Thanksgiving 2015

Thanksgiving was op donderdag 26 november, al een tijdje geleden alweer. De week van Thanksgiving hebben de kindjes vakantie en op Thanksgiving Day deden we een feestje bij ons thuis.
Omdat we dit jaar ons gebruikelijke 4th of July feestje hadden overgeslagen omdat we toen in Punta Cana zaten, besloten we deze keer een groot Thanksgiving feest te doen.  We hebben immers veel om dankbaar over te zijn.  We vierden met 12 volwassenen en 15 kinderen ... meteen ook de maximum capaciteit qua zitplaatsen in ons huis.

Om de dag te starten, deden we eerst een boswandeling. Er is niks zo goed als de gezonde, frisse buitenlucht en actieve inspanning om een hongertje op te wekken. Alleen was het 25 graden en vochtig, dus een echte herfstwandeling kun je dat toch niet noemen. En na 2 km stappen stonden we plots terug aan het vertrekpunt, omdat we blijkbaar de verkeerde loop hadden genomen. Die extra portie chocomousse hadden we dus ook nog niet verdiend...

Eenmaal thuisgekomen, sprong het kleine volkje in het (ijskoude) zwembad en begonnen de mamas alvast met het eten te prepareren.

Nu ja, veel werk was daar niet aan, want iedereen had een schotel meegebracht. Dat vind ik nu zo plezant aan een etentje organiseren in de US. Iedereen zorgt voor iets, en met een minimale inspanning wordt een diner op tafel getoverd.

Onze Belgische vrienden brachten aperitiefhapjes mee (gevulde champignons, dip en groentjes), de Noorse gasten hadden het voorgerecht voorzien (wortelsoep), de Amerikanen brachten alle sides mee (worteltjes, spruitjes, cranberries, puree, etc), Christophe bakte het varkenshaasje, terwijl Svea de sausjes (champignon saus en boursinsaus) maakte, en ook al het opwarmen/opdienen etc coordineerde. En daarna was er nog een heel dessertenbuffet (chocomousse, pecan taart, pumpkin pie, pavlova.... - teveel om op te noemen)...

De kindjes aten eerst, die kregen een pasta buffet, want spruitjes en witloof en zo, daar doe je hier niemand een plezier mee. Nadien vertrokken de kindjes met hun zaklampen naar buiten en die hebben we van de hele avond niet meer gehoord. Of toch, om 7.30u kwam Caitlin vragen of ze prettyplease mocht gaan slapen...terwijl de rest om 10u nog aan het feesten was.

Ik had voor de gelegenheid de tafel in onze "formal diningroom" gedekt. We eten daar eigenlijk nooit, maar is toch wel handig voor een grote groep.

En zo vierden we onze vijfde Thanksgiving in Texas... Het was een erg leuke dag, met heel veel dingen om dankbaar voor te zijn!

Bravo Caitlin - 10e plaats Deretchin Turkey Trot

De school van Caitlin, Deretchin, is geen kleine school. Elfhonderd kinderen verspreid over zeven jaren (Kindergarden tot 6th grade).  1st grade, het jaar van Caitlin heeft alleen al 150 kinderen.  En die kinderen liepen de week voor Thanksgiving de jaarlijkse "Turkey Trot".  Het jaarlijkse kalkoen-loopje.  Jaar per jaar.

Cailtin was al een paar dagen ervoor een beetje zenuwachtig of ze het wel ging kunnen.  En wat heeft Caitlin dan gedaan ... Tiende geworden in de race van alle meisjes van first grade !  Bravo  Caitlin !

Neen ! Het is nog te vroeg !

Te vroeg voor wat ?  Te vroeg voor Kerstmis !

Vorig weekend hadden den Jack en wij een opdracht gekregen van Caitlin en Siri. Namelijk alle kerstversiering van de zolder halen om die hele boel eens grondig te onderzoeken. 

