Houston Rodeo 2015 - Vijf Jaar Jubileum (voor ons toch)

Het heeft hier in Houston in februari en maart alleen nog maar geregend. Met nieuwjaar was het aan het regenen. Toen we op 14 februari vertrokken op skivakantie was het nog altijd aan het regenen. En toen we op 21 februari terugkwamen was het nog steeds aan het regenen. En het is dan blijven regenen tot vrijdag 13 maart. Op zaterdag 14 maart ging het voor de eerste keer dit jaar niet regenen.  De jaarlijkse rodeo van Houston loopt elk jaar ongeveer van 1 maart tot 21 maart.  Afgelopen zaterdag was dan ook een ideale dag om ons jaarlijkse bezoekje aan de rodeo te brengen.

En er hadden nog 181,822 (geen grap) Houstonians hetzelfde idee gehad. Nog nooit in de geschiedenis van de Houston Rodeo (sinds 1931) waren er op een dag zo veel mensen langsgekomen hoorden we later die week op het nieuws. En wij waren daar bij.

Al bij al viel dat allemaal nog mee.  Den Amerikaan kan zoiets altijd heel goed organizeren.

We waren er dus weer. Op de grootste rodeo van de wereld. Eerst naar de beesten gaan kijken. Hier is een koe.

Hier loopt een mevrouw met een varken rond. 

 Elke dag zijn er ook altijd een paar geboortes te melden.

Bon, genoeg beesten.

Dan maar naar de grote kermis van de rodeo. Dat vinden onze kindjes fantastisch natuurlijk.

Maar wie van ons vindt de kermis nu eigenlijk echt het leukste ?  Schatteke ?

Nee serieus ... schatteke ...

En ge kunt natuurlijk in Amerika ook nergens naar toe zonder te eten natuurlijk. Hier is Wilma Flintstone met een kalkoenbilletje ...

Kindjes hadden voor een corndog gekozen. Voor de mensen die dat niet kennen, laat maar, een corndog is een hotdog gefrituurd in een dikke laag meel ... inderdaad ...

Onze geschiedenis op de Rodeo gaat niet terug tot 1931. Wel tot 2011. Vijfjarig jubilee dus voor ons. Zie hieronder een kort overzicht. Van links boven naar links onder en naar rechts: 2011, 2012, 2013, 2014 en 2015.

Elk jaar een foto bij de ingang of bij de bulls.  Vijf jaar geleden was dat nog met buggies en pamperzak, nu is dat met rodeohemd en cowboyhoed ...

Elk jaar naar de beesten gaan kijken. Vijf jaar geleden hielden we de kindjes nog veilig vast buiten de kooi, nu laten we ze gewoon bij de beesten in hun kooi ...

Elk jaar naar de kermis. Vijf jaar geleden was dat nog een baby-boerderij of een roos autootje, nu vinden de kindjes de rollercoaster het leukste ...

En elk jaar eten natuurlijk. Vijf jaar geleden was dat nog een tutje of een paar dino-koekjes, nu willen de kindjes een corn-dog ...

Het was weer een bijzonder leuk bezoek aan de Houston rodeo dit jaar. Tot in 2016 ! 

Steamboat Springs 2015 - The Movie

We hadden ook nog een filmpje beloofd van onze ski-exploten. Het lijkt alweer zolang geleden...

Waarschuwing: het duurt 6 minuten - compilatie van al onze filmpjes - maar als je genoeg geduld hebt om tot het einde te kijken komen allevijf de kindjes erin voor (en mee-skiende Marc). En er staat ook (luide) achtergrondmuziek op (mama, je bent gewaarschuwd als je dit op 't werk bekijkt!).

En plots werd ze zes...

.... een maand geleden ondertussen al. Zes jaar! Dat werd uiteraard uitbundig gevierd met een knutselfeestje thuis. Toen Jack 4 jaar werd, nodigde hij 4 vriendjes uit om te komen spelen. Caitlin vond dat wel een plezant concept, alleen had zij 19 vriendjes uitgenodigd. 19 kinderen, die laat je niet zomaar vrij in huis ronddwalen, want daar komt gegarandeerd een hoop rommel en geruzie van. Om alles in goeie banen te leiden en iedereen ge-entertained te houden gedurende 2 uur, had ik een aantal knutselprojecten besteld bij mijn favoriete feestjeswinkel Oriental Trading. Daar kan je echt alles vinden wat je maar kan bedenken. Caitlin had oorspronkelijk het thema "lieve onderzeediertjes" bedacht, maar ik heb haar toch -met heel veel moeite- kunnen overtuigen om dat te veranderen naar uilen. Want "lieve onderzeedieren", daar vind je niets voor. Uilen wel. Dus dat werd het. Op zesjarige leeftijd laten ze zich gelukkig nog een beetje door mama beïnvloeden, dat werkt binnenkort wellicht ook niet meer.

