De Citizenship Awards

Het schooljaar voor Jack en Caitlin zit er dus bijna op. Donderdag 31 mei is het gedaan. Nog drie dagen dus. Maandag is hier Memorial Day. We hebben trouwens de indruk dat er al niet veel meer gebeurt op school de laatste dagen. Vrijdag was het “jump day”. Een springkasteel op school.  Dinsdag is het “Kona Ice”. De ijscreme-kar op school. Het is daar dus al feest op school. Volgende week krijgen Caitlin en Jack ook hun rapporten. We zullen eens zien of het dan nog altijd feest is. Waarschijnlijk wel. Ze doen het al heel het jaar heel goed. 

De school van Caitlin en Jack, Deretchin Elementary, is ook een goeie school. Ze hebben zelfs een goed uitgedachte visie.  De visie is “Pillars of Character”. Zie hieronder. 

Alle leerlingen worden gevraagd om altijd de volgende karaktereigenschappen te tonen:
* Respect
* Responsibility
* Fairness
* Generosity
* Integrity
* Kindness
* Self discipline
* Perseverance
* Citizenship

Dat is allemaal ok voor ons. En als we naar de lijst kijken, en we zien “Responsibility” en “Self discipline”, dat snappen we dan nog wel.  Maar “Citizenship” ?   Geen idee wat dat is.  Leerlingen zijn zeker nog te jong om te gaan stemmen.  Soit.  Trouwens, en geheel op Amerikaanse wijze, hebben ze ook awards (prijzen) voor al die dingen. Elke maand wint er per klas 1 leerling de award voor die maand. Dus in september wint een leerling de award voor “Respect”. In oktober wint een ander (je kan maar een award per jaar winnen) kindje de award voor “Responsibility”. Enzovoort.  Het kindje krijgt dan een mooi papier mee naar huis.  En zo kwamen in de voorbije jaren Caitlin en Jack af en toe wel eens thuis met de award voor “Responsibility” of “Integrity”.  We hebben er eigenlijk nooit veel aandacht aan besteed.  En we waren er dit jaar ook weer niet op aan het letten.  De rapporten (!), de punten (!!)  zijn veel belangrijker dan al dat softe gedoe ….

En toen kwam er een bericht van de school. Caitlin had in mei de “Citizenship” award gewonnen.  Ja zeg, juist dienen award die we niet snappen …  Dus we hebben dat eens even onderzocht.  De “Citizenship” award is blijkbaar de laatste award van het jaar (wordt uitgereikt in mei) en de belangrijkste van allemaal. Hola !   “Citizenship” is zogezegd de combinatie van alle andere karaktereigenschappen. Die award wordt dan gegeven aan de leerling die gedurende het hele jaar het beste alle (!) karaktereigenschappen heeft getoond.  De juffrouw ziet gewoonlijk al in het begin van het jaar welke kindjes daarvoor in aanmerking zullen komen, houdt die kindjes goed in het oog, en spaart dan de “Citizenship” award op voor het kindje dat alles het beste doet gedurende het hele jaar. Jawadde ?  Hallo ? Onze Caitlin ? 

Maar er was meer ...

Omdat dat de belangrijkste award van het jaar is, wordt die uitgereikt met een hele ceremonie op school voor de ouders.  In plaats van gewoon een stuk papier mee naar huis voor de andere awards.  Jawadde ? Caitlin ? Allee ja dan he, Caitlin heeft dus dit jaar de “Citizenship” award van haar klas gewonnen !  Jawadde ! Hallo ! Bravo Caitlin !

Maar er was meer ...

Er kwam nog een bericht van de school.  Jack had in mei voor zijn klas ook de “Citizenship” award gewonnen.  Wat ? Hallo ? Onzen Jack ?  Inderdaad, Jack heeft dus dit jaar ook de “Citizenship” award van zijn klas gewonnen !  Jawadde ! Hallo !   Bravo Jack !  

