Squirmy en Squigly

Siri zit twee weken in Belgie.  Papsy zit twee weken in Texas. Papsy was hier vorige week (school- en werkweek) en deze week (Thanksgivingvakantieweek). En in het weekend proberen we altijd een paar leuke dingen te doen.  Zoals vorig weekend: gaan vissen.

Het was de eerste keer vissen voor de kindjes.  En het was zelfs de eerste keer vissen voor Papsy. Na 73 jaar.  Allee vooruit. Nooit te oud voor iets nieuws te leren zeker ?   Alhoewel ...

Wijzelf kennen eigenlijk niks van vissen, maar het is af en toe wel eens leuk om te doen. We hadden zelfs nog een hengel en een visgeriefdoos. Met dobbers, haakjes en een heleboel andere dingen waarvan we geen idee waarvoor ze dienen.

Soit, de kindjes, wij en Papsy, dat zijn vier mensen, dus we zijn eerst de zaterdag nog een drie hengels gaan bijkopen. Plus extra visgerief, haakjes en weeral een heleboel dingen waarvan we geen idee hebben waarvoor ze dienen. Allemaal gaan kopen in de Walmart. Dat hebben ze daar allemaal. Het visgerief is de rayon naast de wapens.  De rayon van de wapens is naast die van het speelgoed.  Allemaal goed te vinden daar in de Walmart hoor.

Zaterdagavond al die hengels, haakjes, etc nog in elkaar gezet. Plus de emmer en het touw klaargelegd. Vermits we niks van vissen kennen, hebben we dan maar zelf onze visregels uitgevonden. Allee, twee regels dan. Dit zijn onze twee visregels.

1) "Ge kunt niet gaan vissen zonder nen emmer en een koord."  Check.

2) "Ge moet uw materiaal op voorhand goed testen."  Check.

Dat het er een beetje belachelijk uitziet dat ge in uw zwembad staat te vissen, hoor ik u zeggen.

Mmm. Misschien wel. Hopelijk hebben er niet te veel mensen dat gezien ...

Onze twee visregels. Meer moet dat niet zijn he. Maar we waren helemaal klaar.

Zondagmorgen.  Op naar Lake Conroe.  Eerste stop. Aas gaan kopen he. Wormen.  Kindjes vonden die geweldig.

Tweede stop. Boot huren. En wij weg.  Caitlin en Jack aan het stuur.

En dan maar vissen.  Wormen aan de haak.  Vislijnen het water in, en klaar ....

En niks ...

En .......  niks ...

En ............  niks ...

Lunch dan maar. Pasta. Gene vis.

Maar we begonnen wel een paar dingen te leren nu.

1) De kindjes vonden het spelen met de wormen geweldig. Op den duur hadden al die wormen al namen ook. Squirmy en Squigly. En broertjes en zusjes: Wiggly en ben ik vergeten.  En dan ineens hadden die ze zelfs half-broertjes en zusjes, als we die in twee sneden om aan de haak te hangen (haha zelf opgekomen).

2) Papsy is gene goeie visser. We hebben zijn lijn meer keren ontward dan de kindjes te samen.  Hij heeft ook nog een paar keren het anker gevangen.  En na de lunch is hij erin geslaagd om de lijn te breken, weg gewicht, dobber, haakjes, aas, enzovoort. Hij mocht dan het dek gaan schrobben.

En verder nog steeds ...........   niks ...

En toen hadden we toch wel beet zeker.

Een catfish gevangen.  Woehoe !   Iedereen enthousiast.   Toch wel heel leuk dat we uiteindelijk iets hadden gevangen. Na al die voorbereidingen in ons zwembad.  De emmer en het touw kwamen goed van pas. De twee visregels hadden gewerkt.  En een catfish hoort bij de "haai-achtigen". We hadden dus eigenlijk een haai gevangen. Jawsome ! (niet zelf opgekomen).

Het was een bijzonder leuke dag.

Oh ja,  de catfish hebben we teruggezet. Squirmy, Squigly en hun half-broertjes en zusjes, hebben we mee naar huis genomen.  Ik denk dat de meeste vissers het omgekeerde doen. Maar allee wij het zo gedaan.

Die wormen wonen nu hier op het terras. In een amazon-doos.

Waarschijnlijk nog een week. Tot Siri thuiskomt. Dan gaan ze weg moeten denken we.  Tenzij we ze ergens verstoppen, misschien best binnen het huis dan, want het begint ook wat koud te worden voor Squirmy en Squigly.

En met dank aan Papsy voor de sponsoring van de hele onderneming.

