Leuk en nuttig. Papsy in The Woodlands.

Papsy was de afgelopen twee weken weer op jaarlijks bezoek. Dat is altijd leuk. En deze keer ook heel handig. Nu Siri haar nieuw werk heeft, en de kindjes geen school meer hebben, kunnen we altijd iemand gebruiken om de kindjes van en naar hun kampen te brengen.  We hebben al onze reguliere oppasser (Ms Trehan), buurjongens, buurmeisjes, enz... gebruikt.  Deze twee weken was het de beurt aan Papsy. En hij zal het geweten hebben.

Elke dag vroeg uit de veren om Jack naar voetbalkamp, Caitlin naar tenniskamp en Caitlin naar scoutskamp te brengen. Dan amper tijd om naar de World Cup te kijken, te lunchen en de gazet te lezen. En dan weer terug op de baan om kindjes weer te gaan halen. En om het niet te gemakkelijk te maken, mocht Papsy ook nog elke keer een paar extra meisjes en jongens meenemen. Wat een drukte. Maar Papsy heeft dat heel goed gedaan.

Hij was natuurlijk heel blij met zijn GPS. Iedereen die nog twijfelt aan een gepast verjaardagscadeau voor Papsy later dit jaar, met een extra wegenkaart, of een GPS-toestel, of een kompas, of routebeschrijving, of sextant, doe je hem altijd een plezier. Zeker een GPS. Altijd spanning welke weg de GPS zal kiezen (?!).  Enig minpuntje, de GPS werd regelmatig overstemd door het gebabbel, getater en lawaai van drie meisjes op weg naar scoutskamp. Ge moet het ons niet zeggen.

In het weekend waren we natuurlijk allemaal thuis. Dan wel tijd voor veel World Cup voetbal en we konden ook nog een paar uitstapjes doen.

Lekker gaan eten in Landry's. Dat was leuk.

Blacklight minigolf in The Woodlands. Dat was een beetje raar.

Bezoek aan het Texas Lone Star State Flight Museum. Dat was een cool museum.  Ineens de kindjes ook alles geleerd over het principe van Bernoulli en de 3 wetten van Newton.

En naar een Astros game (altijd leuk). Naar eigen zeggen, begint Papsy nu zelfs de regels van baseball te snappen. En dat al na 10 jaar naar de US te komen.  Eerlijk gezegd, wij twijfelen er nog een beetje aan. Dus voor alle zekeheid, Papsy op de Astros maar naar Jack gezet.  Niemand kent de baseballregels beter dan Jack.

We hopen dat Papsy een leuk verblijf heeft gehad.  Wij waren in ieder geval heel blij dat hij er weer was.  Tot binnenkort in Knokke Papsy en dankjewel om ons zo goed te helpen ! Graag volgend jaar drie weken aub.

Familieactiviteiten

In de eerste maanden van het jaar moesten we nogal veel reizen voor het werk.  Prague (gaan we graag naartoe), Nigeria (gaan we niet graag naartoe), Bangkok (gaan we graag naartoe), nog eens naar Prague (gaan we graag naartoe). Nu is het even wat minder. Tijd dus voor wat leuke lokale activiteiten met Siri en / of kindjes.  Dat er zoveel Star Wars ging bijkomen, hadden we niet verwacht.

Activiteit 1. Naar de Houston Astros. En niet vergeten, die zijn wereldkampioen he ! Astros hebben vorig jaar de World Series gewonnen.

We waren nog niet geweest dit jaar en we hadden kaarten van het werk kunnen regelen. Mooi zo.  En goeie plaatsen dus. Schuin achter home plate. Nice !

En naast de wedstrijd is er, naar Amerikaanse gewoonte, ook altijd een heel gedoe errond.  Die avond was het ....  "Star Wars Night".  Allerlei gedoe met verklede mensen dus. Zijn we nooit zo gerust op.  Maar deze vonden we leuk. R2-D2 was er ! Hello R2-D2 !

 Astros hebben de wedstrijd trouwens gewonnen. Het was een fijne avond.

Activiteit 2. Siri's verjaardag. We waren al gaan eten met het hele gezin bij Siri's favoriet restaurant in The Woodlands, en dan hadden we nog een verrassing voor Siri. Een weekendje downtown Houston. Fancy hotel (JW Marriott) en fancy concert (Justin Timberlake). Ja, ja Justin Timberlake.

 Het was een fijne avond.

Activiteit 3. Naar de Houston Dynamo. Siri en Caitlin mochten ook mee gaan, maar hadden niet veel zin.  Jack en wij dus met zijn tweetjes.