Dus konden wij als ouders naar de ceremonie gaan niet voor een kindje, maar voor twee kindjes !  Wie kan dat zeggen ?!  Ha, niemand denken we. 

Naar de ceremonie dus afgelopen week.  Die ging als volgt.  Van elk jaar (Kindergarden tot zesde leerjaar) mocht dan van elke klas (elk leerjaar heeft 5 of 6 klassen), de winnaar van de “Citizenship” award naar voor komen.

Hier zien we Caitlin voor het derde leerjaar. 

En hier zien we Jack voor het eerste leerjaar. 

En dan werd ook voor elke winnaar het certificaat voorgelezen met de redenen waarom ze hadden gewonnen.

Hier zien we Caitlin.  

En hier zien we Jack. 

Maar er was meer ...

Omdat wij dus twee winnaars hadden, wou de juffrouw die ouders nog eens extra feliciteren.

Dat applaus was dus helemaal voor ons he. Allee ja, vooral voor Siri he ...  wij hebben er we zelf, zoals gewoonlijk weer niet veel mee te maken ... Denk niet dat vroeger, moesten die awards toen hebben bestaan, wij ooit in aanmerking zouden zijn gekomen voor eender welke award.  Maar we zijn natuurlijk nu wel heel trots ! 

En hier zien we de certificaten zelf. Getekend door juffrouw en directrice. Die trouwens voor deze ceremonie niet naar de coiffeur was geweest. Toch een minpuntje. 

Goed gedaan kindjes !! 

Allemaal goed en wel dus maar dan hebben we nu wel een aantal vragen voor Caitlin en Jack: 

Vraag 1: Caitlin: waarom heb jij die Citizenship award nooit in de voorbije drie jaar gewonnen ? 
Vraag 2: Jack: waarom heb jij die Citizenship award vorig jaar in Kindergarden niet gewonnen ? 
Vraag 3: We gaan er nu wel vanuit dat jullie die award de komende jaren ook elk jaar winnen he !  
Vraag 4: Waarom kunnen jullie inet wat meer “Citizenship” thuis tonen ?

Sportweekend

Het schooljaar van Caitlin en Jack loopt op zijn einde, en zo ook het sportseizoen.  Het was een mooi sportseizoen.  Jack heeft weer even hard en veel gevoetbald en Caitlin heeft weer eens superveel vooruitgang gemaakt bij tennis.  Trotse papa and mama dus. Op een normale week speelt Caitlin ondertussen 4 keer tennis.  Dinsdag en donderdag met coach Chavez, zaterdag met coach Tammy en zondag match met papa.  

Ze is ook al rustig opgeschoven naar een grotere, zwaardere racket, speelt nu met de groene ballen en we staan nu ongeveer een meter voor de baseline. Bijna full court.  

Het is duidelijk dat er daar bij Caitlin echt wel een tennistalent in zit.  Haar slagen gaan echt bijzonder makkelijk en natuurlijk.  We hebben eens geprobeerd om te filmen terwijl we aan het spelen waren, maar dat lukte niet echt. Meer beelden van de lucht en de grond, dan Caitlin aan de andere kant van het terrein.  Maar dit geeft ook een goed idee. 

Gaat zo gemakkelijk.  En pas op he, tegen de muur spelen is niet zo gemakkelijk. Die muur klopt namelijk altijd terug. Een van papa’s favoriete momenten van de week.  

Over naar de kleine Kevin De Bruyne dan.  Die speelt op een normale week 5 of 6 keer voetbal.  Dinsdag, donderdag en vrijdag training. Zaterdag een of twee matchen. En zondag met papa. 

Die occassionele tweede match op zaterdag is dan (eindelijk) op een groter veld en met grotere goalen, welwiswaar met allemaal 2009 en 2008 jongens.  Dat verschil zie je wel. 

Maar Jack doet rustig mee.  Heeft zelfs een match 3 keer gescoord plus penalty.  De penalty zien we hier. 

