Na een week van weerbericht-trivia, was het zaterdag terug naar de harde realiteit van DC : ambassade-feestje ten gelegenheid van het staatsbezoek van de Belgische minister van Defensie Pieter De Crem aan zijn Amerikaanse collega Robert Gates.
Dergelijke feestjes vinden plaats op de residentie van onze Ambassadeur, en niet op de ambassade zelf, wat een serieuze meevaller is. De residentie is immers veel mooier en beter gelegen dan de ambassade en is zelfs recentelijk gerenoveerd.
De vorige keer dat we waren uitgenodigd op de residentie was op 15 november, ter gelegenheid van “Kings Day”, of beter bekend als de Dag van de Dynastie. Bij het parkeren had een dienstdoende politie-agent ons toen al in de gaten: "Are you going to Belgium?" ... Heum ... “yes, we are going to Belgium" en daar waren we dan. We werden aan de deur begroet door Dominique zelf - sorry, op dat moment was het nog meneer den Ambassadeur. Een plezant klapke gedaan, al kon meneer den Ambassadeur toch niet zo goed lachen met de “goedbedoelde” grap van Marc: "we zijn dit jaar maar gekomen want het kan goed de laatste keer zijn".
Ook deze keer was er een ontvangstcomite: niet de politieagent die ons de weg wees naar eigen land, maar wel 2 congolezen die ongenodigde gasten moesten tegenhouden op de parking. Het deed allemaal een beetje koloniaal aan.
We werden verwelkomd door mijnheer de Ambassadeur en Minister de Crem. Weer een plezant klapke gedaan. Blijkt dat onze Ambassadeur binnenkort van “stelplaats” (sic) verandert, hij gaat naar den Congo voor een paar jaar (Waren die 2 snoeshanen op de parking misschien zijn nieuwe lijfwacht?). Wij vinden dat natuurlijk reuze jammer, zo een goeie Ambassadeur (en speecher) hadden we nog niet gehad.
Over naar de belangrijkere zaken op een feestje: den toog. De biertoog was deze keer beter uitgerust dan op Kings Day: Leffe, Duvel, Kriek, Stella, Jupiler, Hoegaarden... ze hadden de grote middelen bovengehaald. De vorige keer was er enkel Bel-pils en Hoegaarden... toen vreesden we dat de renovatie meer had gekost dan begroot ... onze vrees bleek ongegrond.
Op de receptie werden Isabelle en ik aangesproken door 2 duistere figuren met een hoog Love Boat gehalte. Bleek dat het 2 fransen waren die al 15 jaar in Belgie wonen en die hun debut in de televisiewereld willen maken. Ze nemen in de States een nieuw tv programma op, een beetje in de stijl van Fata Morgana: “Belgian Dinner”. De pilot werd hier in DC opgenomen en ze waren dringend op zoek naar 100 mensen om zondagavond mee te doen. Blondjes zoals Isa en ik waren natuurlijk meer den welgekomen ;o)
We hebben voor de camera een paar woordjes geplaceerd, maar toen we hadden begrepen dat de tv-rechten nog moeten worden verkocht (en het dus zelfs misschien de tv niet eens haalt) – hebben we toch maar besloten om onze zondagavond op een andere manier in te vullen.
Het feestje duurde maar anderhalf uur, maar t was heel gezellig. Zelfs Marc vond het leuk, ondanks alle fotos van Filip en Mathilde overal op de buffetkasten.
maandag 9 juni 2008
vrijdag 6 juni 2008
Van Tornado Watch naar Heat Watch
De weergoden hebben al een woelige week achter de rug. Woensdag was er tornado gevaar – een tornado (zonder naam) heeft flink huisgehouden een paar kilometer ten noorden van waar wij wonen. In de namiddag werd het plots gitzwart buiten...gevolgd door regen, hagel en windvlagen. Bij Marc op ’t werk werd promt een evacuatie oefening opgestart – iedereen moest uit voorzorg en voor onbepaalde tijd in de ondergrondse garage schuilen. Bij mij op kantoor zijn de veiligheidsvoorzieningen iets minder voorbereid op dergelijke calamiteiten. Wij bekeken de storm dan ook gewoon vanop het derde verdiep... en - tegen alle tornado regels in - met onze neus tegen het glas gedrukt ;o)
Doordat mensen altijd een beetje paniekerig worden wanneer de natuur grilletjes vertoont, mochten we vroeger naar huis (jipie). Het was pas dan dat het mij opviel dat er wel degelijk iets aan de hand was: in geen velden of wegen was een winkel te bespeuren die open was. En dat in het land waar de meeste supermarkten 24/7 open zijn. Verklaring: de stroom was onderbroken.
