Mount Le Conte (The Stay)

We hadden dus weer eens een geweldig idee gehad. Ocharme onze familie.  De Mount Le Conte Lodge.  

Gesitueerd op Mount Le Conte, de 5^e hoogste piek in de Smokies. Alleen maar bereikbaar te voet (via twee paden van 8 of 10 km lang). En zeer rudimentair. Geen electriciteit, geen internet, geen stromend water in uw cabin (wel 2 kraantjes in het kamp, een met gewoon water en een met drinkwater). 

Hoe was het leven daar ? We hebben er een video over gemaakt.  

En nog een paar foto's.  Het was een mooi avontuur. 

Mount Le Conte (The Hike)

Onze jaarlijkse surprise trip is in december, niet in juni.  Maar we hadden weer eens een geweldig idee, dus we hebben weer iets geregeld voor de familie.  Ocharme onze familie. Weer een surprise trip. En deze keer in juni.   
 
Naar waar gingen we nu weer naartoe ?  Naar de Great Smoky Mountains, het “Great Smoky Mountains National Park”.  Het meest bezochte National Park van de US.  Mensen geloven dat waarschijnlijk niet, maar het is correct.  De 2020 cijfers zijn misschien niet echt te vertrouwen, dus als we naar 2019 kijken: 1) Smoky Mountains 12.5M, 2) Grand Canyon 6M 3) Rocky Mountains 4.7M  4) Zion, Yosemite, Yellowstone 4M.  De Smoky Mountains zijn nu ook wel heel uitgestrekt, gaan over meerdere staten en het park heeft vrije ingang. 
 
En waarom gingen we daar dan wel naartoe ?  Wel, drie redenen.  Ten eerste omdat we er dus nog nooit geweest waren.  Ten tweede omdat het ook echt wel prachtig is.  Ten derde omdat we een hele interessante verblijfplaats hadden gevonden.  
 
Wat was er dan zo speciaal over die verblijfplaats ?  Wel, we gingen verblijven in de Mount Le Conte Lodge.  Gesitueerd op Mount Le Conte, de 5^e hoogste piek in de Smokies. Alleen maar bereikbaar te voet (via twee paden van 8 of 10 km lang). En zeer rudimentair. Geen electriciteit, geen internet, geen stromend water in uw cabin (wel 2 kraantjes in het kamp, een met gewoon water en een met drinkwater). 
 
Dat was dus het plan.  Vliegen van Houston naar Knoxville op woensdag. Woensdagavond in hotel logeren. Donderdagmorgen auto parkeren bij begin van het pad en naar boven. Twee nachten boven. En dan weer terug.  En dat hebben we dan ook gedaan.  Zo dadelijk meer over onze tocht naar boven. En ons verblijf in de Mount Le Conte lodge. 
 
Wat ook interessant was, was dat we een nieuwe staat gingen bezoeken.  Tennessee .... En Tennessee was ... heu … interessant …   Een aantal dingen dat ons is opgevallen aan Tennessee. 
 
- Het coronavirus heeft toegeslagen in de hele wereld, behalve in Tennessee.  Er was daar in Tennessee helemaal niets te vinden in verband met Coronavirus maatregelen, voorzichtigheid,...  Helemaal niets. In Texas ook niet meer, maar je ziet in Texas af en toe nog wel eens een oud bordje voor hand sanitizer of social distancing ... niks daarvan in Tennessee.   En geloof ons, de overgrote meerderheid van de lokale bevolking daar valt in een of meerder risicogroepen. 

- Langs de wegen in Tennessee maar drie soorten van businesses.  Ofwel een grote kerk, een pick-up truck dealership of een fastfood chain van het bedenkelijke soort (Taco Bell, Sonic, Popeye's). 

- Beste Amerikaanse pannenkoeken die we sinds lang hebben gegeten. Maar de de reden dat mensen Grits eten is ons nog altijd niet duidelijk. Smaakt naar gemalen karton en nul voedingswaarde. Zal wel aan ons liggen.  

Dus na een nachtje op hotel, de auto achtergelaten en vertrokken op onze hike naar boven.  We hebben er een video van gemaakt.  En verder ook nog een paar foto's.  

En ons verblijf daar in de Mount Le Conte Lodge ? Dat is voor de volgende blog. We hadden weer eens een idee...  Ocharme onze familie ...

Onze Nieuwe Activiteit - Dieren Tellen - Continued

Je moet wel eerst de vorige post lezen, en dan kan je naar deze video kijken.  Welkom in ons leven ... 

 

Maar, het belangrijkste is wel. We hebben er echt geen last van. De kindjes (vooral Caitlin) zorgen voor alle diertjes echt heel goed.   