Het was een super leuk, ontspannen feestje. Ik had eerlijk gezegd in het begin een beetje schrik van het feit dat de 19 mama's ook allemaal zouden blijven. Ik had op de uitnodiging geschreven dat ze gerust hun kindje mochten droppen voor de duurtijd van het feest, maar dat vonden de meeste mama's echt niet kunnen ("is it that kind of party already? They are only six!"). Maar eigenlijk ben ik stiekem wel blij dat iedereen is gebleven, want zo had ik nog wat hulp bij de knutselstations, en bovendien zijn de meeste mama's ondertussen ook echt wel goede vriendinnen geworden, zodat het voor ons eigenlijk ook een leuke babbelnamiddag was. (de enige 2 papa's die waren opgedaagd stonden onwennig samen met Marc naast de afgewerkte knutselwerkjes).

Het gekke is dat Caitlin maar 2 meisjes uit haar klas heeft uitgenodigd, alle andere kindjes kwamen uit haar vroeger klasje in SteppingStones. Ik vind dat heel fijn om te zien dat ze nog zo'n goed contact heeft met al die andere kindjes, en dat ze vriendjes buiten haar huidige klas en school blijft hebben.

station 1: stenen uilen verven 

Station 2: lijm/zand tekeningen maken

afgewerkte zandtekeningen en pins (de pins werden in station 3 gemaakt, maar waren niet zo'n succes)

Een kleurrijke uilenboel

Het was wel een beetje drummen om voor iedereen een plaatsje aan tafel te vinden

...en aangezien Jack en Justin geen plaats meer hadden aan de tafel, kozen zij strategisch de beste plaats: aan de bar, naast de cupcake tower...

Super buddies!

En dit gebeurt dan als je zoveel vriendjes uitnodigt! Jack was een beetje jaloers en zei dat hij volgend jaar dan ook maar de meisjes van zijn klas zou uitnodigen, zodat hij ook zoveel cadeautjes zou krijgen. Al heeft ook toegegeven dat hij schrik heeft dat de meisjes hem dan meisjesachtige-cadeaus zullen geven...

Op haar eigenlijke verjaardag (maandag 9 februari - ze is 6 jaar geleden ook op een maandag geboren), kreeg ze ook nog een klein cadeautje van ons. Een mooie valies -die helemaal bij Caitlin past - om op skivakantie te gaan...

...maar het aller aller aller gelukkigst was ze met Jack's geschenkje: een knuffelhondje dat onmiddellijk de naam Fluffy kreeg. Een zusje voor Jack's blauwe hondje Pluffy. 't Zijn echt de kleinste dingen die haar gelukkig maken, en we zijn daar heel dankbaar voor. Gelukkige verjaardag, lieve schat!

Weetjes over Caitlin:

• Staat elke ochtend om 6u op, en kan niet lang opblijven 's avonds. Zelfs als er een feest is, zal ze ten laatste om 20u vragen om pleasepleaseplease te mogen gaan slapen.
• Drinkt het liefst van al water en melk. Elke middag drinkt ze klein blikje V8 op school.
• Een gemakkelijke/goede eter. Ze houdt enorm van vlees (liefst van al varken met bruine saus) en doet niet moeilijk over groenten (tenzij spruiten of asperges). Ze eet niet zo graag brood (tenzij met choco of hagelslag), maar dat ligt misschien aan het amerikaans brood, want van stokbrood kan ze geen genoeg krijgen. Eet graag frambozen, maar geen blauwe bessen.
• Vindt het niet zo belangrijk wat andere mensen van haar denken of zeggen, of als iemand iets beter of slechter kan dan haar. Ze vergelijkt zichzelf niet met anderen en is niet echt competitief.
• Draagt het liefst van al een short of jeans met een t-shirt. Heeft een hekel aan kleedjes. Qua schoenen draagt ze enkel sneakers of sportschoenen (en in de zomer flipflops), dus ik koop geen sandalen, laarsjes of andere schoenen meer voor haar, want die draagt ze toch niet.
• Slaapt eindelijk zonder pampers, maar heeft nog geregeld accidentjes als we haar niet om middernacht nog even wakkermaken.
• Houdt het meeste van diertjes (om mee te spelen (plastiek/pluche) of om naar te kijken op tv (tekenfims)). Vraagt elke dag waarom ze geen echt hondje krijgt. 
• Heeft een hekel aan poppen en barbies.
• Speelt heel graag. En het allerliefste met Jack. Ze doet af en toe een gezelschapsspel (Uno, Zingo of iets met pionnen), maar wordt dat vlug beu en gaat dan terug naar ongstructureerd spelen of knutselen.
• Spreekt heel vlot Nederlands, met een goed accent, en heeft een heel goed taalgevoel. Ze neemt vocabulaire heel snel op.
• Heeft absoluut geen gevoel voor ritme en danst niet zo graag (eens zien of dat binnen 10 jaar nog zo is).
• Tekent het liefst op een blanco blad papier, liever dan in een kleurboek.
• Gaat graag naar school en is heel enthousiast, maar ook soms een echte babbelaar in de klas.  Ze vindt huiswerk NIET leuk en kan enorm zuchten en zeuren als ze een kleine taak moet doen.
• Super onafhankelijk, en doet het liefst alles zelf. 
• Ze is nog heel onschuldig en niet-gecomplexeerd, is gelukkig met de kleinste dingen. 
• Kan niet verdragen als haar broer ongelukkig is of huilt, en zal hem altijd helpen (als ik hem laat huilen om hem iets te leren, of omdat hij iets zelf moet doen, dan is ze heel bemoederend, affectief en troostend voor hem - en boos op mij...)
• wordt heel graag gemasseerd op de rug en schouders.
• Een echte waterrat.
• Zit niet graag op onze schoot, maar zal wel geregeld een knuffel of zoen komen geven.
• kijkt het liefst naar tekenfilms of cartoons, NIET naar shows met echte mensen (zoals K3, Mega Mindy, etc).
• Houdt van regelmaat en structuur.
• Huilt bijna nooit en maakt nooit drama's over kleine onbenulligheden. Ze is niet koppig.
• Ze is super sociaal, en een goede/trouwe vriend, maar laat zich in een sociale context niet verplichten om om te gaan met kinderen die ze niet, of niet goed, kent (in het park, bv, zal ze zich met Jack of haar bestaande vriendjes afzonderen, en niet noodzakelijk met andere kinderen spelen). 
• Is nog geen enkele tand kwijt (en vindt dat heel jammer en niet eerlijk).
• Is geen tomboy, maar ook geen echt meisje-meisje.

Steamboat - editie 2015

Het hoogtepunt van onze Texaanse "winter" is onze jaarlijkse skivakantie. En het hoogtepunt van onze skivakantie bestaat uit het terugzien van goeie Belgische vrienden. Voor het derde jaar op rij trokken we vorige week naar Steamboat, CO en brachten de week door met Nick & Stacy (en kindjes Ella &Noah) en Steven & Elke (en dochtertje Lauren), die helemaal speciaal uit Belgie waren overgevlogen!

Alle 5 kindjes volgden skiles (en ik als enig volwassene ook). Jack, Noah en Lauren, alledrie 4 jaar, moesten de eerste 3 dagen nog op het kleutertapijt, maar de laatste twee dagen sjeesden ze met veel plezier af de groene piste ("why not" voor de kenners). Caitlin ging met haar groepje op de eerste dag meteen de berg op, en kan na 5 dagen de meeste makkelijke blauwe pistes aan. Ella skiet al jaren, en mocht dit jaar voor het eerst met skistokken skien. En Marc, Steven, Nic en Elke maakten samen de zwarte pistes onveilig.

De 3 musketiers op Why Not.

Caitlin's Kindergarten groepje (Caitlin is in blauw/oranje)

Best Buds

Voor alle grootouders: een filmpje van de skiende kindjes volgt heel binnenkort. Beloofd.

Ik had echt nooit gedacht dat ik een wintervakantie zo leuk zou vinden, tot ik het 3 jaar geleden voor het eerst probeerde. In 2013 bond ik voor de allereerste keer in mijn leven skis aan mijn voeten, het tweede jaar waagde ik mij op gemakkelijk blauw, en dit jaar heb ik alle blauwe pistes onder de knie. Marc en konsoorten hebben mij tijdens een dagje vrij skien een zwarte piste opgestuurd, waar ik redelijk goed vanaf ben gesukkeld, maar dan komt de angsthaas in mij toch wel naar boven. Volgend jaar skien onze kindjes beter dan ik...ik zal altijd in de minderheid blijven, vrees ik.