Ik vond toch nog 1 Giant die haar economische belangen wilde veiligstellen en dus had geopteerd om toch een paar kassas te openen. Winkelen gebeurde in het donker (!) en er was enkel droge voeding te verkrijgen. Het leek wel oorlog.
Er werd officieel een “Tornado-Watch” ingesteld. Wij waren gespaard van stroomverlies, en konden het pad van de storm de hele avond volgen op tv (alle andere programmas werden –tot grote ergernis van Marc- onderbroken voor extra meteo-flashes). Sommige van mijn collegas waren minder fortuinelijk. Ik heb ook gehoord dat er s’morgens om 7u blijkbaar wachtrijen waren voor de douches van de fitnessclub hier op t werk...
Het bleek een erg zware storm, ongeveer 100.000 gezinnen zullen het nog een aantal dagen zonder electriciteit moeten stellen (en ik betwijfel dat ze in t weekend op het werk mogen douchen). Ook de verkeerslichten werken niet meer. In Belgie (of minstens Brussel) zou dat chaos betekenen: opgestopte kruispunten, druk getoeter en gevloek. Hier niet. Het gaat er allemaal erg beleefd en galant aan toe. Iedereen wacht geduldig zijn beurt af – zonder dat daarvoor de aanwezigheid van de zwaantjes is vereist.
Wij waren nog volledig in de ban van de Tornado Watch, toen er deze ochtend een nieuwe watch werd afgekondigd: de Heat Watch. Vanaf vandaag worden temperaturen verwacht van 34graden (maar “feels like” 40en meer.). Dat belooft! Vooral dan voor die mensen zonder stroom ...
Doordat mensen altijd een beetje paniekerig worden wanneer de natuur grilletjes vertoont, mochten we vroeger naar huis (jipie). Het was pas dan dat het mij opviel dat er wel degelijk iets aan de hand was: in geen velden of wegen was een winkel te bespeuren die open was. En dat in het land waar de meeste supermarkten 24/7 open zijn. Verklaring: de stroom was onderbroken.
Ik vond toch nog 1 Giant die haar economische belangen wilde veiligstellen en dus had geopteerd om toch een paar kassas te openen. Winkelen gebeurde in het donker (!) en er was enkel droge voeding te verkrijgen. Het leek wel oorlog.
Er werd officieel een “Tornado-Watch” ingesteld. Wij waren gespaard van stroomverlies, en konden het pad van de storm de hele avond volgen op tv (alle andere programmas werden –tot grote ergernis van Marc- onderbroken voor extra meteo-flashes). Sommige van mijn collegas waren minder fortuinelijk. Ik heb ook gehoord dat er s’morgens om 7u blijkbaar wachtrijen waren voor de douches van de fitnessclub hier op t werk...
Het bleek een erg zware storm, ongeveer 100.000 gezinnen zullen het nog een aantal dagen zonder electriciteit moeten stellen (en ik betwijfel dat ze in t weekend op het werk mogen douchen). Ook de verkeerslichten werken niet meer. In Belgie (of minstens Brussel) zou dat chaos betekenen: opgestopte kruispunten, druk getoeter en gevloek. Hier niet. Het gaat er allemaal erg beleefd en galant aan toe. Iedereen wacht geduldig zijn beurt af – zonder dat daarvoor de aanwezigheid van de zwaantjes is vereist.
Wij waren nog volledig in de ban van de Tornado Watch, toen er deze ochtend een nieuwe watch werd afgekondigd: de Heat Watch. Vanaf vandaag worden temperaturen verwacht van 34graden (maar “feels like” 40en meer.). Dat belooft! Vooral dan voor die mensen zonder stroom ...
woensdag 4 juni 2008
The next botox
Deze morgen gehoord op de radio:
"Allergan, de maker van Botox, heeft een (positief) neveneffect ontdekt in haar product Lumigan. Inname van dit product zou immers ook de groei van wimpers bevorderen. Allergan heeft nu een dossier ingediend bij the Food&Drug Administration, om een licentie te verkrijgen om Lumilash (de commerciele naam waaronder het zou opereren) voor estetische doeleinden te verkopen in de States. Het zou wel enkel met doktersvoorschrift te verkrijgen zijn."