Een perfecte avond voor Jack. Pizza, Fanta en voetbal, wat wil een jongen nog meer.  

En naast de wedstrijd is er, naar Amerikaanse gewoonte, ook altijd een heel gedoe errond.  Die avond was het ....  "Star Wars Night". Yep, al die figuren van de Astros die avond bij de Dynamo. Help, we worden achtervolgd door Star Wars.

 En deze meneer was er ook.  Tim Howard.

Jarenlang goalkeeper van de US en legendarische wedstrijd gekeept tegen Belgie op de World Cup in Brazilie. En nu keeper van de Colorado Rapids.  Ik denk dat den Tim Howard liever in Rusland was geweest dan in Houston ..tja, sorry hoor.

Houston Dynamo heeft trouwens match gewonnen. Met 2-0. Twee goalen gemaakt tegen Tim Howard.  Het was een fijne avond.

Roland Woodlandos

Met dat Roland Garros nu in de tweede week is, konden we hier natuurlijk niet achterblijven. Hier zien we Caitlin Wozniacki in actie.  

Heel goed bezig meisje !  

Nog iemand die vindt dat Caitlin er ineens zoveel ouder uitziet (eerste helft filmpje vs tweede helft) ? 

De Citizenship Awards

Het schooljaar voor Jack en Caitlin zit er dus bijna op. Donderdag 31 mei is het gedaan. Nog drie dagen dus. Maandag is hier Memorial Day. We hebben trouwens de indruk dat er al niet veel meer gebeurt op school de laatste dagen. Vrijdag was het “jump day”. Een springkasteel op school.  Dinsdag is het “Kona Ice”. De ijscreme-kar op school. Het is daar dus al feest op school. Volgende week krijgen Caitlin en Jack ook hun rapporten. We zullen eens zien of het dan nog altijd feest is. Waarschijnlijk wel. Ze doen het al heel het jaar heel goed. 

De school van Caitlin en Jack, Deretchin Elementary, is ook een goeie school. Ze hebben zelfs een goed uitgedachte visie.  De visie is “Pillars of Character”. Zie hieronder. 

Alle leerlingen worden gevraagd om altijd de volgende karaktereigenschappen te tonen:
* Respect
* Responsibility
* Fairness
* Generosity
* Integrity
* Kindness
* Self discipline
* Perseverance
* Citizenship

Dat is allemaal ok voor ons. En als we naar de lijst kijken, en we zien “Responsibility” en “Self discipline”, dat snappen we dan nog wel.  Maar “Citizenship” ?   Geen idee wat dat is.  Leerlingen zijn zeker nog te jong om te gaan stemmen.  Soit.  Trouwens, en geheel op Amerikaanse wijze, hebben ze ook awards (prijzen) voor al die dingen. Elke maand wint er per klas 1 leerling de award voor die maand. Dus in september wint een leerling de award voor “Respect”. In oktober wint een ander (je kan maar een award per jaar winnen) kindje de award voor “Responsibility”. Enzovoort.  Het kindje krijgt dan een mooi papier mee naar huis.  En zo kwamen in de voorbije jaren Caitlin en Jack af en toe wel eens thuis met de award voor “Responsibility” of “Integrity”.  We hebben er eigenlijk nooit veel aandacht aan besteed.  En we waren er dit jaar ook weer niet op aan het letten.  De rapporten (!), de punten (!!)  zijn veel belangrijker dan al dat softe gedoe ….

En toen kwam er een bericht van de school. Caitlin had in mei de “Citizenship” award gewonnen.  Ja zeg, juist dienen award die we niet snappen …  Dus we hebben dat eens even onderzocht.  De “Citizenship” award is blijkbaar de laatste award van het jaar (wordt uitgereikt in mei) en de belangrijkste van allemaal. Hola !   “Citizenship” is zogezegd de combinatie van alle andere karaktereigenschappen. Die award wordt dan gegeven aan de leerling die gedurende het hele jaar het beste alle (!) karaktereigenschappen heeft getoond.  De juffrouw ziet gewoonlijk al in het begin van het jaar welke kindjes daarvoor in aanmerking zullen komen, houdt die kindjes goed in het oog, en spaart dan de “Citizenship” award op voor het kindje dat alles het beste doet gedurende het hele jaar. Jawadde ?  Hallo ? Onze Caitlin ? 

Maar er was meer ...

