Vorige week waren we op vakantie, naar de Westkust deze keer: San Diego, LA en als kers op de taart ook nog Las Vegas. California is zeker een aanrader: 0% vochtigheid, lekker warm (25C), 0 muggen en er is ook nog iets te zien.
Op de luchthaven geraken was een makkie: onze buurvrouw Dawn (baasje van Stormy) ging zaterdag ook naar San Diego, dus Liz, de 16jarige cheerleadster, moest van haar mama om 5u opstaan om ons allemaal naar Dulles Airport te brengen. Naar California geraken was een ander paar mouwen: door hurricane Ike was de luchthaven van Houston (tussenlanding) afgesloten en zouden we maar een paar dagen later kunnen vertrekken. We hebben dan maar last minute een paar extra ticketten geboekt naar LA - rechtstreekse vlucht, heerlijk! - om dan van daar met de auto naar San Diego te rijden.
We verbleven op Coronado Island (aka "the Island"), een deel van San Diego op een schiereilandje met prachtige kust en een fantastisch zicht op de skyline van San Diego. Redelijk exotisch ook want er waren zelfs flamingos in de vijver van ons hotel... En 3 zwembaden, waaronder een sportbad om baantjes te trekken - wat Marc ook heel diligent heeft gedaan.
San Diego ligt op 15 km van de Mexicaanse grens (Tijuana), dus die invloed is duidelijk te merken in een groot aanbod van heerlijke shabby Mexicaanse restaurantjes.
San Diego is vooral bekend voor de zoo, dus zijn we een dagje dieren gaan kijken. We waren helemaal vertederd door de ijsberen.
PS: je kan de fotoslideshow sneller laten lopen door op de zwarte balk boven de fotos de tijdsduur van 5sec naar bv 1 sec te brengen.
Created with Admarket's flickrSLiDR.
Op Coronado is ook een grote militaire basis waar Barry, de man van Dawn, 2 jaar het roer in handen had. Vorige week nam hij afscheid van zijn commando en gaat nu in het Pentagon werken. We waren uitgenodigd voor de militaire afscheidsreceptie, maar die dag waren we jammer genoeg al vertrokken naar LA...
LA was iets drukker dan San Diego. Ons hotel lag op een boogscheut van Venice Beach, dus zijn we de eerste avond de stranden gaan verkennen. Venice Beach is een soort rariteitenkabinet, heel veel hippies en openbaar druggebruik. Ik schrok daar wel even van. Santa Monica, de badplaats ernaast, is super trendy en clean. De volgende dag hebben we, zoals het echte toeristen betaamt, een LA citytour gedaan: Pacific Palisades (huizen van de stars), Hollywood, Beverly Hills, Rodeo Drive, The Sunset Strip, Kodak Theatre, the Hollywood sign en in de namiddag ook Universal Studios. In het pretpark waren we niet echt geinteresseerd, maar wel in de Studio Tour. Ongeloofelijk hoe ze special effects maken en hoe de sets en opnamestudios er in t echt uitzien... ik kijk nu wel met een ander perspectief naar Desperate Housewives (ja, we zijn oa. door Wisteria Lane gereden).
Created with Admarket's flickrSLiDR.
Na anderhalve dag LA was het dan tijd om door te rijden naar Vegas. Je rijdt ongeveer 4 uurtjes door de woestijn en plots, uit het niets, is er dan die oase van neon en excentriciteit. Heel vreemd. We bleven in The Bellagio, op het midden van de Strip. Fantastisch en ook wel erg decadent. In het hotel was er bv. een levensgrote chocoladefontijn (2 ton!! chocolade)...mhhh , heel moeilijk voor mij om langs te wandelen. Verder waren we heel erg onder de indruk van "New York, New York", "MGM Grand" en "The Venetian".
De veronderstelling dat Amerikanen niet drinken en niet roken, trekken we wel terug na Vegas: er werd op straat bijna meer gerookt en gedronken dan tijdens de gentse feesten - en neen, de alcohol werd niet verstopt in een bruin papieren zakje. Amerikaanse meisjes zijn bovendien ook kampioen in het dragen van "the little black dress". Letterlijk "little". Ik voelde me een beetje de aangespoelde walvis.
Voor Marc's verjaardag hebben we ons laten gaan aan het meest uitgebreide ontbijtbuffet dat ik ooit al heb gezien en 's avonds stond de musical Mamma Mia! op het programma. Als je ooit de kans hebt om die te zien: zeker doen!