Een beetje achtergrond. Nadat we dit huis een paar jaar geleden hadden gekocht, hebben we een keer alle zolders geinspecteerd. Kwestie van geen lijken te vinden (dat begint na een tijd zo te stinken) of misschien een verloren gewaande Van Gogh te ontdekken (ge weer maar nooit).  Geen lijken gevonden. Ook geen Van Gogh. Maar wel een volledige set golf-clubs en een gigantische berg kerstversiering.  We hebben de vorige eigenaars nog gebeld of ze hun dingen moesten terughebben maar dat hoefde niet. Die golfclubs is trouwens nog een apart verhaal. Voor een andere keer.

Wat betreft de kerstversiering, we hebben het eerste jaar eens geprobeerd om alles op te hangen. Dat is mislukt. Het was gewoon veel te veel. Siri had dan voor dit jaar een andere oplossing gevonden.  Alle dingen die we te veel hebben ... weggeven. Deretchin, de school van Caitlin, wou het materiaal graag hebben.

Jack en ik dus alle kerstversiering van de zolder gehaald. Zo ziet dat er dan allemaal uit, in de dozen.

En zo ziet dat er allemaal uit, uit de dozen. Nog erger.

Wel plezant om wat silly te doen.

We hebben daarna alles op twee hopen geladen.  Een (grote) hoop van alles wat Deretchin mag hebben. En een (kleine) hoop van wat wij nog gaan gebruiken. En maandag is Deretchin alles komen halen.  Klaar.  Vanaf nu zal de Deretchin Elementary School dan ook van 1 december tot 1 januari bekend zijn als de Marc en Siri Christmas Decorations Elementary School.

Halloween en nog vanalles

Vanalles aan de hand gehad de afgelopen weken.  Twee weken geleden was het Halloween. Het bekende event op 31 oktober.

Dat was dit jaar op een zaterdagavond. Ideaal natuurlijk. Kwestie dat we dan ook een pintje kunnen drinken tijdens al dat gedoe. Persoonlijk hebben we een irrationele schrik van verklede mannen en stoeten, dus Halloween is niet onze favoriete dag, maar voldoende bier drinken helpt. De kindjes vinden het natuurlijk altijd fantastisch.

De hele familie was verkleed.

Hier zien we Super-baby-pinguin en MAMA-PINGUIN.

En hier zien we, Super-froggie en Chris Kratt van Wild Kratts. Wild Kratts was de kindjes hun favoriete serie van 2015.

We waren dus klaar om op stap te gaan.  Wij met de kindjes dus van deur tot deur terwijl de MAMA-PINGUIN zorgde voor de kindjes die aan onze deur kwamen.  Op onze tocht zagen we natuurlijk weer allemaal leuke taferelen. Huizen, mensen, en dit jaar ook de Halloween golf carts. Dat was nieuw volgens mij.

Daarna was het diner bij onze groooote vrienden Svea en Christophe. Svea is de beste kok die we kennen in de hele wereld (allee samen met de Nic natuurlijk, en grandma, en de bonnie).

En na Halloween was het November.

Eerst was er een familie-dag op ons werk.  Met allerlei activiteiten, vooral voor de kindjes: balloon-artists, face painters, enzovoort.

Hier zien we Jack.

Jack had gevraagd om een Ninja Turtle te zijn. Slim van dat ventje. "The Ninja Turtles" is ook de naam van zijn voetbalploegje. En hij moest die namiddag nog voetballen.

Het was echter wel aan het regenen. Dus Jack zag er bij half-time ineens al zo uit.  Ik denk dat het andere team een beetje schrik had van hem.

Het herfst-voetbalseizoen is sinds gisteren trouwens ook gedaan.  Wat is het verdict ?

De ploeg van Jack en zijn maten, "The Ninja Turtles", zijn ongeslagen het hele seizoen en hebben elke tegenstander op een hoopje gespeeld.

Supergoed gedaan van Jack en zijn maten.

De ploeg van Caitlin en haar vriendinnetjes, de "Texas Tornados" hebben ... heu ... ook elke match gespeeld. En een paar gewonnen. Dat verdiende cupcakes gisteren. Goed gedaan van Caitlin en de meisjes.

Halloween dus gedaan.  Herfst-voetbalseizoen gedaan.  Wat betekent dat in Amerika ? Kerstmuziek en kalkoenen. En veel !

