This is 8

Ons meisje werd onlangs ... acht jaar.

Ze keek al maanden uit naar haar verjaardag, dus toen 9 februari eindelijk aanbrak kon de dag niet meer stuk. Cadeautjes van mama, papa en broertje, kaartjes van over de hele wereld (belgie) en aangemeld worden als jarige door de micro voor de hele school. Een topdag was het.

Ze kreeg dit jaar een paar rolschaatsen, een domino spel en een gezelschapsspel. Geen pluchen beesten deze keer!!! We maken vooruitgang op dat vlak.
Op vrijdag vroeg ze of we voor haar verjaardag sushi konden gaan eten (daar zeggen we nooit nee tegen), maar ze was al in slaap gevallen op mijn schoot toen ze de verjaardags-special brachten:  gefritureerde ijscreme. Gelukkig was Jack mee, en kon die makkelijk een taart voor 4 personen in zijn uppie binnenwerken.

Dit jaar werd ook een verjaardagsfeestje georganiseerd, maar volgens mij was dit de laaste keer met zo'n grote groep. Ons waterratje wou graag een zwemmen, maar in februari is het weer net niet stabiel genoeg om dat te kunnen organiseren thuis, dus vonden we een sportzaal waar een binnenzwembad aan is verbonden. Dat is hier echt moeilijk te vinden, want alle zwembaden zijn in principe in openlucht. Er zijn maar een aantal binnenzwembaden, en de meeste zijn niet publiek of laten daar geen feestjes in toe. We stonden bijna op punt om een hotelkamer te boeken in een hotel langs de autostrade met (piepklein)binnenzwembad, toen ik - gelukkig maar - hierop viel. Er waren glijbanen, plaats om taart te eten en vooral 17 super gelukkige meisjes. De taart had als thema "sea creatures". Als partyfavors (geschenkjes aan de genodigden), maakten Caitlin en ik samen blauwe zeepjes met zeediertjes erin. Super leuk om te doen, maar wat een vuiligheid in de keuken. En Marc bleef maar grappen maken van het genre "heb je nog zeep nodig om het allemaal op te kuisen"?....

Ze wordt groot, onze lieve schat. Echt een meisje uit de duizenden. Super lief voor iedereen rondom haar, maar met een stoere kant. Geen meisje-meisje, ze houdt niet van rokjes, kleedjes, haarbandjes etc., maar tegelijkertijd is ze super bemoederend over haar klein broertje (en kleine kinderen in het algemeen). Ze knuffelt niet zo vaak, maar slaapt nog steeds met (minstens)15 pluchen beesten. Ze kan ook urenlang spelen met knuffels, veel beter dan met gelijk welk ander speelgoed. Vergeleken met leeftijdsgenoten speelt ze nog opvallend graag, en heeft een ongeloofelijk levendige fantasie. Naar school gaat ze elke dag met veel plezier en heeft veel vriendjes. Ze is opvallend uitgesproken en heeft ook een aantal kinderen in de klas waar ze het minder goed mee kan vinden, maar daarvan ligt ze niet echt wakker. Nederlands spreekt Caitlin vlot en volgens mij heeft ze een talenknobbel. Ze heeft wel een bloedhekel aan iedere vorm van huiswerk. Naukeurigheid is niet haar ding, ze is een beetje slordig,  en is super snel afgeleid. Caitlin is geen people pleaser - wat ik erg vreemd vind, want hoe erg ze ook op mij lijkt, dat heeft ze dus niet. Ze heeft het uiterlijk van papa en de persoonlijkheid (inclusief slechte kantjes) van mama.

Dit is Caitlin volgens Caitlin:
- 128 cm - 19 kg
- lievelingssport: Tennis
- beste vriend: Jack
- beste vriendin: Rhiannon en Claire
- nickname op de computer: Caitcool (heeft ze helemaal zelf gevonden)
- lievelingseten: droge pasta, grijze garnalen en olijven
- lievelingsdrank: limonade (zonder spuit) en V8
- lievelingsknuffel: verandert elke dag (ze heeft me een lijst met minstens 40 namen gegeven)
- lievelingsprogramma op tv: Krats in het wild en America's funniest home videos
- lievelingsfilm: Storks
- lievelingsplaats om op vakantie te gaan: Belgie/het strand
- favoriete voetballer: Eden Hazard
- lievelinsboeken: alles over dolfijnen, gesteenten en hondjes. Ook de "I survived" boekenreeks.
- beste moment van de dag: als papa thuiskomt van het werk
- later word ik: geoloog of dierenarts (of ingenieur als papa het vraagt)
- huidige obsessie: pokemon

Gelukkige verjaardag liefje! Op naar je "star birthday" (ze wordt 9 jaar op 9 februari 2018)!