We hebben ieder hotel/casino bezocht en overal een paar dollars vergokt, en zijn uiteindelijk met een lichte winst van 16dollar terug naar Virginia vertrokken. Ons doel om de vakantie al gokkend terug te verdienen, hebben we dus niet bereikt.
Created with Admarket's flickrSLiDR.
vrijdag 26 september 2008
10/10
Met enige trots kunnen we melden dat Charlie (codenaam) gisteren voor alle tests met glans is geslaagd. 2 armpjes, 2 benen, 2 nieren, een mooie ruggegraat, sterk hartje en heel veel hersentjes (dat denken wij toch)...afin, het ziet er goed uit! Het is toch indrukwekkend wat ze allemaal kunnen zien op zo'n vaag grijs/wit beeld. Wij zijn in ieder geval ontzettend dankbaar en ook wel ontroerd.
woensdag 24 september 2008
Nog even geduld
Nee, we zijn niet spoorloos verdwenen. Er is al lang niets meer verschenen op de blog, maar er wordt volop aan gewerkt. We zijn net terug van een weekje California (verslag volgt hopelijk deze week nog) en we moeten dus nog een beetje in ons dagdagelijkse ritme komen. Boodschappen doen (frigo was leeg), de was en strijk (ja, die hebben we hier ook) en werk inhalen van vorige week - want ondanks de blackberry is er toch heel wat e-mail die moet doorgeworsteld worden. En rekeningen betalen...want het concept van de bestendige opdracht bestaat hier niet, dus ik moet alle cheques (inderdaad!) nog tijdig op de bus doen en mijn boekhouding bijwerken.
Nog eventjes geduld dus ;o)
Nog een beetje babynieuws: morgen hebben we de 20weken echo. Cool! Hopelijk komen we dan ook te weten of het een Marcje of Siritje wordt.
Nog eventjes geduld dus ;o)
Nog een beetje babynieuws: morgen hebben we de 20weken echo. Cool! Hopelijk komen we dan ook te weten of het een Marcje of Siritje wordt.
woensdag 3 september 2008
B&B Rockfort*
We zijn blij te kunnen melden dat onze B&B het goed doet de laatste tijd. Vriend Steven en Elke zijn hier afgelopen donderdag neergestreken ... onder een helse regenbui. De typische aankomstBBQ (een van de vaste rituelen in onze B&B) kon dus jammer genoeg niet doorgaan. Vrijdag moest ik werken, maar onze gasten werden door gids Marc vergast op de DC Full Circle Tour*. Normaal gezien was het de bedoeling om DC per fiets te verkennen, maar ook vrijdag regende het de godgansedag pijpestelen. Tja, overblijfselen van huricane Fay. Iedereen was doorweekt maar de sfeer zat er goed in, ondanks het gebrek aan bier (1 van de gasten had z'n pas in de B&B laten liggen...en de obers hier nemen geen enkel risico: geen pas = geen bier = maar ook geen fooi).
Op miraculeuse wijze is het vanaf 5u dan toch gestopt met regenen en konden we naar het Nationals Park voor een baseball game. De Nationals hebben ongeloofelijk goed gespeeld (en gewonnen - na wel 10 verloren matchen ervoor), waarvoor dank aan Elke omdat haar aanwezigheid blijkbaar altijd geluk brengt aan het team.
Screetch, de mascotte van onze ploeg
Vanaf zaterdag werkte het weer ook weer mee en was het terug heerlijk warm met temperaturen rond de 28graden. De planning voor het weekend: manicure/pedicure, een helse fietstocht op het W&OD trail (voor de heren), shoppingnamiddag (voor de dames), bezoekje aan Mount Vernon, Arlington Cemetery en Falls Church Park.
Ja, zelfs op een zomerse septemberdag kan je hier al de kerstmarkt bezoeken
Zaterdag was Caroline jarig -1 van mijn Belgische vriendinnen hier- dus zijn we bij haar en Sander gaan aperitieven en daarna gaan eten in een van de betere restaurants van DC, met als afsluiter een pintje in de Vienna Inn met Isabel en Gerald (onze andere Belgische vrienden hier)... Een lekker druk (bijna Belgisch) weekend dus.