Netjes.  

Naar de matchen van Jack gaan kijken. Ook een van papa’s favoriete momenten van de week.

Ook leuk natuurlijk is de andere kinderen (en ouders) in het oog houden tijdens match of training. Op zaterdagmorgen speelt Caitlin met een jongen genaamd, de Grant.  Niet van de sportiefste. Gaat op een uur training toch 4 of 5 keren op de grond liggen. “Van uitputting”, zegt hij zelf. En moet na 3 slagen altijd even stoppen om te drinken.  We snapten dat allemaal niet zo goed tot we de vader leerden kennen. Die zet het liefst de Grant zo snel mogelijk af om dan ‘boodschappen  te gaan doen’.  Ja dat zal wel, die kruipt gewoon een uur terug in zijn bed. Ben ik zeker van.  Zou het gedrag en de genen van ouders dan toch wat afstralen op de kinderen ?  Maar wel leuk voor Caitlin en ons, wij hebben elke keer voor de training een weddenschap over hoe veel keer Grant op de grond gaat vallen. 

En Jack speelt soms een match tegen een jongen genaamd, den Brogan. Rare naam al om te beginnen en een heel vervelend ventje. Jack kent hem al lang vanop de trainingen.  Brogan kan wel goed voetballen, maar altijd duwen, trekken, slide tacklen en gemene opmerkingen maken. Den Jack wordt er helemaal onnozel van. Vorige week speelden we nog een match tegen den Brogan. Het werd een rechstreeks duel Jack en Brogan. De adrenaline stroomde eraf en de tranen van opwinding stonden in allebei hun ogen.  Maar den Brogan is eerst gekraakt.  Moest halverwege eerste helft even gaan rusten wegens te veel wenen.  Maar zijn ploeg stond wel 3-1 voor bij de rust. Dus Jack stond ook aan rand van wenen.  Maar …. Jack en zijn ploeg hebben het de tweede helft goed gemaakt, en 4-5 gewonnen. Twee goalen Jack.  Hij was zo blij. Alhoewel wij eigenlijk stieken ook wel heel blij waren, hebben we wel een goed gesprek gehad met Jack.  Hij mag zich niet zo laten opjutten door andere (etter) jongens. Hij moet daar leren bovenstaan.  Hopelijk lukt het hem.  Het lukte ons vroeger in ieder geval niet.    Wat zeiden we nu weer eerder van gedrag en genen van ouders en kinderen ?

Pasen 2018

En vorige week was het Pasen.  Het werd een beetje een kort Paasweekend. Wij waren zelf maar zaterdagnamiddag terug gekomen van Bangkok. Altijd leuk om naar Asia te gaan. Vriendelijke mensen, lekker eten en prachtige hotels. Het enige probleem met Asia. Dat het zo ver weg is.  Eerst van Houston 13 uur vliegen naar Tokyo. Dan nog eens 6 uur vliegen van Tokyo naar Bangkok. Dat is veel slapen, films en Standaard en Economist lezen.  Slapen gaat altijd goed. Met films maken we al eens een slechte keuze. "The Shape of Water" ? Trekt op niks. Een raar verhaal van een truttemie en een mannelijke zeemeermin slaat nergens op.  De Standaard lezen gaat nog wel. Alhoewel die de laatste tien jaar toch ook wel ver zijn opgeschoven. The Economist is altijd super. Stelt nooit teleur.

Maar terug naar Pasen vorig weekend. Wat doen we met Pasen ? Eigenlijk elk jaar het zelfde.  Zeven dingen.  1) Opstaan  2) Naar de kerk gaan  3) Traditionele paasfoto maken   4) Eitjes rapen  5) Bij Svea gaan eten 6) Naar Sportweekend kijken (De Ronde !)   7) 's Avonds niet in slaap kunnen geraken omdat te veel gegeten bij Svea.  Tis daar ook altijd zo lekker he.

