Bravo Caitlin - 10e plaats Deretchin Turkey Trot

De school van Caitlin, Deretchin, is geen kleine school. Elfhonderd kinderen verspreid over zeven jaren (Kindergarden tot 6th grade).  1st grade, het jaar van Caitlin heeft alleen al 150 kinderen.  En die kinderen liepen de week voor Thanksgiving de jaarlijkse "Turkey Trot".  Het jaarlijkse kalkoen-loopje.  Jaar per jaar.

Cailtin was al een paar dagen ervoor een beetje zenuwachtig of ze het wel ging kunnen.  En wat heeft Caitlin dan gedaan ... Tiende geworden in de race van alle meisjes van first grade !  Bravo  Caitlin !

Neen ! Het is nog te vroeg !

Te vroeg voor wat ?  Te vroeg voor Kerstmis !

Vorig weekend hadden den Jack en wij een opdracht gekregen van Caitlin en Siri. Namelijk alle kerstversiering van de zolder halen om die hele boel eens grondig te onderzoeken. 

Een beetje achtergrond. Nadat we dit huis een paar jaar geleden hadden gekocht, hebben we een keer alle zolders geinspecteerd. Kwestie van geen lijken te vinden (dat begint na een tijd zo te stinken) of misschien een verloren gewaande Van Gogh te ontdekken (ge weer maar nooit).  Geen lijken gevonden. Ook geen Van Gogh. Maar wel een volledige set golf-clubs en een gigantische berg kerstversiering.  We hebben de vorige eigenaars nog gebeld of ze hun dingen moesten terughebben maar dat hoefde niet. Die golfclubs is trouwens nog een apart verhaal. Voor een andere keer.

Wat betreft de kerstversiering, we hebben het eerste jaar eens geprobeerd om alles op te hangen. Dat is mislukt. Het was gewoon veel te veel. Siri had dan voor dit jaar een andere oplossing gevonden.  Alle dingen die we te veel hebben ... weggeven. Deretchin, de school van Caitlin, wou het materiaal graag hebben.

Jack en ik dus alle kerstversiering van de zolder gehaald. Zo ziet dat er dan allemaal uit, in de dozen.

En zo ziet dat er allemaal uit, uit de dozen. Nog erger.

Wel plezant om wat silly te doen.

We hebben daarna alles op twee hopen geladen.  Een (grote) hoop van alles wat Deretchin mag hebben. En een (kleine) hoop van wat wij nog gaan gebruiken. En maandag is Deretchin alles komen halen.  Klaar.  Vanaf nu zal de Deretchin Elementary School dan ook van 1 december tot 1 januari bekend zijn als de Marc en Siri Christmas Decorations Elementary School.

Halloween en nog vanalles

Vanalles aan de hand gehad de afgelopen weken.  Twee weken geleden was het Halloween. Het bekende event op 31 oktober.

Dat was dit jaar op een zaterdagavond. Ideaal natuurlijk. Kwestie dat we dan ook een pintje kunnen drinken tijdens al dat gedoe. Persoonlijk hebben we een irrationele schrik van verklede mannen en stoeten, dus Halloween is niet onze favoriete dag, maar voldoende bier drinken helpt. De kindjes vinden het natuurlijk altijd fantastisch.

De hele familie was verkleed.

Hier zien we Super-baby-pinguin en MAMA-PINGUIN.

En hier zien we, Super-froggie en Chris Kratt van Wild Kratts. Wild Kratts was de kindjes hun favoriete serie van 2015.

We waren dus klaar om op stap te gaan.  Wij met de kindjes dus van deur tot deur terwijl de MAMA-PINGUIN zorgde voor de kindjes die aan onze deur kwamen.  Op onze tocht zagen we natuurlijk weer allemaal leuke taferelen. Huizen, mensen, en dit jaar ook de Halloween golf carts. Dat was nieuw volgens mij.

Daarna was het diner bij onze groooote vrienden Svea en Christophe. Svea is de beste kok die we kennen in de hele wereld (allee samen met de Nic natuurlijk, en grandma, en de bonnie).

En na Halloween was het November.

Eerst was er een familie-dag op ons werk.  Met allerlei activiteiten, vooral voor de kindjes: balloon-artists, face painters, enzovoort.

Hier zien we Jack.

