge is beetje groter, meer skipistes.
3) Breckenridge Town ligt naast de berg. In Steamboat moet je even de auto nemen.
4) Breckenridge heeft een coole app waarmee je direct kan zien welke liften de hele famile de hele dag neemt.
Nadelen van Breckenridge tegenover Steamboat.
1) Alles is er duurder. Appartement, skipassen, skischool, eten, bier (!), ...
2) De skischool is trouwens een duidelijke afzetterij. Daarover later meer.
3) Ze hebben rare regels in Breckenridge.
"Adults must be accompanied by a child"
Globaal gezien moeten we wel toegeven dat Breckenridge redelijk fantastisch was. Een prachtig mooi skigebied.
Kijk eens.
Een dag was de skidag wel wat vroeger afgelopen. Liften om 2 uur dicht. Sneeuwstorm op komst. Had je zelfs Frank De Boosere niet voor nodig om dat te zien.
En dus meer sneeuw de volgende dag. Leuk.
Siri doet dat trouwens na vijf jaar skien bijzonder goed.
En grooote vriend Nic was er ook nog een dagje bij.
En met Nic zijn we nog gevaarlijke, vermoeiende dingen gaan doen. Met de lift naar hoogste punt. Dan skies op de schouders en te voet verder voor 20 minuten. Nic wou dat graag eens doen, en we konden ons niet laten kennen he. Een overduidelijke case van peer pressure.
Dus eerst naar boven klimmen.
Om dan steil naar beneden te gaan.
Heu ?
Yep. We waren heel cool !
O ja. Wat betreft die veel te dure skischool van de kindjes. Dat doen we dus niet meer he. Dat was daar geen skischool maar wel bezigheidstherapie. Begint maar om kwart na negen. Duurt dan een eeuwigheid om te kunnen beginnen. Doen een baby-piste met een groepje van 8 kindjes en 1 monitor. Babypistes zijn beneden aan de berg. Daar is het ook lekker warm en niet zo veel wind. Dan is het tijd voor een snack. Weer een eeuwigheid om weer te kunnen vertrekken. Babypiste weer met 8 kindjes en 1 monitor. Dan is het tijd voor lunch. Weer eeuwigheid om weer te kunnen vertrekken. Nog een babypsite met 8 kindjes en 1 monitor. Nog een pauze voor een snack. Eeuwigheid. Babypiste. En om drie uur klaar. Hoe wij dat allemaal zo juist weten ? Die app he. Hey Berckenridge. Wat is dat voor een afzetterij ? Doen we niet meer hoor. Onze kinderen moeten de bergen op. Op de zwarte pistes. In de wind en in de kou.
Op 9 februari werd ons spookje 9 jaar. Haar Star Birthday. Het jaar waarin je even oud wordt als je geboortedag, wordt hier blijkbaar je Star birthday genoemd. Althans, dat beweert het spookje toch. Jack moet wachten tot z'n 14 (geboren op 14 oktober), bij mij was het op mijn 19de en Marc op z'n 20ste.
Voor Caitlin was het dus dit jaar, en daar keek ze toch al een paar jaar naar uit! Ze was al maanden hints voor cadeaus aan het geven (lego! tekengerief! loveys! een GSM!), maar uiteindelijk liet ze weten dat ze maar 1 ding wilde: Tyler de tijger. Ja, ze is nog altijd even gek van tijgers, pluchen beesten, slangen, etc.
Van haar broer kreeg ze een slang op afstandsbediening en van ons dus die tijger. En er waren zelfs cadeautjes meegekomen uit Belgie.
Haar verjaardag was op vrijdag, dus ging ik met haar lunchen over de middag. Na school verzamelde de "gang" uit de straat op onze oprit en werd Tyler door iedereen geknuffeld.
's Avonds gingen we allemaal eten, en Caitlin's keuze viel op krabbepoten bij Red Lobster.
Het echte feest was tijdens het weekend. Op zaterdag kwamen haar 5 beste vriendinnetjes op bezoek voor pizza, tijger-taart en een sleepover. Na heel wat kussengevechten, verloren tandenborstels, pluchenbeesten-ruil, Home AloneII en urenlang gegiechel, vielen de dames rond middernacht dan toch in slaap. Op zondagochtend had ik 5 helpers om belgische pannekoeken te maken en na het ontbijt vertrokken we richting zoo in Houston. Het was super koud die dag, dus al een geluk dat we hier nog een arsenaal aan ski-jassen hadden liggen. De enige die het blijkbaar niet koud had (en nooit koud heeft), was Jack, die in korte broek op stap ging.
Het was een super leuke uitstap voor iedereen. Zelfs Jack - die het niet zo voor meisjes (behalve zijn zus en zijn mama) heeft - heeft zich enorm geamuseerd.
En zo is er weer een jaar voorbij en komen we stilaan dichter bij de tienerjaren. We genieten nog volop van deze lieve, onstuimige en onschuldige leeftijd van ons allerliefste spookje! Gelukkige verjaardag, liefje!
Dolgelukkig met tijger Tyler
Jack weet waarmee hij zijn zusje gelukkig maakt!
De "gang" verzamelt op onze oprit na school
Lekker! Crablegs!
Een groepje vrolijke bijna-tieners met tijger-taart.
Het pannekoeken-bak team
Een ijskoude middag in de zoo
Bij de tijgers (waar anders?) - en Jack? Die weigert zich voor de foto om te draaien...
Winter in Texas betekent meestal hetzelfde als het voorjaar in Belgie. Over het algemeen blijft het overdag tussen de 10 en 20 graden. Het kan al eens wat frisser worden en soms zelfs onder de 10graden C zakken!, maar eerlijk gezegd is dat meestal maar een aantal dagen. We hebben allemaal wel een winterjas, maar die wordt niet zoveel gebruikt. De kinderen hebben elk 4 lange broeken (vs 24 shorts), en ikzelf heb maar 3 warme truien. Meer hebben we normaal gezien echt niet nodig.
De voorbije jaren hebben we al alles meegemaakt: van 30 graden op kerstdag 2016 tot een uitzonderlijke vriesdag in Februari 2011. Maar vorige week brak alle records. Er was namelijk sneeuw! Echte sneeuw. Dikke vlokken. En koud, zo koud!
Dat gaf aanleiding tot "supersized enthousiasm"! Scholen en bedrijven gingen dicht op dinsdag en woensdag. Nee, niet voor de lol. Het was echt super glad en veel straten en bruggen waren afgesloten voor verkeer wegens te gevaarlijk. Texas was officieel gesloten.
De kinderen vonden het heerlijk. Warme chocomelk drinken, sneeuwvlokken opvangen op hun tong, en het allerplezantste: met de surfplanken van het golfterrein glijden. Oja, en 2 dagen geen school...