Maandag was het labour day, dus een dagje verlof voor ons. Terwijl we onze gasten dropten aan de luchthaven, pikten we lading 2 op: de papa van Marc vind het hier blijkbaar heel plezant en kwam dus graag nog een weekje op bezoek. Als je trouwens al eens hier bent geweest, herkent het machien van Homeland Security uw vingerafdrukken en moet je niet de hele vragenlijst voor de 100ste keer herhalen. Ze worden efficient! Dinsdag zijn onze nieuwe gasten vertrokken voor een roadtrip naar Williamsburg en Reboboth Beach. We verwachten hen terug op zaterdag...voor de tweede Full Circle Tour op 2 weken tijd. Wie zei nu weer dat een expat een rustig leventje had? (just kidding! we vinden het fantastisch om bezoek te krijgen en kijken al uit naar de komst van Frederik en Annick in oktober).
*voor meer info over B&B Rockfort en de Full Circle Tour wordt u doorverwezen naar Marc.
Op miraculeuse wijze is het vanaf 5u dan toch gestopt met regenen en konden we naar het Nationals Park voor een baseball game. De Nationals hebben ongeloofelijk goed gespeeld (en gewonnen - na wel 10 verloren matchen ervoor), waarvoor dank aan Elke omdat haar aanwezigheid blijkbaar altijd geluk brengt aan het team.
Screetch, de mascotte van onze ploeg
Vanaf zaterdag werkte het weer ook weer mee en was het terug heerlijk warm met temperaturen rond de 28graden. De planning voor het weekend: manicure/pedicure, een helse fietstocht op het W&OD trail (voor de heren), shoppingnamiddag (voor de dames), bezoekje aan Mount Vernon, Arlington Cemetery en Falls Church Park.
Ja, zelfs op een zomerse septemberdag kan je hier al de kerstmarkt bezoeken
Zaterdag was Caroline jarig -1 van mijn Belgische vriendinnen hier- dus zijn we bij haar en Sander gaan aperitieven en daarna gaan eten in een van de betere restaurants van DC, met als afsluiter een pintje in de Vienna Inn met Isabel en Gerald (onze andere Belgische vrienden hier)... Een lekker druk (bijna Belgisch) weekend dus.
Maandag was het labour day, dus een dagje verlof voor ons. Terwijl we onze gasten dropten aan de luchthaven, pikten we lading 2 op: de papa van Marc vind het hier blijkbaar heel plezant en kwam dus graag nog een weekje op bezoek. Als je trouwens al eens hier bent geweest, herkent het machien van Homeland Security uw vingerafdrukken en moet je niet de hele vragenlijst voor de 100ste keer herhalen. Ze worden efficient! Dinsdag zijn onze nieuwe gasten vertrokken voor een roadtrip naar Williamsburg en Reboboth Beach. We verwachten hen terug op zaterdag...voor de tweede Full Circle Tour op 2 weken tijd. Wie zei nu weer dat een expat een rustig leventje had? (just kidding! we vinden het fantastisch om bezoek te krijgen en kijken al uit naar de komst van Frederik en Annick in oktober).
*voor meer info over B&B Rockfort en de Full Circle Tour wordt u doorverwezen naar Marc.
donderdag 28 augustus 2008
Reality check
Nog 1 aflevering en we hebben het eerste seizoen van Katarakt erop zitten. Het was wel even wennen…want na een jaar Hollywood televisie zijn de Vlaamse producties een serieuse stap terug naar de realiteit.
Als je aan de gemiddelde Amerikaan zegt dat er in Vlaanderen een serie bestaat over een familiebedrijf “op den buiten” dat in de eerste 12 afleveringen te kampen heeft met familieruzies, faillissement, ons-kent-ons, zwartwerk, problemen met de belastingen, mislukte oogsten, mislukte internationale handel, ongelukken, overspel, zelfmoord, ziekte, een geestelijk gehandicapt kind, onvruchtbaarheid en talloze andere miserie, miserie, miserie…. dan kijkt die u even raar aan: “Does anyone actually watch that show???”
Ik moet eerlijk toegeven, ik werd er soms zelf een beetje depressief van… en tegelijkertijd vond ik het ook mooi en ontroerend. Vanop een afstand bekeken is het is allemaal zo herkenbaar en zeer Belgisch. En daarvan word je je extra bewust als je in het buitenland woont.