En zo geschiedde dit jaar ook weer.

Hier is de traditionele paasfoto.

En hier zijn de kindjes vlijtig aan het eitjes rapen.  

Het was weer een mooie buit dit jaar.

En dit was het dessertenbuffet bij Svea. Van boven naar onder. Tiramisu, rabarbertaart, aardbeibavarois, frambozen/blauwebessentaart, fruit, citroencakejes en luikse wafels.

Trouwens we hebben een keertje onze traditionele paasfoto's naast elkaar gezet. Leuke reeks.  In 2016 hebben we zelfs goed missionariswerk verricht.  Een extra schaapje bij de kudde gebracht.

2011

2012

2013

2014

2015

2016

2017

2018

Spring Break 2018 - Skien in Brexas - Woohoo !

En twee weken geleden was het hier in Texas weer Spring Break. Voor ons betekent dat. Woohoo !  Gaan skien. Voor United Airlines betekent dat. Woohoo ! Superhoge vliegtuigprijzen naar Denver. Voor National Car Rental betekent dat. Woohoo ! Superhoge huurwagenprijzen in Denver.  En voor de skidorpen in Colorado betekent dat. Woohoo ! Laten we onze hoge prijzen eens goed doorrekenen aan al die skiende Texanen. Met heel Texas maar niet mee ons he. Vluchten ? Met punten betaald. Huurwagen ? Punten.  Appartement ? Siri had er vorig jaar in Augustus al een goed en niet zo duur gevonden. Skilessen en skipassen, tja, daar konden niet veel aan prutsen. Anyway, het werd een superleuke vakantie.

De afgelopen vijf jaren zijn we steeds naar Steamboat gegaan. We houden eigenlijk niet van veranderingen. Maar allee dit jaar dan een verandering. Breckenridge. In plaats van Steamboat. Tijdens de Texas Spring Break trouwens Brexas genoemd, wegens de toestroom van de skiende Texanen he.

Voordelen van Breckenridge tegenover Steamboat.
1) Afstand van Denver naar Breckenridge. 1:30 uur. Naar Steamboat is het 3:30 uur.
2) Breckenridge is beetje groter, meer skipistes.
3) Breckenridge Town ligt naast de berg. In Steamboat moet je even de auto nemen.
4) Breckenridge heeft een coole app waarmee je direct kan zien welke liften de hele famile de hele dag neemt.

Nadelen van Breckenridge tegenover Steamboat.
1) Alles is er duurder. Appartement, skipassen, skischool, eten, bier (!), ...
2) De skischool is trouwens een duidelijke afzetterij. Daarover later meer.
3) Ze hebben rare regels in Breckenridge.

"Adults must be accompanied by a child"

Globaal gezien moeten we wel toegeven dat Breckenridge redelijk fantastisch was. Een prachtig mooi skigebied.

Kijk eens.

Een dag was de skidag wel wat vroeger afgelopen. Liften om 2 uur dicht. Sneeuwstorm op komst.  Had je zelfs Frank De Boosere niet voor nodig om dat te zien. 

En dus meer sneeuw de volgende dag. Leuk.

Siri doet dat trouwens na vijf jaar skien bijzonder goed.

En grooote vriend Nic was er ook nog een dagje bij.

En met Nic zijn we nog gevaarlijke, vermoeiende dingen gaan doen. Met de lift naar hoogste punt.  Dan skies op de schouders en te voet verder voor 20 minuten. Nic wou dat graag eens doen, en we konden ons niet laten kennen he. Een overduidelijke case van peer pressure.

Dus eerst naar boven klimmen.

Om dan steil naar beneden te gaan.

Heu ?

Yep. We waren heel cool !