Inderdaad, sinds 1 november ononderbroken kerst-muziek op de radio voor Kerstmis.

En elke supermarkt volgeladen met kalkoenen voor Thanksgiving.

En neen, ik heb ook geen idee waarom dat het bedrijf dat 40% van de kalkoenen levert met Thanksgiving "Butterball" heet ....

Klinkt niet zo smakelijk voor de gemiddelde European, maar ik denk dat bij de gemiddelde Amerikaan bij het horen van de naam "Butterball", het water al in de mond komt ...

Wij zijn in ieder geval al begonnen met de voorbereidingen voor Thanksgiving. Het gaat bij ons door. We hebben acht volwassenen en twaalf kindjes uitgenodigd ... best twee Butterballs kopen denk ik ... en Svea al van 's morgens uitnodigen ...

New For Our Visitors ! Ne GPS !

Wij hebben tegenwoordig dit in huis. Tada !

Voor de iets jongere lezers van de blog. Dit ding is een Global Positioning System. Kortweg ne GPS.  Het dient om de weg te wijzen in de auto. Was zeer populair in de jaren negentig maar tegenwoordig uitgestorven en bijna onvindbaar.

Beetje hetzelfde als andere autobenodigheden uit de jaren tachtig en negentig.  Vroeger, bijzonder populair, tegenwoordig, zeer zeldzaam. De GPS hoort thuis in het rijtje van andere bekende auto-accessoires. Wie herinnert zich nog deze dingen:

De stuurstang.

Het perfecte anti-diefstal-system.  Duurde elke keer maar 12 minuten om goed te installeren, en nog eens 12 minuten om het er weer af te krijgen.  En lag tijdens het rijden altijd ergens vervelend te rammelen.

En wie herinnert zich dit nog:

Het effect van dit ding is toch ook nooit zwart-op-wit bewezen geweest denk ik.

Ooit hierop gezeten ?

Zo oncomfortabel. Waarom deden mensen dit zichzelf aan ?

Andere bekende accessoires.

De "vossenstaart"of de "dobbelstenen". Beide vooral heel populair 'over 't water'.

We dwalen af. Terug naar dit ding.

Waarom hebben nu dit in huis ? Wel, dit was mijn verjaardagscadeau van Papsy dit jaar. Dank je wel Papsy.

We moesten het wel zelf gaan kopen. Tevergeefs naar drie winkels geweest. De verkopers (van een andere generatie) wisten amper waarover ik het had. Dan maar een Amazonneke gedaan. Met Siri haar "Prime Customer" status, (niet moeilijk als ge zoveel bestelt !),  hadden we het al de volgende dag. We zijn grote fan van Amazon. Niks zo gemakkelijk, snel en goedkoop.

Papsy had echter wel een verborgen agenda. Hij wilde graag de GPS gebruiken voor zijn uitstap naar New Orleans, de plantages en Baton Rouge. Dat begrijpen we.  Met een Belgische iPhone in de US, en dan "Maps" gebruiken ging een dure affaire worden. Beter inderdaad om een GPS te gebruiken dan.

Anyway. In ieder geval, voor alle toekomstige bezoekers, we hebben nu een GPS beschikbaar voor al uw reisplannen. Wat een service !

Papsy en Mamyo in The Woodlands - 2015

Papsy en Mamyo waren voor de derde keer in The Woodlands. Allee, tis te zeggen. Papsy voor de tiende keer of zo. Mamyo voor de derde keer. Het was superleuk.

We waren allemaal heel blij dat ze er waren. Eerst en vooral omdat we altijd blij zijn met bezoek uit Belgie. Maar ook voor nog een paar andere redenen.

* Caitlin en Jack keken al lang uit naar de cadeautjes die uit de zorgvuldige ingepakte maar waarschijnlijk toch weer gebroken valies gingen komen.
* Caitlin wilde ook heel graag dat Papsy ging komen lunchen bij haar op school. Dat mag hier.
* Jack hoopte op extra cadeautjes omdat ze hier waren tijdens zijn verjaardag.
* Siri keek uit naar de aflossing van de kindjes tien dagen niet van en naar school te hoeven brengen.