Echt, hier bestaat zulke TV niet. Je kan hier (enkel) kiezen tussen: reality TV (met alle daarbij horende horror), series met een hoog Glamour gehalte (en allemaal mooie mensen), muziekachtige competies a la idol, of Jerry Springer en David "the Hoff" Hasselhoff… Ze hebben hier dit jaar voor de eerste keer “B zkt V” (Farmer wants a wife) ingevoerd en dat werd al een beetje vreemd onthaald, want wie wil er nu naar zoiets onglamoureus als de boerenbuiten kijken? Alleen als je la Hilton in een weide zet , lijkt het interessant te worden…
Tja, t is jammer dat de Vlaamse TV het niet beter doet in de wereld, maar ik denk eerlijk gezegd dat de wereld daar nog niet klaar voor is…
Als je aan de gemiddelde Amerikaan zegt dat er in Vlaanderen een serie bestaat over een familiebedrijf “op den buiten” dat in de eerste 12 afleveringen te kampen heeft met familieruzies, faillissement, ons-kent-ons, zwartwerk, problemen met de belastingen, mislukte oogsten, mislukte internationale handel, ongelukken, overspel, zelfmoord, ziekte, een geestelijk gehandicapt kind, onvruchtbaarheid en talloze andere miserie, miserie, miserie…. dan kijkt die u even raar aan: “Does anyone actually watch that show???”
Ik moet eerlijk toegeven, ik werd er soms zelf een beetje depressief van… en tegelijkertijd vond ik het ook mooi en ontroerend. Vanop een afstand bekeken is het is allemaal zo herkenbaar en zeer Belgisch. En daarvan word je je extra bewust als je in het buitenland woont.
Echt, hier bestaat zulke TV niet. Je kan hier (enkel) kiezen tussen: reality TV (met alle daarbij horende horror), series met een hoog Glamour gehalte (en allemaal mooie mensen), muziekachtige competies a la idol, of Jerry Springer en David "the Hoff" Hasselhoff… Ze hebben hier dit jaar voor de eerste keer “B zkt V” (Farmer wants a wife) ingevoerd en dat werd al een beetje vreemd onthaald, want wie wil er nu naar zoiets onglamoureus als de boerenbuiten kijken? Alleen als je la Hilton in een weide zet , lijkt het interessant te worden…
Tja, t is jammer dat de Vlaamse TV het niet beter doet in de wereld, maar ik denk eerlijk gezegd dat de wereld daar nog niet klaar voor is…
vrijdag 22 augustus 2008
EU vs US
Europe en US zijn allebei geweldig. Maar er zijn verschillen. Een bloemlezing.
1) Ze hebben hier nog altijd bruine papieren zakken in de supermarkt. Ge weet wel, van die bruine papieren zakken vol met boodschappen die mensen in de film altijd uit hunen auto halen en dan laten vallen. Of die we vroeger gebruikten om maskers mee te maken in het kleuterklasje. Zakken zijn nog altijd even onhandig en onbetrouwbaar, maar gemakkelijk om uw oud papier in te sorteren. En oud papier hebt ge hier genoeg. Het gaat goed met den Amerikaanse post. Elke dag een bus vol post, waaronder minimum twee gratis offers voor een credit card. Vorige week hadden we maar 10 offers voor een credit card, we waren al een beetje bezorgd dat we subprime categorie waren geworden, maar alles is ok.
2) Met den auto rijden gaat hier gemakkelijk en snel. Den benzine is nog altijd relatief goedkoop per Europese standaard, ge moogt rechts inhalen, ge moogt rechts afslaan bij rood, overal veel plaats om te parkeren en de mensen zijn hoffelijk in het verkeer en staan allemaal op tijd in de juiste rijstrook. Als ge dat allemaal combineert met nen goeien oude "ik wring mij der hier nog op 't laatste efkens tussen" Belgische rijstijl, geraakt ge overal redelijk snel en gemakkelijk. Ja, zelfs als ge gelijk nen bompa rijdt ....
3) Met uw korte broek moogt overal binnen. In Belgie lijkt ge met uw korte broek al gauw op ne slecht verklede versie van Gaston Bergmans als Joske Vermeulen. Dat is hier helemaal niet het geval - de korte broek voor de man in zijnen vrije tijd is hier de regel. Ook de Europese kritieken van "nen te korte bermuda" of "nen te hoog opgetrokken bermuda" zijn hier volledig onbekend. Dat is een goede zaak: het maakt de keuze van vrijetijdskledij voor de gemiddelde man hier vrij eenvoudig. Het spijtige van de hele zaak is wel dat de gemiddelde vrouw - o gruwel - dezelfde keuze lijkt te maken.