Fabulous Fourty - The Party

Dat ik 40 werd dit jaar, heb ik al eens vermeld. Maar waarover ik nog niet geschreven had...is het fantastische verrassingsverjaardagsfeest waarop ik werd getrakteerd. Door Svea en Marc, want zij hebben echt wel voor de verrassing van mijn leven gezorgd.

De voorbereidingen waren blijkbaar al op skivakantie begonnen (in maart 2016). Svea had voorgesteld om een surprise feest bij haar thuis te organiseren, en Marc moest ervoor zorgen dat mijn vrienden werden uitgenodigd. Hij had duidelijk de makkelijkere job van de twee. Blijkbaar laat ik mijn telefoon nogal vaak slingeren en was hij er in geslaagd om de meeste van mijn vrienden te identifieren. Het was mij wel al opgevallen hoe hij af en toe vragen stelde over vriendinnen waarnaar hij anders nooit echt vraagt, en dat hij toch wel heel vaak aan het sms-en was. Maar dat was in maart, dus ik had nooit de link gelegd.

Op mijn verjaardag zouden we uit gaan eten, en Marc had gevraagd om mijn mooiste kleedje aan te trekken, want we gingen naar een nieuw restaurant. Hij reed ook niet langs de gebruikelijke hoofdweg en zei plots dat hij even moest stoppen bij Svea, omdat zij ook zouden meerijden.

Er hingen wel ballonnen aan de deur, maar ik dacht dat Amber - het dochtertje van Svea - misschien een feestje had.  Echt, ik was helemaal verrast toen ik de deur opentrok en een muur van vrienden zag staan, die allemaal "surprise" riepen... Dat gevoel en die emotie vergeet ik nooit meer. Het was echt een magische avond.

Het was echt zo onwaarschijnlijk fijn om zoveel vrienden samen te zien op dezelfde plaats.

Amber hield een gastenboek bij, waarin alle gasten een poloraid foto hadden gestoken en een tekstje hadden geschreven.

Het huis en de tuin waren helemaal versierd in grijze/witte/turqoise kleuren. Het was allemaal zo elegant en sprookjesachtig. Echt magisch. Overal waren er ballonnen en bloemen, mini vaasjes, zwart-witfotos van mezelf van de afgelopen 40 jaar (sommige vrienden herkenden Marc niet op fotos van 10 jaar terug - van een periode waarnaar wij nog grappend verwijzen als "dikke Marc" - en vonden het toch wel vreemd om fotos te zien staan van mij met een andere man ;o).  Er waren lekkere (belgische) hapjes, drankjes, coctails, champagne en een buffet waarvan zelfs SOS Piet en Sergio op zouden kijken.

Liesbeth zorgt voor extra aperitiefhapjes

Svea legt de laatste hand aan de voorgerechtjes

Er werd getoast, er werd gespeeched (niemand kan beter speechen dan Marc), er werd veel gelachen...en er werden nog meer cadeautjes uitgedeeld.

bord ontworpen door Marc

En natuurlijk was er ook taart. Een authentieke Europese Zwarte Woud taart, met eetbare goudschilfers erop, gebakken door Chef Fred. Svea had grootse plannen voor het dessert, maar dit is iets waar Marc op stond om zelf te organiseren. 

Het was een pracht avond. Het was echt helemaal af. Ik mis mijn familie en vrienden in Belgie heel vaak, maar het is ook wel hartverwarmend te weten dat ik hier ook vriendschappen heb gesmeed die voor het leven zijn. Svea, Liesbeth en Schatteke, dank je wel...het was echt een onvergetelijke avond!

Svea en Liesbeth: wat een team, maar vooral, wat een onschatbare waarde aan vriendschap

Meet Bat & Bat (& 2 Star Wars figuren)

31 Oktober betekent hier ... Halloween. De verkleedkast werd dus weer opengetrokken en na een hele dag geduldig op de schoolbanken te hebben gezeten, en ook nog anderhalf uur op de Nederlandse school, mochten deze 4 zich eindelijk klaar maken om te gaan Trick or Treaten.

Caitlin en Jack waren dit jaar vleermuizen. In een zelfgemaakt kostuum en dat was dan meteen ook de laaste keer dat ik zelf een kostuum naai. Maar, het moet gezegd, ze waren er wel heel blij mee. Jammer genoeg wilden ze niet op de foto, dus nog maar een foto uit de oude doos waarop de achterkant van de vleervleugels staat.

Brent en Max kwamen bij ons om te trick or treaten, en eens de zon was verdwenen, leek het plots een ware overrompeling in onze voortuin.

(Ja, we weten dat dit een heel zielige dode boom is. De boom heeft de hete juli maand dus wellicht niet overleefd. We hadden die misschien beter moeten "versieren" en gebruiken als halloween prop, maar mijn huisversieringen beperken zich meestal tot het plaatsen van 3 pompoenen. 