Serieus? Hoe komen ze er toch op? Mijn eerste bedenking was medisch. Onmiddellijk daarna had ik een bedenking van een meer practische aard: bij welke arts kan je in godsnaam terecht om dit product voorgeschreven te krijgen? Vooral in Europa (of Belgie) lijkt me dat een probleem. Ik heb nog nooit van de huisarts een voorschrift voor louter estetisch gebruik gekregen (ok, met uitzondering van de dermatoloog dan). Je moet serieus ziek zijn om een voorschrift te krijgen - dat is toch mijn ervaring.
Maar - je raadt het al - hier is dat minder een probleem. Onze huisarts, Dr. Joffee, is een fantastische dokter. Jong, heeft zijn eigen praktijk en zelfs een website en neemt uitgebreid de tijd voor zijn patienten. Als je gaat voor een verkoudheid, vraagt hij je gegarandeerd om nog eens terug te komen voor een 1uur durende algemene -jaarlijkse- checkup. Preventief. Heel professioneel.
Maar ik was niet voorbereid op die eerste keer in de wachtzaal, toen ik van de receptioniste een foldertje/reclamebrochure overhandigd kreeg. Blijkt dat je bij onze huisarts naast algemene geneeskunde (huis, tuin en keukenkwaaltjes) ook terechtkan voor je maandelijkse botoxspuit en restylane. En dat blijkt de normaalste zaak van de wereld. Serieus!
"Allergan, de maker van Botox, heeft een (positief) neveneffect ontdekt in haar product Lumigan. Inname van dit product zou immers ook de groei van wimpers bevorderen. Allergan heeft nu een dossier ingediend bij the Food&Drug Administration, om een licentie te verkrijgen om Lumilash (de commerciele naam waaronder het zou opereren) voor estetische doeleinden te verkopen in de States. Het zou wel enkel met doktersvoorschrift te verkrijgen zijn."
Serieus? Hoe komen ze er toch op? Mijn eerste bedenking was medisch. Onmiddellijk daarna had ik een bedenking van een meer practische aard: bij welke arts kan je in godsnaam terecht om dit product voorgeschreven te krijgen? Vooral in Europa (of Belgie) lijkt me dat een probleem. Ik heb nog nooit van de huisarts een voorschrift voor louter estetisch gebruik gekregen (ok, met uitzondering van de dermatoloog dan). Je moet serieus ziek zijn om een voorschrift te krijgen - dat is toch mijn ervaring.
Maar - je raadt het al - hier is dat minder een probleem. Onze huisarts, Dr. Joffee, is een fantastische dokter. Jong, heeft zijn eigen praktijk en zelfs een website en neemt uitgebreid de tijd voor zijn patienten. Als je gaat voor een verkoudheid, vraagt hij je gegarandeerd om nog eens terug te komen voor een 1uur durende algemene -jaarlijkse- checkup. Preventief. Heel professioneel.
Maar ik was niet voorbereid op die eerste keer in de wachtzaal, toen ik van de receptioniste een foldertje/reclamebrochure overhandigd kreeg. Blijkt dat je bij onze huisarts naast algemene geneeskunde (huis, tuin en keukenkwaaltjes) ook terechtkan voor je maandelijkse botoxspuit en restylane. En dat blijkt de normaalste zaak van de wereld. Serieus!
dinsdag 3 juni 2008
Het leven zoals het is: de buren
Wij worden hier geconfrontreerd met een nieuw fenomeen : de buren.