Omdat dat de belangrijkste award van het jaar is, wordt die uitgereikt met een hele ceremonie op school voor de ouders.  In plaats van gewoon een stuk papier mee naar huis voor de andere awards.  Jawadde ? Caitlin ? Allee ja dan he, Caitlin heeft dus dit jaar de “Citizenship” award van haar klas gewonnen !  Jawadde ! Hallo ! Bravo Caitlin !

Maar er was meer ...

Er kwam nog een bericht van de school.  Jack had in mei voor zijn klas ook de “Citizenship” award gewonnen.  Wat ? Hallo ? Onzen Jack ?  Inderdaad, Jack heeft dus dit jaar ook de “Citizenship” award van zijn klas gewonnen !  Jawadde ! Hallo !   Bravo Jack !  

Dus konden wij als ouders naar de ceremonie gaan niet voor een kindje, maar voor twee kindjes !  Wie kan dat zeggen ?!  Ha, niemand denken we. 

Naar de ceremonie dus afgelopen week.  Die ging als volgt.  Van elk jaar (Kindergarden tot zesde leerjaar) mocht dan van elke klas (elk leerjaar heeft 5 of 6 klassen), de winnaar van de “Citizenship” award naar voor komen.

Hier zien we Caitlin voor het derde leerjaar. 

En hier zien we Jack voor het eerste leerjaar. 

En dan werd ook voor elke winnaar het certificaat voorgelezen met de redenen waarom ze hadden gewonnen.

Hier zien we Caitlin.  

En hier zien we Jack. 

Maar er was meer ...

Omdat wij dus twee winnaars hadden, wou de juffrouw die ouders nog eens extra feliciteren.

Dat applaus was dus helemaal voor ons he. Allee ja, vooral voor Siri he ...  wij hebben er we zelf, zoals gewoonlijk weer niet veel mee te maken ... Denk niet dat vroeger, moesten die awards toen hebben bestaan, wij ooit in aanmerking zouden zijn gekomen voor eender welke award.  Maar we zijn natuurlijk nu wel heel trots ! 

En hier zien we de certificaten zelf. Getekend door juffrouw en directrice. Die trouwens voor deze ceremonie niet naar de coiffeur was geweest. Toch een minpuntje. 

Goed gedaan kindjes !! 

Allemaal goed en wel dus maar dan hebben we nu wel een aantal vragen voor Caitlin en Jack: 

Vraag 1: Caitlin: waarom heb jij die Citizenship award nooit in de voorbije drie jaar gewonnen ? 
Vraag 2: Jack: waarom heb jij die Citizenship award vorig jaar in Kindergarden niet gewonnen ? 
Vraag 3: We gaan er nu wel vanuit dat jullie die award de komende jaren ook elk jaar winnen he !  
Vraag 4: Waarom kunnen jullie inet wat meer “Citizenship” thuis tonen ?

Sportweekend

Het schooljaar van Caitlin en Jack loopt op zijn einde, en zo ook het sportseizoen.  Het was een mooi sportseizoen.  Jack heeft weer even hard en veel gevoetbald en Caitlin heeft weer eens superveel vooruitgang gemaakt bij tennis.  Trotse papa and mama dus. Op een normale week speelt Caitlin ondertussen 4 keer tennis.  Dinsdag en donderdag met coach Chavez, zaterdag met coach Tammy en zondag match met papa.  

Ze is ook al rustig opgeschoven naar een grotere, zwaardere racket, speelt nu met de groene ballen en we staan nu ongeveer een meter voor de baseline. Bijna full court.  

Het is duidelijk dat er daar bij Caitlin echt wel een tennistalent in zit.  Haar slagen gaan echt bijzonder makkelijk en natuurlijk.  We hebben eens geprobeerd om te filmen terwijl we aan het spelen waren, maar dat lukte niet echt. Meer beelden van de lucht en de grond, dan Caitlin aan de andere kant van het terrein.  Maar dit geeft ook een goed idee. 

Gaat zo gemakkelijk.  En pas op he, tegen de muur spelen is niet zo gemakkelijk. Die muur klopt namelijk altijd terug. Een van papa’s favoriete momenten van de week.  

Over naar de kleine Kevin De Bruyne dan.  Die speelt op een normale week 5 of 6 keer voetbal.  Dinsdag, donderdag en vrijdag training. Zaterdag een of twee matchen. En zondag met papa. 

Die occassionele tweede match op zaterdag is dan (eindelijk) op een groter veld en met grotere goalen, welwiswaar met allemaal 2009 en 2008 jongens.  Dat verschil zie je wel. 

Maar Jack doet rustig mee.  Heeft zelfs een match 3 keer gescoord plus penalty.  De penalty zien we hier. 

Netjes.  