4) De service in het restaurant is hier beter. Daar is een eenvoudige reden voor: de waiters /waitresses hangen af van uwen tip en die hangt af van de kwaliteit van service en kwaliteit van service hangt in ons geval af van hoe vlotjes het bier blijft komen. En nu ge hier tegenwoordig overal Belgisch bier kunt kopen wordt het leven alleen maar beter natuurlijk - ik vind dat Budweiser al veel beter smaakt de laatste maand.
5) Gaan fietsen en lopen is hier aangenaam maar duur. Nen oude spoorweg in Northern Virginia is geconverteerd naar een prachtig fietspad - met weliswaar wat heuveltjes en vals plat, maar dat went allemaal wel. Echter, in tegenstelling tot de vrijetijdskledij is uw sportuitrusting hier van het grootste belang en vergt wat aandacht. Dat turngerief van het college is niet voldoende. De minimum uitrusting om te gaan lopen of fietsen bestaat uit: broek, t-shirt en schoenen natuurlijk maar ook i-pod linkerbovenarm, hartslagmeterband rond de borstkas, hartslagmeter receiver linkeronderarm, gps rechteronderarm, stopwatch rechterbovenarm,...
6) Naar sport op den TV kijken op zondagnamiddag met een goei fles cola gaat hier ook. Enige verschil met Europa, in plaats van koers is het baseball. Ongeveer evenveel doping dus. De spelers mogen er dan misschien niet allemaal even atletisch uitzien, het is een mooie sport om te volgen. Tactiek, techniek, spanning, het zit er allemaal in. En die commentatoren maar cijfers analyzeren : "Zimmerman is 1 for 5 today but 4 for 15 in his last 3 games with 6 RBI's en 1 HR while he is batting 0.357 against left-handers and 0.315 against right handers, and is 0.268 with 2 outs and RISP". Ik geef toe, het is natuurlijk iets helemaal anders dan "Tommeke, Tommeke, wa doede nu ?" Michel Wuyts is hier nog niet doorgebroken, al heeft Jacques Rogge bewezen dat uw uitspraak van de Engelse taal geen hinderpaal hoeft te zijn voor een internationale carriere.
7) Tenslotte is Europa hier groter in Amerika dan in Europa zelf. Dat komt omdat er hier een geheim complot is onder "registered aliens" (dit is de officiele naam hier voor buitenlanders met een verblijfvergunning), een geheim complot dus om Europa hier in de US groter te laten lijken dan dat het in feite is. Dat gaat als volgt. Ons kapsalon lijkt zeer Italiaans. Nader onderzoek heeft echter uitgewezen dat het wordt uitgebaat door Tony en Mustafa, twee broers van Turkey, Europe. De winebar in Mclean lijkt zeer Frans. Nader onderzoek heeft echter uitgewezen dat het wordt uitgebaat door Stephane en Achmed, beide uit Morocco, Europe.
Anyway, we moeten er vandoor, eerst langs Mustafa voor haircut en dan iets gaan eten bij Achmed. Europe en US zijn allebei geweldig.
1) Ze hebben hier nog altijd bruine papieren zakken in de supermarkt. Ge weet wel, van die bruine papieren zakken vol met boodschappen die mensen in de film altijd uit hunen auto halen en dan laten vallen. Of die we vroeger gebruikten om maskers mee te maken in het kleuterklasje. Zakken zijn nog altijd even onhandig en onbetrouwbaar, maar gemakkelijk om uw oud papier in te sorteren. En oud papier hebt ge hier genoeg. Het gaat goed met den Amerikaanse post. Elke dag een bus vol post, waaronder minimum twee gratis offers voor een credit card. Vorige week hadden we maar 10 offers voor een credit card, we waren al een beetje bezorgd dat we subprime categorie waren geworden, maar alles is ok.
2) Met den auto rijden gaat hier gemakkelijk en snel. Den benzine is nog altijd relatief goedkoop per Europese standaard, ge moogt rechts inhalen, ge moogt rechts afslaan bij rood, overal veel plaats om te parkeren en de mensen zijn hoffelijk in het verkeer en staan allemaal op tijd in de juiste rijstrook. Als ge dat allemaal combineert met nen goeien oude "ik wring mij der hier nog op 't laatste efkens tussen" Belgische rijstijl, geraakt ge overal redelijk snel en gemakkelijk. Ja, zelfs als ge gelijk nen bompa rijdt ....