Jack had gevraagd om een Ninja Turtle te zijn. Slim van dat ventje. "The Ninja Turtles" is ook de naam van zijn voetbalploegje. En hij moest die namiddag nog voetballen.

Het was echter wel aan het regenen. Dus Jack zag er bij half-time ineens al zo uit.  Ik denk dat het andere team een beetje schrik had van hem.

Het herfst-voetbalseizoen is sinds gisteren trouwens ook gedaan.  Wat is het verdict ?

De ploeg van Jack en zijn maten, "The Ninja Turtles", zijn ongeslagen het hele seizoen en hebben elke tegenstander op een hoopje gespeeld.

Supergoed gedaan van Jack en zijn maten.

De ploeg van Caitlin en haar vriendinnetjes, de "Texas Tornados" hebben ... heu ... ook elke match gespeeld. En een paar gewonnen. Dat verdiende cupcakes gisteren. Goed gedaan van Caitlin en de meisjes.

Halloween dus gedaan.  Herfst-voetbalseizoen gedaan.  Wat betekent dat in Amerika ? Kerstmuziek en kalkoenen. En veel !

Inderdaad, sinds 1 november ononderbroken kerst-muziek op de radio voor Kerstmis.

En elke supermarkt volgeladen met kalkoenen voor Thanksgiving.

En neen, ik heb ook geen idee waarom dat het bedrijf dat 40% van de kalkoenen levert met Thanksgiving "Butterball" heet ....

Klinkt niet zo smakelijk voor de gemiddelde European, maar ik denk dat bij de gemiddelde Amerikaan bij het horen van de naam "Butterball", het water al in de mond komt ...

Wij zijn in ieder geval al begonnen met de voorbereidingen voor Thanksgiving. Het gaat bij ons door. We hebben acht volwassenen en twaalf kindjes uitgenodigd ... best twee Butterballs kopen denk ik ... en Svea al van 's morgens uitnodigen ...

New For Our Visitors ! Ne GPS !

Wij hebben tegenwoordig dit in huis. Tada !

Voor de iets jongere lezers van de blog. Dit ding is een Global Positioning System. Kortweg ne GPS.  Het dient om de weg te wijzen in de auto. Was zeer populair in de jaren negentig maar tegenwoordig uitgestorven en bijna onvindbaar.

Beetje hetzelfde als andere autobenodigheden uit de jaren tachtig en negentig.  Vroeger, bijzonder populair, tegenwoordig, zeer zeldzaam. De GPS hoort thuis in het rijtje van andere bekende auto-accessoires. Wie herinnert zich nog deze dingen:

De stuurstang.

Het perfecte anti-diefstal-system.  Duurde elke keer maar 12 minuten om goed te installeren, en nog eens 12 minuten om het er weer af te krijgen.  En lag tijdens het rijden altijd ergens vervelend te rammelen.

En wie herinnert zich dit nog:

Het effect van dit ding is toch ook nooit zwart-op-wit bewezen geweest denk ik.

Ooit hierop gezeten ?

Zo oncomfortabel. Waarom deden mensen dit zichzelf aan ?

Andere bekende accessoires.

De "vossenstaart"of de "dobbelstenen". Beide vooral heel populair 'over 't water'.

We dwalen af. Terug naar dit ding.

Waarom hebben nu dit in huis ? Wel, dit was mijn verjaardagscadeau van Papsy dit jaar. Dank je wel Papsy.

We moesten het wel zelf gaan kopen. Tevergeefs naar drie winkels geweest. De verkopers (van een andere generatie) wisten amper waarover ik het had. Dan maar een Amazonneke gedaan. Met Siri haar "Prime Customer" status, (niet moeilijk als ge zoveel bestelt !),  hadden we het al de volgende dag. We zijn grote fan van Amazon. Niks zo gemakkelijk, snel en goedkoop.

Papsy had echter wel een verborgen agenda. Hij wilde graag de GPS gebruiken voor zijn uitstap naar New Orleans, de plantages en Baton Rouge. Dat begrijpen we.  Met een Belgische iPhone in de US, en dan "Maps" gebruiken ging een dure affaire worden. Beter inderdaad om een GPS te gebruiken dan.

Anyway. In ieder geval, voor alle toekomstige bezoekers, we hebben nu een GPS beschikbaar voor al uw reisplannen. Wat een service !