Kerstvakantie 2016: over B-dagtrips, dingen met Hoofdletters en Kroketten

Met Kerstmis doet MSCJ altijd de "Papa-verrast-de-kindjes-en-Siri-met-een-surprise-trip-als-iedereen-het-goed-heeft-gedaan-op-school-en-op-het-werk-trip" - Trip. Dat was met Kerstmis 2016 naar California. Naar Sequoia National Park. Zie vorige post. Dat was natuurlijk het hoogtepunt van onze kerstvakantie.

Maar er waren nog andere hoogtepunten. En absolute dieptepunten.  Er waren dingen waar we trots op zijn. En dingen die liever tegen niemand vertellen.  Een overzichtje.

Een absoluut hoogtepunt ... het beste nieuws van Kerstmis 2016 ...

Siri heeft geleerd om kroketten te maken ! Oh yes.

Maar behalve kroketten eten, hadden we tijdens de kerstvakantie ook nog heel veel tijd voor andere boeiende activiteiten. Zoals naar Engelse Voetbal kijken natuurlijk. Veel Voetbal. Voetbal met de grote V. En B-dagtrips maken.

Eén dag zijn we 's morgens met de kindjes naar het Museum for Fine Arts in Houston gereden voor een tentoonstelling over Edgar Degas. Edgar Degas - A New Vision. Eh voila, Cultuur met de grote C zowaar.

Allee kindjes nog één schilderij bekijken. We zitten nu in Degas' paarden periode.

We zijn die dag ook nog binnengesprongen in het Museum for Comtemporary Arts in Houston

We deden onze humanistische opleiding alle eer aan.

Na de lunch was het dan tijd voor Dave & Buster's.

Het omgekeerde van Cultuur met de grote C is Dave & Buster's. Dave & Buster's is Marginaal. Marginaal met de grote M. Dave & Buster's is een soort van groot lunapark, annex foodcourt waar alleen maar halve garen naartoe gaan. En we weten eigenlijk niet wie het ergste was: de klanten of het personeel. Anyway, geen verrassing natuurlijk, onze kindjes vonden het fantastisch.

Je kon de War of Robots uitvechten.

En die tafel met dat schijfje ... ge weet wel ... die tafel met dat schijfje ... geen idee hoe dat heet. Ook heel leuk natuurlijk.

Dat was een superleuke dag in Houston. Cultuur met de grote C en Marginaliteit met de grote M, allemaal in één dag.

Dan een dag Engelse voetbal.

En dan weer tijd voor de volgende B-dagtrip.  The Health Museum of Houston. Deze keer Wetenschap dus met de grote W.

Konden we alles leren over het menselijk lichaam. Leuk en interessant. En helemaal niet raar ....

Jack zit hier in de dikke darm.  Niet raar.

En Caitlin racet hier tegen een skelet met een helm op. Ook helemaal niet raar.

Tijd voor lunch.  Na de lunch, naar het volgende museum.

Naar het Art Car Museum of Houston. Een ode aan de meest fantasierijke auto's ooit gemaakt.  Geen groot museum maar wel leuk en uniek. Cars met de grote C.

Tijd voor ice cream.  Aan Lake Woodlands.

Dat was ook weer een superleuke dag in Houston en The Woodlands. Wetenschap met de grote W en Cars met de grote C, allemaal in één dag.

Dan weer een dag Engelse voetbal.

En dan weer tijd voor de volgende B-dagtrip.  Deze keer naar de indoor klimmuur hier in The Woodlands. Een gigantisch success bij de kindjes. Amusement en Sport met de grote A en S.  Waarschijnlijk vonden de kindjes dit nog leuker dan de Degas-tentoonstelling. Vier uur lang hebben ze onafgebroken elke klimmuur naar boven geklauterd. Meerdere malen. Ze waren niet te stoppen.

Hier gaat Jack.

En hier gaat Caitlin.

En maar klimmen.

En maar klimmen. Het werd zelf genant voor andere mensen. Jack was deze meneer rechts al snel voorbij geklommen.

Daarna Jack naar beneden. En Caitlin ook nog eens sneller naar boven dan dienen mens daar rechts. Genant.

Dat was ook weer een superleuke dag in The Woodlands. Amusement en sport met de grote A en S, allemaal in één dag. 

Dan weer een dag Engelse voetbal.

En dan weer tijd voor de volgende B-dagtrip. Deze keer naar de lokale bowling. We waren weer terug bij de Marginaliteit met de grote M. En we waren goed bezig.