3) Met uw korte broek moogt overal binnen. In Belgie lijkt ge met uw korte broek al gauw op ne slecht verklede versie van Gaston Bergmans als Joske Vermeulen. Dat is hier helemaal niet het geval - de korte broek voor de man in zijnen vrije tijd is hier de regel. Ook de Europese kritieken van "nen te korte bermuda" of "nen te hoog opgetrokken bermuda" zijn hier volledig onbekend. Dat is een goede zaak: het maakt de keuze van vrijetijdskledij voor de gemiddelde man hier vrij eenvoudig. Het spijtige van de hele zaak is wel dat de gemiddelde vrouw - o gruwel - dezelfde keuze lijkt te maken.
4) De service in het restaurant is hier beter. Daar is een eenvoudige reden voor: de waiters /waitresses hangen af van uwen tip en die hangt af van de kwaliteit van service en kwaliteit van service hangt in ons geval af van hoe vlotjes het bier blijft komen. En nu ge hier tegenwoordig overal Belgisch bier kunt kopen wordt het leven alleen maar beter natuurlijk - ik vind dat Budweiser al veel beter smaakt de laatste maand.
5) Gaan fietsen en lopen is hier aangenaam maar duur. Nen oude spoorweg in Northern Virginia is geconverteerd naar een prachtig fietspad - met weliswaar wat heuveltjes en vals plat, maar dat went allemaal wel. Echter, in tegenstelling tot de vrijetijdskledij is uw sportuitrusting hier van het grootste belang en vergt wat aandacht. Dat turngerief van het college is niet voldoende. De minimum uitrusting om te gaan lopen of fietsen bestaat uit: broek, t-shirt en schoenen natuurlijk maar ook i-pod linkerbovenarm, hartslagmeterband rond de borstkas, hartslagmeter receiver linkeronderarm, gps rechteronderarm, stopwatch rechterbovenarm,...
6) Naar sport op den TV kijken op zondagnamiddag met een goei fles cola gaat hier ook. Enige verschil met Europa, in plaats van koers is het baseball. Ongeveer evenveel doping dus. De spelers mogen er dan misschien niet allemaal even atletisch uitzien, het is een mooie sport om te volgen. Tactiek, techniek, spanning, het zit er allemaal in. En die commentatoren maar cijfers analyzeren : "Zimmerman is 1 for 5 today but 4 for 15 in his last 3 games with 6 RBI's en 1 HR while he is batting 0.357 against left-handers and 0.315 against right handers, and is 0.268 with 2 outs and RISP". Ik geef toe, het is natuurlijk iets helemaal anders dan "Tommeke, Tommeke, wa doede nu ?" Michel Wuyts is hier nog niet doorgebroken, al heeft Jacques Rogge bewezen dat uw uitspraak van de Engelse taal geen hinderpaal hoeft te zijn voor een internationale carriere.
7) Tenslotte is Europa hier groter in Amerika dan in Europa zelf. Dat komt omdat er hier een geheim complot is onder "registered aliens" (dit is de officiele naam hier voor buitenlanders met een verblijfvergunning), een geheim complot dus om Europa hier in de US groter te laten lijken dan dat het in feite is. Dat gaat als volgt. Ons kapsalon lijkt zeer Italiaans. Nader onderzoek heeft echter uitgewezen dat het wordt uitgebaat door Tony en Mustafa, twee broers van Turkey, Europe. De winebar in Mclean lijkt zeer Frans. Nader onderzoek heeft echter uitgewezen dat het wordt uitgebaat door Stephane en Achmed, beide uit Morocco, Europe.
Anyway, we moeten er vandoor, eerst langs Mustafa voor haircut en dan iets gaan eten bij Achmed. Europe en US zijn allebei geweldig.
dinsdag 19 augustus 2008
Fabulous New York
Na een geannuleerde vlucht, 3 uur vertraging en een last minute verandering van luchthaven, zijn we vrijdag dan toch aangekomen in het hippe Manhattan. Al mijn collegas lachten zich een breuk omdat we besloten om te vliegen…blijkbaar is het een publiek geheim dat enkel toeristen dat doen – echte Washingtonians gaan gewoon met de trein of de auto, het is tenslotte maar 5 uurtjes rijden (versus 36 minuten in de lucht, maar met alle vertragingen vandien).