Dit jaar waren er mogelijks meer volwassenen dan kinderen op straat.... allemaal met een drankje in de hand!

Maar die drukte duurde maar een goede 10 minuten, en daarna... niks meer. Het is tenslotte maandagavond, morgen moet iedereen terug naar school. Met als gevold dat hier nu nog een gigantische kom met snoep aan de voordeur staat... Ik vrees dat ik ermee ga blijven zitten en dus zelf alles ga "moeten" opeten.

Na een halfuur kwam onze bende terug aangevlogen, elk met een emmer vol snoep... en na een kritische triage tussen de lekkere en vieze snoepen, is er nog een hele berg overgebleven. Toch morgen eens nagaan of ik die dit jaar terug kan gaan inwisselen bij de tandarts, in ruil voor nieuwe tandenborstels.

En nu kan het aftellen naar Sinterklaas en Kerst beginnen!

Jack is Zes

Op vrijdag 14 oktober was deze flinke jongen jarig! Zes jaar!

Ik was tot donderdag in Virginia en had de kindjes en Marc een hele week niet gezien, dus het was extra feest om dit (niet meer zo) kleine ventje te kunnen knuffelen op de ochtend van zijn verjaardag. Marc had de keuken vrolijk versierd met vlaggetjes en de geschenkjes ingepakt.

Er waren super veel kaartjes via de post aangekomen (dank je wel aan iedereen!), en die werden als eerste opengedaan. En daarna natuurlijk de geschenkjes... van Caitlin kreeg Jack een reuze "Waddles", van papa een racebaan, en van mij een petanque-set.

Naar school rijden was een avontuur op zich: het was die dag storybook parade, en iedereen mocht zich verkleden als zijn favoriet personnage. Onze kinderen kozen voor vleermuizen (lichte druk van mij om hun haloween costuums van dit jaar aan te doen, zodat ik niet op zoek moest gaan naar nog een ander kostuum voor dit evenement).

Jack had extra veel geluk want op zijn verjaardag was het ook maar een halve dag school! Woensdag namiddagen zijn hier een onbekend fenomeen, elke dag gaat gewoon van 8 tot 3, dus 1 keer op de middag naar huis mogen is een echt feest. De hele middag werd met de racebaan gespeeld en daar hebben we meteen ook 10 batterijen mee doorgejaagd...

Het verjaardagsfeestje zelf deden we op zaterdag. 2 dagen feest! 13 van zijn kompanen kwamen taart eten en spelletjes spelen. Ook dit jaar wou Jack enkel jongens uitnodigen: een aantal uit zijn klas en de jongens van zijn voetbalploegje. Ik denk dat hij heeft nog steeds schrik heeft dat een meisje hem een barbie cadeau zou doen. Uiteindelijk heeft hij dan toch ook ons buurmeisje Sophia gevraagd, die bij hem in de klas zit. Maar de dag zelf bleek Sophia ziek en kon dus niet komen...Caitlin vond dat wel een beetje jammer, want ze had speciaal voor Sophia een meisjes "goody bag" gemaakt.

Het feest werd opnieuw thuis georganiseerd, en om te zorgen dat niemand zich zou vervelen, hadden we een paar spelletjes georganiseerd.

Er was -wegens een grote hit vorig jaar- alweer een koekjes decoratie station:

Marc had een francorchamps parcours uitgewerkt, waar het de bedoeling was om 2 raceautos zo snel mogelijk alle hindernissen te laten nemen.  Er was een watergedeelte (blauw plastieken deksel), er waren gitanes, een "ramp", een tunnel, en natuurlijk de finish line. Allemaal gemaakt met amazon dozen (wij zijn grote fan van Amazon). De jongens vonden dit natuurlijk prachtig! Het is niet duidelijk wie hieraan het meeste plezier heeft beleefd: de jongens of de papas...

Er werd ook Red Rover en tikkertje en voetbal gespeeld, maar de grootste trekpleister was het zwembad. Vorig jaar was het al te fris om te zwemmen, maar deze keer was het perfect. 30graden op 15 oktober....beter dan dat wordt het niet.

Het thema dit jaar was uiteraard voetbal... en meer in het bijzonder...belgisch voetbal. Jack wou een taart met de belgische vlag erop. Toen ik met deze taart thuiskwam, was hij terecht een beetje verontwaardigd ("waarom is de vlag vierkant en wit aan de zijkanten? En dat is oranje, niet rood!"). Afin, ze is helemaal opgeraakt, dus over de smaak waren er geen klachten.