Naar de matchen van Jack gaan kijken. Ook een van papa’s favoriete momenten van de week.

Ook leuk natuurlijk is de andere kinderen (en ouders) in het oog houden tijdens match of training. Op zaterdagmorgen speelt Caitlin met een jongen genaamd, de Grant.  Niet van de sportiefste. Gaat op een uur training toch 4 of 5 keren op de grond liggen. “Van uitputting”, zegt hij zelf. En moet na 3 slagen altijd even stoppen om te drinken.  We snapten dat allemaal niet zo goed tot we de vader leerden kennen. Die zet het liefst de Grant zo snel mogelijk af om dan ‘boodschappen  te gaan doen’.  Ja dat zal wel, die kruipt gewoon een uur terug in zijn bed. Ben ik zeker van.  Zou het gedrag en de genen van ouders dan toch wat afstralen op de kinderen ?  Maar wel leuk voor Caitlin en ons, wij hebben elke keer voor de training een weddenschap over hoe veel keer Grant op de grond gaat vallen. 

En Jack speelt soms een match tegen een jongen genaamd, den Brogan. Rare naam al om te beginnen en een heel vervelend ventje. Jack kent hem al lang vanop de trainingen.  Brogan kan wel goed voetballen, maar altijd duwen, trekken, slide tacklen en gemene opmerkingen maken. Den Jack wordt er helemaal onnozel van. Vorige week speelden we nog een match tegen den Brogan. Het werd een rechstreeks duel Jack en Brogan. De adrenaline stroomde eraf en de tranen van opwinding stonden in allebei hun ogen.  Maar den Brogan is eerst gekraakt.  Moest halverwege eerste helft even gaan rusten wegens te veel wenen.  Maar zijn ploeg stond wel 3-1 voor bij de rust. Dus Jack stond ook aan rand van wenen.  Maar …. Jack en zijn ploeg hebben het de tweede helft goed gemaakt, en 4-5 gewonnen. Twee goalen Jack.  Hij was zo blij. Alhoewel wij eigenlijk stieken ook wel heel blij waren, hebben we wel een goed gesprek gehad met Jack.  Hij mag zich niet zo laten opjutten door andere (etter) jongens. Hij moet daar leren bovenstaan.  Hopelijk lukt het hem.  Het lukte ons vroeger in ieder geval niet.    Wat zeiden we nu weer eerder van gedrag en genen van ouders en kinderen ?

Pasen 2018

En vorige week was het Pasen.  Het werd een beetje een kort Paasweekend. Wij waren zelf maar zaterdagnamiddag terug gekomen van Bangkok. Altijd leuk om naar Asia te gaan. Vriendelijke mensen, lekker eten en prachtige hotels. Het enige probleem met Asia. Dat het zo ver weg is.  Eerst van Houston 13 uur vliegen naar Tokyo. Dan nog eens 6 uur vliegen van Tokyo naar Bangkok. Dat is veel slapen, films en Standaard en Economist lezen.  Slapen gaat altijd goed. Met films maken we al eens een slechte keuze. "The Shape of Water" ? Trekt op niks. Een raar verhaal van een truttemie en een mannelijke zeemeermin slaat nergens op.  De Standaard lezen gaat nog wel. Alhoewel die de laatste tien jaar toch ook wel ver zijn opgeschoven. The Economist is altijd super. Stelt nooit teleur.

Maar terug naar Pasen vorig weekend. Wat doen we met Pasen ? Eigenlijk elk jaar het zelfde.  Zeven dingen.  1) Opstaan  2) Naar de kerk gaan  3) Traditionele paasfoto maken   4) Eitjes rapen  5) Bij Svea gaan eten 6) Naar Sportweekend kijken (De Ronde !)   7) 's Avonds niet in slaap kunnen geraken omdat te veel gegeten bij Svea.  Tis daar ook altijd zo lekker he.

En zo geschiedde dit jaar ook weer.

Hier is de traditionele paasfoto.

En hier zijn de kindjes vlijtig aan het eitjes rapen.  

Het was weer een mooie buit dit jaar.

En dit was het dessertenbuffet bij Svea. Van boven naar onder. Tiramisu, rabarbertaart, aardbeibavarois, frambozen/blauwebessentaart, fruit, citroencakejes en luikse wafels.

Trouwens we hebben een keertje onze traditionele paasfoto's naast elkaar gezet. Leuke reeks.  In 2016 hebben we zelfs goed missionariswerk verricht.  Een extra schaapje bij de kudde gebracht.

2011

2012

2013

2014

2015

2016

2017

2018