Onze Nieuwe Activiteit: Dieren Tellen

Normaal, als we 's avonds thuiskomen van het werk, zeggen we hallo aan Siri en de kindjes, doen we onze dingen op zijn plaats en maken we ons klaar voor een rustige avond. We hebben liefst 's avonds niet te veel extra activiteiten. Extra activiteiten 's avonds zijn vervelend. Spijtig genoeg is er onlangs voor ons een extra avondactiviteit bijgekomen. Namelijk: "Dieren Tellen". Wegens de meest recente ontwikkelingen in ons huishouden, vinden we het belangrijk om nu elke avond alle dieren in huis te tellen. Dat is namelijk amper nog bij te houden. 

Deze week ging dat als volgt. Molly, Scotty, Fern, Churro en Burrito. Vijf namen. Dus vijf dieren. Allemaal bij ons. Ongeveer toch (Scotty blijft in zijn eigen huis). Twee maanden geleden hadden we geen diertjes. Dat vonden wijzelf heel aangenaam. Caitlin, Jack en Siri vonden het iets minder aangenaam. Van nul naar vijf in twee maanden. Hoe doe je dat ? Dat gaat namelijk als volgt. 

Van nul naar twee. Dus een maand geleden hadden we terug hamsters.  Daarmee waren er dus terug 2 diertjes. 

Churro (het jongetje van Caitlin) 

Burrito (het meisje van Jack)

Van twee naar drie. Op het einde schooljaar moesten natuurlijk de school pets van Caitlin ook weer een thuis vinden tijdens de grote vakantie.  Dus hier was Fern weer.  

Wij dachten eerst nog dat Fern, zoals gewoonlijk, voor een weekend kwam.  Nee hoor, dat had Caitlin even vergeten te melden.  Fern bleef van 20 mei tot 30 juni (!).  Zes weken dus. Allee dan. 

Van drie naar vier.  De overburen gingen op vakantie. Dus wij zorgen dan ook voor Scotty.  

Van vier naar vijf.  Groooooote vrienden Svea en Christophe gingen op vakantie.  Dus Molly komt bij ons logeren.  

Molly, Scotty, Fern, Churro, Burrito. Vijf namen. Vijf dieren. Maar we moeten wel eerlijk zeggen, Caitlin en Jack zorgen er perfect voor. Wij moeten zelf echt niets doen. Ze doen dat heel goed.  

En de baasjes van Scotty en Molly zijn binnenkort weer terug. Dus terug van vijf naar drie, zou je kunnen denken ?  Neen hoor.  Caitlin heeft dat al anders geregeld. Volgende week komen er drie cavia's (Junebug Cocobean en Skippy) voor twee weken.  Dan zijn we ineens op zes ?! 

Wij blijven in ieder geval elke avond tellen. We zijn namelijk een beetje bezorgd dat het cijfer binnenkort nog groter wordt. Maar beter goed op blijven letten .... Als we er ooit 10 tellen, rijden we terug naar het werk. 

Jaarlijkse Tradities #5: Begin-en-Einde-van-het-Schooljaarfoto's

Jaarlijkse tradities. Jaarlijkse tradities zijn vervelend. Dat betekent elke keer weer iets hetzelfde doen en er dan nog elk jaar moeten aan denken ook. Wij hebben in ieder geval ook al te veel tradities.

Bij jaarlijkse traditie #1 hadden we al eens de Begin van het Schooljaar Foto's gedaan. Nu hebben we eens de Begin en Einde van het Schooljaar Foto's gedaan.

Jaarlijkse traditie #5: Begin-en-Einde-van-het-Schooljaarfoto's

2009-2010

2010 - 2011

2011 - 2012

2012 - 2013

2013 - 2014

2014 - 2015

2015 - 2016

2016 - 2017

2017 - 2018

2018 - 2019

2019 - 2020

2020 - 2021 

De Eekhoorn - Proficiat Caitlin

Neeje ! Dit is geen nieuw verhaal over dieren. De Eekhoorn is de naam van de Nederlandse School hier in The Woodlands.  

En wat is er eergisteren (vrijdag 21 mei 2021) gebeurd ?  Caitlin is na zes jaar Nederlandse School afgestudeerd.  Proficiat meisje !  We zijn echt trots op jou ! 

Zes jaar geleden hadden we inderdaad beslist om onze kindjes hier ook naar de Nederlandse School te laten gaan. Dit is geen voltijds onderwijs he. De Nederlandse School is volledig apart van de normale Amerikaanse school. De Nederlandse School gaat door 's avonds en geeft het hele curriculum van Nederlands zoals dat aan Nederlandse kinderen wordt gegeven met de dezelfde leerstof en testen.  Typisch gaan Nederlandse (of Vlaamse) kindjes van expat-ouders hier naar toe.  Omdat ze als expats hier waarschijnlijk maar drie jaar of zo zijn, is dit een ideale manier om hun Nederlandse lessen te blijven voortzetten tot ze weer naar Nederland of Vlaanderen gaan.  