Ja, je hoort dat goed. Het is hier de gewoonte om happy birthday als volgt te zingen: "Happy birthday to you, CHACHACHA, happy birthday to you, CHACHACHA, happy birthday to Jack, Happy birthday to you! All the way to Mexico! Banana! Eat more Chicken!". Vreemd? Inderdaad, dat vinden wij ook.

Allemaal jongens (en Caitlin)

En natuurlijk mag de pinata niet ontbreken op een feestje (voetbal pinata in de achtergrond)!

de jarige mag altijd als eerste slaan

Cadeautjes openmaken blijft leuk: ziehier de buit!

En 's avonds mocht de jarige kiezen waar we gingen eten... de keuze viel op Sakekawa, het plaatselijke sushi restaurant en goeie maten Brent en Max gingen ook mee. 2 De Bruyne fans aan tafel in Texas, dat hadden ze hier nog niet veel gezien!

T was alweer een mooie en plezante verjaardag. Gelukkige verjaardag, ventje, je maakt ons zo gelukkig!

MSCJI

MSCJI met de I voor Isabella. Isabella is namelijk de nieuwe toevoeging aan ons gezin.  Dit is Isabella en die woont vanaf nu bij ons.

Misschien toch een woordje uitleg. Isabella is een meisje uit Caitlin haar klas en een van Caitlin's beste vriendinnetjes.  Caitlin is al veel bij Isabella gaan spelen en overnachten en Isabella ook bij ons.

Woensdagavond kregen we dan het nieuws dat Isabella's ouders superdringend naar Mexico moesten. En of Isabella dan vanaf vrijdag bij ons kon blijven.  Dat kon natuurlijk. Volgens Siri komen de ouders zondagavond terug maar dat denken wij niet.  Die zien we niet meer terug.

Siri's verhaal is (zoals door de ouders verteld): de papa van Isabella werkt voor een bedrijf dat een belangrijke business-award heeft gewonnen in Mexico en ze moeten naar een gala-diner om die in ontvangst te nemen en ze zijn zondag terug.

Ons verhaal is: ouders zijn hals over kop naar Mexico moeten verhuizen, maar wilden voor hun dochter Isabella een goeie toekomst in de US. Dus, wat beter dan Isabella toevertrouwen aan die nette mensen Siri en Marc, die zullen wel goed voor Isabella zorgen.

En daar zijn we dan.  We vinden het totaal niet erg hoor. Isabella is een voorbeeldig meisje en gaste. Goeie manieren, proper, vriendelijk, een heel aangenaam gezelschap. We zouden kunnen zeggen, de Caroline onder de kindjes.

By the way Siri is ook een goei. Die heeft donderdag, vrijdag en zaterdag, elke avond met vriendinnen afgesproken.  Bar, film en restaurant.

Wij dus verantwoordelijk het hele weekend voor Caitlin, Jack en Isabella.  Als dat maar goed zou gaan.  Het is bijzonder goed gegaan.

Eerste actie.  Met de meisjes en Jack naar Orange Leaf ice cream gaan eten.

Er was zelfs entertainment.

Jack in geheel eigen stijl.

Tweede actie. Het zwembad in.

Derde actie.  Dansen in de living.  Niet geheel verrassend, Isabella heeft meer gevoel voor ritme dan Caitlin. Latijnse genen tegen Marc-genen, het was een oneerlijke strijd voor Caitlin.  En Jack ? Jack was niet onder de indruk.

Vierde actie. Dinner. Vermits onze tacos op absoluut niks trekken, mochten de meisjes en Jack zelf kiezen wat ze wilden eten. Pasta en pizza. We hadden het kunnen weten.

Dan tijd voor film en gaan slapen.  Het was een leuke vrijdag om te beginnen.

Zaterdag meer van dat.  Voetbal voor Jack. Gymastics voor de meisjes.

Lunch.  Verjaardagsfeestje voor Jack.  Nagelsalon voor de meisjes.

Dan tijd voor dinner.  Vermits onze burritos op absoluut niks trekken, mochten de meisjes en Jack restaurant kiezen.  Sushi dus.

En daarna ice cream. Met stokjes Isabella ?

Dan tijd voor film en gaan slapen.  Het was een leuke zaterdag om mee verder te gaan.

Zondag meer van dat.  Voetbal kijken voor Jack.  Gezelschap-spelletjes voor de meisjes.

Lunch.  Play-date voor de meisjes bij nog een ander vriendinnetje. Dan tijd voor dinner.  Vermits onze faijitas op absoluut niks trekken, mochten de meisjes en Jack dinner kiezen. Oh wait, de bel ....   De ouders van Isabella aan de deur ... WAT ?!?

Het was een leuk weekend.  Isabella is altijd welkom om nog eens bij ons te komen logeren.