15 juni 2007
Het begon allemaal op den eerste dag in ons huis: nadat het zware werk van de verhuis min of meer klaar was, gingen we even op ons deck (in het vlaams: ons houten balkon) staan. Vijf minuten later: daar was de buurvrouw van rechts al, babbelend over vanalles. Een half uur later, naar binnen gegaan om eten te gaan maken, ineens: de deurbel (voor den eerste keer - wat is dat geluid toch), de buurvrouw van rechts opnieuw ... met bloemen en een fles wijn deze keer: “welcome to the neighbourhood”! Weer een kwartier babbelen over vanalles – alhoewel eigenlijk hetzelfde als een half uur daarvoor op het deck natuurlijk.
De dag erna
De broer van de buurvrouw van links (ook wel: het mooie buurmeisje) komt altijd op zondag zijn auto wassen bij zijn zus - babbelen over vanalles dus en beetje later komt het buurmeisje van links zelf er ook bij natuurlijk, gezellig – “welcome to the neighbourhood”.
Een paar dagen later
Een paar huizen verder woont de Gary (met heel zijn familie waaronder ook een of twee zonen – die elk heel veel blonde vriendinnetjes hebben en elke zondag in bikini de 4 autos voor de deur komen wassen). Die komt even kennis maken met Siri. En daarna komt ook een van de zonen kennis maken met Siri. Ik denk dat het bij hen wel meer de intresse uitgaat naar Siri dan naar “welcome to the neighbourhood”.
Nog een paar dagen later
De buren van schuins over ons komen kennis maken. Ze vragen onze GSM nummer – voor noodgevallen – en langs hunne neus weg willen ze ook graag weten hoeveel huur we betalen. Zij hebben blijkbaar nen goeie kuisman die wij zeker moeten inhuren (maar na 4 maanden hebben we de Mesjoep bedankt voor zijn diensten – het fenomeen poetsvrouwen komt wel eens in een ander verhaal aan bod) en ze blijven verder babbelen over vanalles – “welcome to the neighbourhood”.
Twee weekends later
De volledige tuin vanachter opgeruimd en opgekuist - ziet er nu heel netjes uit. Na al dat werk waren we dat eens aan ‘t bekijken vanaf het deck en daar was buurman van de buurvrouw van rechts plots – hij bewonderde onze mooie bloemen en onze efforts in de tuin - en hetzelfde verhaal natuurlijk “welcome to the neighborhood”.
Nog een weekend later
Vooraan aan het huis alles gesnoeid en schoongemaakt. Twas veel te warm eigenlijk maar dat was geen probleem want nen andere schuinen overbuur kwam graag langs om kennis te maken en te babbelen over vanalles. “Welcome to the neighborhood”
Een paar dagen later
De buren van schuinover zijn langsgekomen om te vragen of onze garagepoort kapot is ... want die staat toch redelijk veel open vindt de neighbourhood ... zelfs al eens ne keer 's nachts hadden ze gezien. Inderdaad vergeten dicht te doen toen. En dat is toch wel gevaarlijk want jaren geleden is er naar ‘t schijnt eens een poging tot inbraak in een van de huizen geweest ... jaren geleden ... wat zouden die van schaarbeek vinden?
En nog diezelfde dag
De president van de home owner group van de neighbourhood (!) is langs gekomen om mij uitgebreid te danken voor het snoeiwerk in weekend - dat is zo mooi gedaan en een belangrijke zaak voor het uitzicht van de neighbourhood - jawatte - stel u voor dat ik den talbot voor een paar jaar in de voortuin zou hebben gezet ...
April 2008
De overburen (de enigen met wie we nog geen contact hadden – ook buitenlanders) zijn verhuisd en nu zijn er nieuwe buren. De sportieve Dawn met haar echtgenoot (die in de military is en dus zelden thuis), hun blonde cheerleaderdochter en prachtige blonde labrador “Stormy”. Toen ze de dozen aan het uitpakken waren was het onze toer om de straat over te steken met bloemen en “Welcome to the neighborhood”.
Ondertussen zijn we buddies met alle buren, Siri nodigt die soms uit voor een homecooked meal. En ik ga al eens een blokske wandelen met den Stormy.
Volgens mij zijn we veilig hier. En ik weet dan nog niet den helft van wat er allemaal gebeurd want Siri onderhoudt eigenlijk alle contacten met de buren.