Papsy en Mamyo in The Woodlands - 2015

Papsy en Mamyo waren voor de derde keer in The Woodlands. Allee, tis te zeggen. Papsy voor de tiende keer of zo. Mamyo voor de derde keer. Het was superleuk.

We waren allemaal heel blij dat ze er waren. Eerst en vooral omdat we altijd blij zijn met bezoek uit Belgie. Maar ook voor nog een paar andere redenen.

* Caitlin en Jack keken al lang uit naar de cadeautjes die uit de zorgvuldige ingepakte maar waarschijnlijk toch weer gebroken valies gingen komen.
* Caitlin wilde ook heel graag dat Papsy ging komen lunchen bij haar op school. Dat mag hier.
* Jack hoopte op extra cadeautjes omdat ze hier waren tijdens zijn verjaardag.
* Siri keek uit naar de aflossing van de kindjes tien dagen niet van en naar school te hoeven brengen.

Wat hebben Papsy en Mamyo allemaal gedaan terwijl ze hier waren?

Wel ze hebben een hele mooie trip gemaakt naar Louisana. New Orleans, de plantages en Baton Rouge bezocht.

En terwijl ze in The Woodlands waren, was het natuurlijk weer taken uitvoeren.

Elke morgen en avond de kindjes naar en van school brengen. Siri was blij.

Daarna Woodlands fietstochtje. Papsy blij. 

Elke dag namiddag een duik in het zwembad. Mamyo blij.

Gaan kijken naar de kindjes hun voetbalmatchen. Kindjes blij.

Ze hebben geholpen bij zijn Jack zijn verjaardag. Allee tis te zeggen, Mamyo was aan het helpen,

Papsy onderhield de contacten met Noorwegen.

Jack heeft zijn extra cadeaus gekregen. Die was blij.

En Caitlin was zo blij met Papsy zijn bezoekjes aan de school voor lunch. De school laat hier inderdaad toe dat ouders of grootouders met de kindjes komen lunchen.  We hebben dat zelf nog nooit gedaan, maar we hebben gehoord dat sommige overijverige mama's daar elke middag staan met versgemaakt warm eten. Dat gaat ons wat te ver. Het zal Caitlin worst wezen, die vond het super dat Papsy een paar keren is gekomen. Kijk eens naar de mooie foto's.

Het was weer een leuk verblijf van Papsy en Mamyo hier in Texas.

Papsy en Mamyo: dank je wel om te komen en tot volgende keer !  We kijken er al naar uit... want ...de pralines zijn op ...

Homework Central

T is niet altijd feest en plezier ten huize MSCJ, er moet namelijk ook iedere dag gewerkt worden. Dat geldt voor mij en Marc, maar ook voor de kindjes. Dus iedere middag als ze thuiskomen van school, krijgen ze een vieruurtje en dan begint homework central.

Ze krijgen allebei op vrijdag hun huiswerk voor de volgende week mee, en het moet dan de volgende vrijdag terug ingeleverd worden. Dat helpt wel, want zo kan je de workload een beetje verdelen over de dagen dat er geen naschoolse activiteiten zijn. Op maandag, bijvoorbeeld, hebben ze allebei Nederlandse school en daarna hebben we meestal geen tijd/energie meer om huiswerk te maken. Di-woe-don-vrij zijn dus huiswerk dagen, en dan ziet de keukentafel er zo uit:

Jack vindt huiswerk maken fantastisch, en zou het liefst al zijn huiswerk op dinsdag afwerken. Caitlin heeft iets meer moeite daarmee, en zou het liefst alles tot donderdag uitstellen. We laten dat uiteraard niet toe en ze moeten van mij elke avond een beetje doen, kwestie van er een gewoonte van te maken voor later.

Afin, samen aan tafel gaat dat wel goed en ze motiveren elkaar ook wel. Caitlin helpt Jack met "moeilijke" woorden, en Jack motiveert Caitlin om stil te zitten.

Soms moet Caitlin nog schrijfopdrachten doen, en dat doet ze graag in mijn bureau. Ik aan het werk aan mijn computer, en mevrouwtje opgekruld in de zetel met haar writing pad.

En op woensdag, terwijl Caitlin voetbal heeft, zorg ik voor Jack en zijn vriendje Sawyer en doen we een extra leesuurtje naast het veld. Heerlijk om die 2 kleine jongens samen te zien lezen.

Jack legt het concept van mini loco uit aan Sawyer (mini loco bestaat niet in de US). 