Natuurlijk is de school ook open voor Nederlanders en Vlamingen die hier permanent wonen zoals ons.  En veel van die 'permanente' residents sturen inderdaad hun kindjes naar de Nederlandse School. Maar de meeste haken na een jaar of zo wel weer af.  

Dus eigenlijk zijn er heel weinig kindjes die het volledige zes-jarig curriculum van de Nederlandse School helemaal doorlopen.  De expat-kinderen zijn na een paar jaar weer weg, de permanente residents geven na een paar jaar gewoonlijk op.  Maar Caitlin heeft de volledige zes jaar gedaan !  Nog eens proficiat meisje !   

En het was best wel een opgave.  Gedurende zes jaar, elke maandagavond van 4 tot 6 les volgen, in het weekend een uur huiswerk en regelmatig ook een 'thema-dag' in het weekend.  Er zijn ook regelmatig, en vooral in het begin, veel tranen gevloeid .. maar ze heeft knap vol gehouden. Met uitstekende resultaten ook.  Dit is haar eindrapport.  

Trouwens die CITO - toetsen zijn gestandaardiseerde testen voor alle kinderen in Nederland. Als je daar een B op haalt, ben je bij de sterkste helft van het land.  

En Caitlin is dus zes jaar naar de Nederlandse School geweest.  Een overzichtje. 

O, en geloof het of niet. De juffrouw van Caitlin heeft gevraagd of Caitlin nog langer voortgezet Nederlands onderwijs wil doen.  Dat hoeft voor ons niet, maar het is natuurlijk Caitlin's beslissing ... En wat heeft Caitlin beslist .... dat ze dat heel graag wil doen !?!  Oh meisje,  we zijn supertrots op jou.  

Meet Burrito en Churro

 De meeste mensen weten dat wel. Wij hebben geen chance met dieren. 

Zie blog: De Kinderboerderij.  Zeker niet met hamsters !

Van links naar rechts: Taco, Nacho, Queso : allemaal dood.  

Omdat Queso bijna 2 jaar bij ons was geweest, was dat een zwaar afscheid.  Zie blog: Queso and the Rainbow Bridge. 

En omdat wij dus geen chance hebben met dieren in het algemeen ... zeker niet met hamsters ...

Wat doen wij dan ?

Inderdaad ...

Caitlin en Jack hebben een nieuwe hamster.  

Dit is Churro (een jongetje). Nieuwe hamster van Caitlin.  

En dit is Burrito (een meisje).  Nieuwe hamster van Jack.  

Maar we hebben hopelijk (!) wel een beetje meer chance met deze diertjes.  In plaats van weer naar de Petco te gaan, daar zien ze ons nooit meer, had Siri maanden geleden een professionele kweker gevonden van hamsters. Die Siri weet het toch altijd allemaal te regelen he. 

Echte kleinschalige hamsterkwekers. Allemaal organic dus deze keer.  Eerst moesten we ons op de waitlist zetten.  Vier maanden geleden waren we nummer 17.  Dus we moesten zeker wel een tijdje wachten tot er nestjes werden geboren. Zo stonden we een maand geleden (31 maart) op plaats 6.  En toen werd er een nieuwe nest geboren.  Negen deze keer.  En wij mochten dus ook kiezen.  Caitlin koos nummer 3, en Jack nummer 2.  Dat was ok voor de kwekers.  De babies moesten dan nog vier weken in hun nest blijven maar eind april, begin mei, mochten we ze zeker gaan halen. Maar er waren wel een nog een paar voorwaarden.  Siri moest een interview doen met die mensen.  Om zeker te zijn dat de hamsters een goeie thuis zouden krijgen. We moesten foto's met afmetingen opsturen van een toekomstige kooien. Jawadde. Allemaal heel serieus hoor.  

Maar dan hoorden we deze week, dat zaterdag (vandaag) de diertjes mochten gaan halen. In Austin ! Want daar waren de kwekers gevestigd.  Dat is maar 230 km rijden ... niet veel voor ons dus ... remember skivakantie ...  Maar die mensen waren wel heel vriendelijk. Wilden ons gerust halverwege ontmoeten. Dat was handig.  

Caitlin natuurlijk super enthousiast vanmorgen. Klaar om te vertrekken.  Jack ook.  

En na een succesvolle reis hebben we dus nu weer terug 2 hamsters.  

Caitlin en Jack zijn er heel gelukkig ermee. Dat is het belangrijkste he.