Marc
15 juni 2007
Het begon allemaal op den eerste dag in ons huis: nadat het zware werk van de verhuis min of meer klaar was, gingen we even op ons deck (in het vlaams: ons houten balkon) staan. Vijf minuten later: daar was de buurvrouw van rechts al, babbelend over vanalles. Een half uur later, naar binnen gegaan om eten te gaan maken, ineens: de deurbel (voor den eerste keer - wat is dat geluid toch), de buurvrouw van rechts opnieuw ... met bloemen en een fles wijn deze keer: “welcome to the neighbourhood”! Weer een kwartier babbelen over vanalles – alhoewel eigenlijk hetzelfde als een half uur daarvoor op het deck natuurlijk.
De dag erna
De broer van de buurvrouw van links (ook wel: het mooie buurmeisje) komt altijd op zondag zijn auto wassen bij zijn zus - babbelen over vanalles dus en beetje later komt het buurmeisje van links zelf er ook bij natuurlijk, gezellig – “welcome to the neighbourhood”.
Een paar dagen later
Een paar huizen verder woont de Gary (met heel zijn familie waaronder ook een of twee zonen – die elk heel veel blonde vriendinnetjes hebben en elke zondag in bikini de 4 autos voor de deur komen wassen). Die komt even kennis maken met Siri. En daarna komt ook een van de zonen kennis maken met Siri. Ik denk dat het bij hen wel meer de intresse uitgaat naar Siri dan naar “welcome to the neighbourhood”.
Nog een paar dagen later
De buren van schuins over ons komen kennis maken. Ze vragen onze GSM nummer – voor noodgevallen – en langs hunne neus weg willen ze ook graag weten hoeveel huur we betalen. Zij hebben blijkbaar nen goeie kuisman die wij zeker moeten inhuren (maar na 4 maanden hebben we de Mesjoep bedankt voor zijn diensten – het fenomeen poetsvrouwen komt wel eens in een ander verhaal aan bod) en ze blijven verder babbelen over vanalles – “welcome to the neighbourhood”.
Twee weekends later
De volledige tuin vanachter opgeruimd en opgekuist - ziet er nu heel netjes uit. Na al dat werk waren we dat eens aan ‘t bekijken vanaf het deck en daar was buurman van de buurvrouw van rechts plots – hij bewonderde onze mooie bloemen en onze efforts in de tuin - en hetzelfde verhaal natuurlijk “welcome to the neighborhood”.
Nog een weekend later
Vooraan aan het huis alles gesnoeid en schoongemaakt. Twas veel te warm eigenlijk maar dat was geen probleem want nen andere schuinen overbuur kwam graag langs om kennis te maken en te babbelen over vanalles. “Welcome to the neighborhood”
Een paar dagen later
De buren van schuinover zijn langsgekomen om te vragen of onze garagepoort kapot is ... want die staat toch redelijk veel open vindt de neighbourhood ... zelfs al eens ne keer 's nachts hadden ze gezien. Inderdaad vergeten dicht te doen toen. En dat is toch wel gevaarlijk want jaren geleden is er naar ‘t schijnt eens een poging tot inbraak in een van de huizen geweest ... jaren geleden ... wat zouden die van schaarbeek vinden?
En nog diezelfde dag
De president van de home owner group van de neighbourhood (!) is langs gekomen om mij uitgebreid te danken voor het snoeiwerk in weekend - dat is zo mooi gedaan en een belangrijke zaak voor het uitzicht van de neighbourhood - jawatte - stel u voor dat ik den talbot voor een paar jaar in de voortuin zou hebben gezet ...
April 2008
De overburen (de enigen met wie we nog geen contact hadden – ook buitenlanders) zijn verhuisd en nu zijn er nieuwe buren. De sportieve Dawn met haar echtgenoot (die in de military is en dus zelden thuis), hun blonde cheerleaderdochter en prachtige blonde labrador “Stormy”. Toen ze de dozen aan het uitpakken waren was het onze toer om de straat over te steken met bloemen en “Welcome to the neighborhood”.
Ondertussen zijn we buddies met alle buren, Siri nodigt die soms uit voor een homecooked meal. En ik ga al eens een blokske wandelen met den Stormy.
Volgens mij zijn we veilig hier. En ik weet dan nog niet den helft van wat er allemaal gebeurd want Siri onderhoudt eigenlijk alle contacten met de buren.