Wat hebben Papsy en Mamyo allemaal gedaan terwijl ze hier waren?

Wel ze hebben een hele mooie trip gemaakt naar Louisana. New Orleans, de plantages en Baton Rouge bezocht.

En terwijl ze in The Woodlands waren, was het natuurlijk weer taken uitvoeren.

Elke morgen en avond de kindjes naar en van school brengen. Siri was blij.

Daarna Woodlands fietstochtje. Papsy blij. 

Elke dag namiddag een duik in het zwembad. Mamyo blij.

Gaan kijken naar de kindjes hun voetbalmatchen. Kindjes blij.

Ze hebben geholpen bij zijn Jack zijn verjaardag. Allee tis te zeggen, Mamyo was aan het helpen,

Papsy onderhield de contacten met Noorwegen.

Jack heeft zijn extra cadeaus gekregen. Die was blij.

En Caitlin was zo blij met Papsy zijn bezoekjes aan de school voor lunch. De school laat hier inderdaad toe dat ouders of grootouders met de kindjes komen lunchen.  We hebben dat zelf nog nooit gedaan, maar we hebben gehoord dat sommige overijverige mama's daar elke middag staan met versgemaakt warm eten. Dat gaat ons wat te ver. Het zal Caitlin worst wezen, die vond het super dat Papsy een paar keren is gekomen. Kijk eens naar de mooie foto's.

Het was weer een leuk verblijf van Papsy en Mamyo hier in Texas.

Papsy en Mamyo: dank je wel om te komen en tot volgende keer !  We kijken er al naar uit... want ...de pralines zijn op ...

Homework Central

T is niet altijd feest en plezier ten huize MSCJ, er moet namelijk ook iedere dag gewerkt worden. Dat geldt voor mij en Marc, maar ook voor de kindjes. Dus iedere middag als ze thuiskomen van school, krijgen ze een vieruurtje en dan begint homework central.

Ze krijgen allebei op vrijdag hun huiswerk voor de volgende week mee, en het moet dan de volgende vrijdag terug ingeleverd worden. Dat helpt wel, want zo kan je de workload een beetje verdelen over de dagen dat er geen naschoolse activiteiten zijn. Op maandag, bijvoorbeeld, hebben ze allebei Nederlandse school en daarna hebben we meestal geen tijd/energie meer om huiswerk te maken. Di-woe-don-vrij zijn dus huiswerk dagen, en dan ziet de keukentafel er zo uit:

Jack vindt huiswerk maken fantastisch, en zou het liefst al zijn huiswerk op dinsdag afwerken. Caitlin heeft iets meer moeite daarmee, en zou het liefst alles tot donderdag uitstellen. We laten dat uiteraard niet toe en ze moeten van mij elke avond een beetje doen, kwestie van er een gewoonte van te maken voor later.

Afin, samen aan tafel gaat dat wel goed en ze motiveren elkaar ook wel. Caitlin helpt Jack met "moeilijke" woorden, en Jack motiveert Caitlin om stil te zitten.

Soms moet Caitlin nog schrijfopdrachten doen, en dat doet ze graag in mijn bureau. Ik aan het werk aan mijn computer, en mevrouwtje opgekruld in de zetel met haar writing pad.

En op woensdag, terwijl Caitlin voetbal heeft, zorg ik voor Jack en zijn vriendje Sawyer en doen we een extra leesuurtje naast het veld. Heerlijk om die 2 kleine jongens samen te zien lezen.

Jack legt het concept van mini loco uit aan Sawyer (mini loco bestaat niet in de US). 

Tot slot: Caitlin heeft ook voor de Nederlandse school iedere week huiswerk. Ze vroeg me om haar te filmen terwijl ze een Nederlands boek (Ie, een rat) aan het lezen was. Nederlands lezen is voor haar veel moeilijker dan Engels, maar ik vind dat ze dat eigenlijk heel vlot doet en met een prima accent. Soms komt er al eens een hollands accent door, maar door de band valt dat heel goed mee. Ze heeft ook een echte rollende r, terwijl Jack dat niet heeft. Beniewd of hij volgend jaar even vlot Nederlands kan lezen als zijn zus.