We hadden zelfs een gast bij.  Grooooote vriend Max. Van Brent en Max. Van Sander en Caroline.

En meer dan genoeg bewegingen om een strike te vieren.

Dat was ook weer een superleuke dag in The Woodlands.

Een leuke Kerstvakantie dus. Met veel B-dagtrips, dingen met Hoofdletters en Kroketten.

En o ja, we hadden zelfs ook nog tijd over om te zwemmen. Het zwembad voor een keer opgewarmd. Benieuwd wat die rekening gaat zijn.

California's Giants - 2016 Surprise Christmas Hike

Voor onze traditionele kerst-verrassingstrip had Marc dit jaar opnieuw een midweek hiking in de natuur voorzien. Na Arizona in 2014 (Grand Canyon/ Sedona) en Utah in 2015 (Arches en Canyonland), trokken we deze keer richting....California. Vergeet palmbomen en zonnige stranden, want nadat we waren geland in LA reden we 4u landinwaarts, richting bergen en sneeuw.

We waren met een beetje tegenslag vertrokken, want de dag voor ons vertrek waren beide kinderen geveld door een buikgriep, waardoor ze de laatste schooldag van 2016 hebben gemist. Op miraculeuze wijze waren ze dan toch de volgende ochtend genoeg aangesterkt om de hele reis zonder overgeven (en met iPad) uit te zitten.

Na een hele dag reizen, kwamen we bij zonsondergang aan in Kings Canyon/Sequoia National Park. Dit is een National Park met bergen, een canyon en indrukwekkende bomen.

Kings Canyon en Sequoia National Park zijn vooral gekend voor de sequoia bomen. Sequoias zijn na redwood bomen, 's werelds hoogste en dikste bomen. Ze groeien enkel in deze plek in California, nergens anders. Ze zijn ook oud, sommige staan daar al 3000 jaar. Deze bomen hebben veelvuldige bosbranden overleefd, waardoor ze vaak binnenin deels zijn uitgehold. Het zijn echt heel bijzondere bomen en ik hoop dat de fotos dat kunnen overbrengen.

De 2 bekendste bomen zijn de General Grant Tree (dikste boom ter wereld) en de General Sherman Tree (hoogste Sequoia).

In een national Park zie je voornamelijk natuurliefhebbers en park rangers. De National Park Services (de groendienst van Amerika), heeft een super cool "junior rangers" programma, waarbij kinderen een reeks van (natuur)opdrachten moeten uitvoeren en dan door een park ranger worden benoemd als junior ranger. Ze krijgen dan een badge en moeten ook de eed afleggen (zie video hieronder). Caitlin en Jack vonden het fantastisch om dit programma te volgen en waren al binnen 3 uur junior rangers.

We deden in totaal 7 hikes en de kinderen deden dat echt super. Het voordeel was dat ze op rotsen konden klauteren en in bomen spelen, en iedere middag deden we ook een picknick in de bossen. 's Avonds vielen we allemaal om 8u als een blok in slaap in onze spartaanse blokhut (geen tv, geen wifi,  geen iPads, piepkleine bedden en qua properheid moest je niet te nauw kijken, maar er was wel verwarming dus zo spartaans was het misschien toch niet).

Het was de perfecte bestemming om uit te waaien, zo vlak voor de drukte van kerst en nieuw. Terug naar de natuur en back to basics is altijd een goed idee. Het was weer prachtig georganiseerd door reisleider Marc, ondanks het feit dat hij ook 1 dag door het virus van de kinderen werd geveld. Dank je wel schatteke!

Gelukkig nieuwjaar, iedereen! Wij wensen iedereen een gezond, gelukkig en avontuurlijk 2017 toe!

Junior ranger programma

Onze blokhut: 's nachts hoorden we de beren rond ons hutje snuffelen

Hike 1: North Grove Trail

al een beetje moe van al dat wandelen

Hike 2: General Grant Trail ('s werelds dikste boom)

Hike 3: Big Tree Trails - Wie vindt kabouter Jack?

onze treehugger 

Hike 4: General Sherman en Congress Trail

Hike 5: Buena Vista Trail

on top of Buena Vista Rock

Hike 5: Sierra Nevada op de achtergrond

Pauze tussen hikes in

Hike 6: Redwood Canyon

picknick!

Hike 7: tree stupms (deze boom werd omgehakt en deze stomp moest met panaromische foto worden getrokken. De stump gaat van Caitlin tot Jack (en voorbij mij en Marc). 

En na al dat hiken werd er vooral veel gespeeld (het hielp dat we de iPad lader vergeten waren)