Marc
Crea Bea en de mislukte pot
Ik geef het op, het pottenbakken. Na 5 lessen was dit het resultaat... De eerste (en enige) reactie van Marc was: "die zijn allemaal scheef". Ik had de ambitie om een grote slakom te maken en misschien ook wel een paar cache-pots voor op het terras (die grote, weet je wel, waar een struik in past). Maar dat was buiten mijn pottenbaktalent gerekend. Ik raak niet verder dan een scheef dipsaus potje. En aangezien ik van nature uit al geen geduldige ben, ga ik door naar het volgende project. Want zoals sommigen al weten, ik ben een echte crea bea. Met de meisjes hier hebben we alvast afgesproken dat we 1 zondagmiddag in de maand samen aan arts & crafts gaan doen (schilderen, knutselen, sieraden maken,... ideen genoeg). We spreken daar nu al bijna 6 maanden over, maar de eerste sessie moet nog worden geboekt. Tja, ik vrees dat onze creatieve zondagmiddagen hetzelfde lot zijn beschoren als onze powerwalk-dinsdagen. Dat is ook nog maar 3 keer gebeurd, de afgelopen 3 maanden. Alle andere dinsdagen zijn we gewoon gezellig op het terras blijven zitten - met een glaasje Chardonnay ;o)
maandag 2 juni 2008
back to work
Na een leuk weekend...is de werkweek weer aangebroken. De komende 5 dagen zit ik - net zoals mijn 400andere "niet-kader" collegas op dit verdiep - in dit kruiphokje (ook wel cubicle genoemd). Je moet er maar eens opletten, t'is net als in "the office". Maar ik klaag niet, ik heb immers mijn eigen copieertoestel/fax/scanner (zie rechts op de foto) ;o)
Goede werkweek allemaal!
Vlamingen in de Wereld(bank)
Zondag was er een picknick/BBQ in Carderock Park, onder een stralende zon en met een 60tal landgenoten (belgen voor alle duidelijkheid).
De picknick werd naar jaarlijkse goede gewoonte georganiseerd door VIW “Vlamingen in de Wereld” (of, zoals Marc het ziet, Vlamingen in de WereldBank). Het merendeel van de leden van VIW hier in DC zijn namelijk werkzaam in rarara ... de Wereldbank (en op de tweede en derde plaats het IMF en de Ambassade). Maar de laatste jaren – dankzij de vele multinationals (?) – begint het ledenbestand serieus te diversifieren.
Het was voor ons al de 2de keer want vorig jaar waren wij er ook al bij in juni. Alleen was bij de vorige editie een typisch belgische spelbreker aanwezig... regen, grijs en koud. Maar dit jaar liet de regen verstek gaan en was het fantastisch.
Het belgische bier (ingevoerd via de Ambassade?) vloeide rijkelijk ... en de chocolademousse was oooooooverheerlijk. En as usual hebben wij er samen met G & I het licht uitgedaan. De perfecte afsluiter van dit weekend.
Volgende week is er een receptie op de Ambassade wegens het bezoek van Minister Pieter de Crem aan DC. Dat wordt ook weer plezant!
De picknick werd naar jaarlijkse goede gewoonte georganiseerd door VIW “Vlamingen in de Wereld” (of, zoals Marc het ziet, Vlamingen in de WereldBank). Het merendeel van de leden van VIW hier in DC zijn namelijk werkzaam in rarara ... de Wereldbank (en op de tweede en derde plaats het IMF en de Ambassade). Maar de laatste jaren – dankzij de vele multinationals (?) – begint het ledenbestand serieus te diversifieren.
Het was voor ons al de 2de keer want vorig jaar waren wij er ook al bij in juni. Alleen was bij de vorige editie een typisch belgische spelbreker aanwezig... regen, grijs en koud. Maar dit jaar liet de regen verstek gaan en was het fantastisch.
Het belgische bier (ingevoerd via de Ambassade?) vloeide rijkelijk ... en de chocolademousse was oooooooverheerlijk. En as usual hebben wij er samen met G & I het licht uitgedaan. De perfecte afsluiter van dit weekend. Volgende week is er een receptie op de Ambassade wegens het bezoek van Minister Pieter de Crem aan DC. Dat wordt ook weer plezant!
Abonneren op:
Posts (Atom)