We bleven in het Radisson hotel op Broadway, helemaal gesponserd door United en onze frequent flyer miles. Altijd leuk. Maar het leukste moest nog komen: het weerzien met Ophelie en Laurent. Na een uitgebreid ontbijt zijn we naar Top of The Rock getrokken (op het dak van Rockefeller Center), waar je een prachtig uitzicht op Manhattan en Central Park hebt. Je kan er ook buiten, dus je hoeft niet alles van achter glas te bekijken.
We hadden onze wandelschoenen al aan, want we zouden de Harlem Heritage walk doen, maar door een mix-up met de metro waren we te laat en was de gids al weg… we hebben dan maar een stukje op ons eigen gewandeld, al voel je je daar niet altijd even veilig. Wel ontzettend mooi was Columbia University en Morningside Park. Ik zou er niets mee inzitten om daar te gaan wonen!
Daarna hebben nog een beetje geshopt op 5th Avenue (ja, op onze sportschoenen) en een terrasje gedaan in Bryant Park, nog een aanrader!
En ook nog even die obligatoire hotdog binnengespeeld aan een van de vele kraampjes.
S’avonds trokken we naar het hippe meatpacking district voor cocktails en een uitgebreid diner. We aten bij Buddakan, waar blijkbaar ook de verloving van Carrie met Mr. Big in Sex and the City is gefilmd. Daarna zijn we nog snel even gaan kijken naar de loungebar van het Hotel Gansevoort (openluchtbar op het dak met zwembad en trendy New Yorkers. Place m’as tu vu in NY, als het ware. Maar ze serveerden enkel Heineken, dus we zijn niet lang gebleven.
Op zondag hebben we nog een beetje cultuur gedaan: het MoMa (museum of Modern Art).
Dit is dan meteen ook de enige foto van Marc en een beginnende dikke ik samen (maar ik reken op de fotos van onze professionele fotograaf Laurent - dit zijn maar amateurkiekjes). De foto is getrokken in de sculpture garden van het MoMa (met terrasjes en al),de ideale plaats voor een lazy Sunday afternoon.
En een paar uur later (inderdaad, vertragingen…) waren we terug in Virginia. Het was weer een super weekend en het deed heel veel deugd om mijn vriendinnetje terug te zien!!
We bleven in het Radisson hotel op Broadway, helemaal gesponserd door United en onze frequent flyer miles. Altijd leuk. Maar het leukste moest nog komen: het weerzien met Ophelie en Laurent. Na een uitgebreid ontbijt zijn we naar Top of The Rock getrokken (op het dak van Rockefeller Center), waar je een prachtig uitzicht op Manhattan en Central Park hebt. Je kan er ook buiten, dus je hoeft niet alles van achter glas te bekijken.
We hadden onze wandelschoenen al aan, want we zouden de Harlem Heritage walk doen, maar door een mix-up met de metro waren we te laat en was de gids al weg… we hebben dan maar een stukje op ons eigen gewandeld, al voel je je daar niet altijd even veilig. Wel ontzettend mooi was Columbia University en Morningside Park. Ik zou er niets mee inzitten om daar te gaan wonen! 
Daarna hebben nog een beetje geshopt op 5th Avenue (ja, op onze sportschoenen) en een terrasje gedaan in Bryant Park, nog een aanrader!
En ook nog even die obligatoire hotdog binnengespeeld aan een van de vele kraampjes.
S’avonds trokken we naar het hippe meatpacking district voor cocktails en een uitgebreid diner. We aten bij Buddakan, waar blijkbaar ook de verloving van Carrie met Mr. Big in Sex and the City is gefilmd. Daarna zijn we nog snel even gaan kijken naar de loungebar van het Hotel Gansevoort (openluchtbar op het dak met zwembad en trendy New Yorkers. Place m’as tu vu in NY, als het ware. Maar ze serveerden enkel Heineken, dus we zijn niet lang gebleven.
Op zondag hebben we nog een beetje cultuur gedaan: het MoMa (museum of Modern Art).
Dit is dan meteen ook de enige foto van Marc en een beginnende dikke ik samen (maar ik reken op de fotos van onze professionele fotograaf Laurent - dit zijn maar amateurkiekjes). De foto is getrokken in de sculpture garden van het MoMa (met terrasjes en al),de ideale plaats voor een lazy Sunday afternoon.
En een paar uur later (inderdaad, vertragingen…) waren we terug in Virginia. Het was weer een super weekend en het deed heel veel deugd om mijn vriendinnetje terug te zien!!
Abonneren op:
Posts (Atom)