O ja. Wat betreft die veel te dure skischool van de kindjes.  Dat doen we dus niet meer he. Dat was daar geen skischool maar wel bezigheidstherapie. Begint maar om kwart na negen. Duurt dan een eeuwigheid om te kunnen beginnen. Doen een baby-piste met een groepje van 8 kindjes en 1 monitor. Babypistes zijn beneden aan de berg. Daar is het ook lekker warm en niet zo veel wind. Dan is het tijd voor een snack. Weer een eeuwigheid om weer te kunnen vertrekken. Babypiste weer met 8 kindjes en 1 monitor. Dan is het tijd voor lunch. Weer eeuwigheid om weer te kunnen vertrekken. Nog een babypsite met 8 kindjes en 1 monitor. Nog een pauze voor een snack. Eeuwigheid. Babypiste. En om drie uur klaar.  Hoe wij dat allemaal zo juist weten ?  Die app he. Hey Berckenridge. Wat is dat voor een afzetterij ?  Doen we niet meer hoor.  Onze kinderen moeten de bergen op. Op de zwarte pistes. In de wind en in de kou.

Onze dagen met de kindjes waren dan ook geweldig.

Spring Break 2018 - Skien in Brexas - Woohoo !

Caitlin's Star Birthday

Op 9 februari werd ons spookje 9 jaar. Haar Star Birthday. Het jaar waarin je even oud wordt als je geboortedag, wordt hier blijkbaar je Star birthday genoemd. Althans, dat beweert het spookje toch. Jack moet wachten tot z'n 14 (geboren op 14 oktober), bij mij was het op mijn 19de en Marc op z'n 20ste.

Voor Caitlin was het dus dit jaar, en daar keek ze toch al een paar jaar naar uit! Ze was al maanden hints voor cadeaus aan het geven (lego! tekengerief! loveys! een GSM!), maar uiteindelijk liet ze weten dat ze maar 1 ding wilde: Tyler de tijger.  Ja, ze is nog altijd even gek van tijgers, pluchen beesten, slangen, etc.

Van haar broer kreeg ze een slang op afstandsbediening en van ons dus die tijger. En er waren zelfs cadeautjes meegekomen uit Belgie.

Haar verjaardag was op vrijdag, dus ging ik met haar lunchen over de middag. Na school verzamelde de "gang" uit de straat op onze oprit en werd Tyler door iedereen geknuffeld.

's Avonds gingen we allemaal eten, en Caitlin's keuze viel op krabbepoten bij Red Lobster.

Het echte feest was tijdens het weekend. Op zaterdag kwamen haar 5 beste vriendinnetjes op bezoek voor pizza, tijger-taart en een sleepover. Na heel wat kussengevechten, verloren tandenborstels, pluchenbeesten-ruil, Home AloneII en urenlang gegiechel, vielen de dames rond middernacht dan toch in slaap. Op zondagochtend had ik 5 helpers om belgische pannekoeken te maken en na het ontbijt vertrokken we richting zoo in Houston. Het was super koud die dag, dus al een geluk dat we hier nog een arsenaal aan ski-jassen hadden liggen. De enige die het blijkbaar niet koud had (en nooit koud heeft), was Jack, die in korte broek op stap ging.

Het was een super leuke uitstap voor iedereen. Zelfs Jack - die het niet zo voor meisjes (behalve zijn zus en zijn mama) heeft - heeft zich enorm geamuseerd.

En zo is er weer een jaar voorbij en komen we stilaan dichter bij de tienerjaren. We genieten nog volop van deze lieve, onstuimige en onschuldige leeftijd van ons allerliefste spookje! Gelukkige verjaardag, liefje!

Dolgelukkig met tijger Tyler

Jack weet waarmee hij zijn zusje gelukkig maakt!

De "gang" verzamelt op onze oprit na school

Lekker! Crablegs!

Een groepje vrolijke bijna-tieners met tijger-taart. 

Het pannekoeken-bak team 

Een ijskoude middag in de zoo

Bij de tijgers (waar anders?) -  en Jack? Die weigert zich voor de foto om te draaien...