Tot slot: Caitlin heeft ook voor de Nederlandse school iedere week huiswerk. Ze vroeg me om haar te filmen terwijl ze een Nederlands boek (Ie, een rat) aan het lezen was. Nederlands lezen is voor haar veel moeilijker dan Engels, maar ik vind dat ze dat eigenlijk heel vlot doet en met een prima accent. Soms komt er al eens een hollands accent door, maar door de band valt dat heel goed mee. Ze heeft ook een echte rollende r, terwijl Jack dat niet heeft. Beniewd of hij volgend jaar even vlot Nederlands kan lezen als zijn zus.

Jack is 5!

Op 14 oktober werd ons ventje vijf jaar. Een mijlpaal waar hij erg naar uit keek, want enkel de vijfjarigen mogen op school op de playstructures (klauterdingen op de speelplaats). Tot vorige week moest hij samen met de laatste 3 vierjarigen, lijdzaam toezien hoe al zijn klasgenootjes die wel al 5 waren, mochten klimmen en glijden. Dus 14 oktober was het extra feest! Hij kreeg taart (of in zijn geval: ijscreme), mama kwam voorlezen in de klas EN hij mocht op de glijbaan!

Het was een verjaardagsfeest in 2 stappen: vorig weekend organiseerden we een feestje met zijn vriendjes, en op woensdag was het en-famille te doen.

Vorig jaar had Jack enkel de jongens uit zijn klas uitgenodigd, want hij wou geen meisjes op zijn feest. Maar zijn slimme zus had hem erop attent gemaakt dat als er meer kindjes komen, hij dan ook meer geschenkjes zou krijgen. Dus dit jaar mocht ik ook de meisjes uitnodigen... maar ik moest hem wel eerst geruststellen dat de meisjes wel degelijk een jongensgeschenk zouden kiezen, en dus geen barbie of zo...

Qua thema was hij een beetje onbeslist... hij wou Minions uitnodigingen, het moest een Lego feest worden, en de taart moest van Jurrasic World (dinos) zijn. Jack vraagt, wij draaien...

De slingers en ballonnen werden bovengehaald...

Toen zijn vriendjes aankwamen, mochten ze koekjes versieren. Je zou denken dat dat meer een meisjesactiviteit is, maar deze jongens vonden dit fantastisch. De icing (gekleurde suikerpasta) maakten we zelf, en er werden bergen sprinkels in het rond gestrooid.

Nadat iedereen was aangekomen, kreeg iedereen een basis Lego bouwpakketje, waar alle onderdelen voor een auto inzaten.  Ik had op Amazon een hoop wielen en assen en ramen gekocht, en een mega doos legostenen (2000 stuks). Geen idee wat ik zou doen zonder Amazon...! De kinderen kregen de opdracht om een auto te bouwen die het daarna in een race tegen elkaar zouden opnemen. Met veel concentratie werden 12 autos in elkaar gepuzzeld.

En toen maakte iedereen zich klaar voor de race... Diegene wiens auto het verste geraakte, won. Als jarige mocht Jack als eerste starten, maar hij eindigde bij de laatste. 

Maar we hadden geen tijd om bij dat verlies stil te staan, want het was tijd voor voetbal, basketbal en tikkertje met papa ... (daar hebben we geen fotos van).

Het was 30 graden - niet slecht voor midden oktober - dus na al dat sjotten, was het tijd om de taart aan te snijden.  Een akelige dinotaart. De jongens vonden het geweldig!

Jack en zijn gekke maten (vlnr: Lewis, Jack, Sawyer, Westen & Cooper)

 En ja, de meisjes waren ook uitgenodigd, maar er was er maar 1tje komen opdagen: Kate. Catilin had dus meteen een bondgenootje in al dat kleine jongensgeweld.

 En na de taart? De obligatoire Pinata. Na 1 slag lag hij al bija in stukken, dus we moesten die een beetje extra versteviging geven, zodat de kinderen toch nog 10 minuten zouden bezig blijven.... Uiteindelijk heeft Jack de genadeslag mogen geven.

Jack vond het een super feestje, en daarvoor doen we het natuurlijk. Hij is ook enorm verwend geworden: zie hieronder de buit van zondag en woensdag...

Ons mannetje is nu 5. Gelukkige verjaardag aan het vrolijkste, slimste, mooiste en liefste ventje van de wereld!