Het gezelschap, de sneeuw, het lekkere eten, het erg ruime appartement, de apres-ski (met warme chocomelk voor de kindjes), de hottub/te koude zwembad, de partijtjes kleurenwiezen, de pikante gemberthee met honing, het laatste avondmaal in Western BBQ waar iedereen zijn dansbottienen voor aantrekt... allemaal ingrediënten die deze vakantie weer eens onvergetelijk maakten.

Kortom, de Steamboat 2015 editie was weer fantastisch! Dank Nic & Stacy om alles tot in de puntjes te organiseren. En dank Steven (aka "Fonkel Fuzzie") en Elke om, net als Catherine vorig jaar, helemaal tot hier te zijn overgevlogen. Zonder jullie was de vakantie niet hetzelfde geweest.

Wij kijken al een beetje ongeduldig uit naar de Steamboat editie 2016. Inschrijvingen starten op 20 april.... wie gaat volgend jaar mee?

Een gezellige bende + Billy Kid (standbeeld). 

Gelukkig zijn er overal voldoende karretjes beschikbaar om skimateriaal (of vermoeide kindjes) in te vervoeren.

De papa's met de kindjes

De meisjes (ze probeerden sneeuwvlokken te vangen op hun tong)

après-ski met warme choco en hot-dog

uitrusten na een lange dag op de latten

Deze 2 sportievelingen zijn deze week hun powder dreams in Telluride gaan waarmaken

Jack is verzot op de gondola. Je doet hem geen groter plezier dan een rondje op de gondola zitten. Bonus als papa meegaat!

opnieuw in de gondola (op Mardi Gras - daarom heeft Caitlin een ketting om)

Steven, Lauren en Elke aan de lift

tortelduifjes on the top of the world

De laatste avond doen we altijd Western BBQ in een restaurant bovenop de berg. Nee, normaal gezien kleden wij ons niet Cowboy/match-matchy, maar voor de gelegenheid vonden we het niet erg om TX te vertegenwoordigen

Na 5 dagen skien, was Caitlin al na 5 minuten in het restaurant in slaap gevallen, en heeft door alle muziek heen geslapen...

Feestbeest Jack, daarentegen, had energie voor 10 en kan als de beste de vogelkesdans dansen met mama

avondritueel voor het slapen gaan - hoe lang gaan ze nog allemaal op 1 zetel passen?

Daddy Daughter Dinner Dance

En daar waren we dan. Op 7 februari 2015. Naar Caitlin's en onze eerste Daddy Daughter Dinner Dance. Een traditie in Amerika en zo ook in The Woodlands.  Georganizeerd door The Woodlands Township in de Marriott Waterway Hotel.  Dit was de 16e jaargang.

Caitlin wilde daar heel graag naar toe en wij konden natuurlijk niet weigeren. We waren ook wel een beetje benieuwd.  Het thema was "Sock Hop". Dat moesten we toch even opzoeken. "Sock Hop" was in de Fifties de naam voor een dansfeestje. Verkleden mocht maar was niet verplicht. Maar we wilden dat ook wel eens proberen. Als we dan toch gingen gaan, dan ineens te goed, dachten we nog. Google is op zo een moment wel handig.  Google zegt dat de normale verkleed-routine voor zo een Amerikaanse Sock Hop Daddy Daughter Dinner Dance, voor dochters een "Poodle Skirt" is,  en voor papa's een "Zwarte Leren Vest" a la John Travolta in Grease of The Fonz in Happy Days.

Allee dan.  Siri heeft een volledig rokje en t-shirt genaaid voor Caitlin. Siri is op zo een moment wel handig. En wij hebben ons op Amazon een zwart leren vest besteld. Voor 30 dollar. Daar konden we niet voor sukkelen. Een "volledige echte authentieke nep leren eerder plastieke" zwarte leren vest.  Amazon is op zo een moment wel handig.

We waren er klaar voor.

Aangekomen in het hotel. Jack en Siri gingen ondertussen iets anders doen.

En hier waren we al binnen.  In de Marriott Grand Ballroom. Met daarin een paar honderd papa's en evenveel dochters.

En hoe was het dan ? Awel:
- Caitlin had de time of her life. Ze vond het fantastisch.
- Wijzelf hadden ook de time of our life. We vonden het ook fantastisch.

Wat hebben we nog opgemerkt ?

- Zonder het vooraf te weten, waren er ook een paar vriendinnetjes van Caitlin haar klas: Emily, Lainey en Molly. Met respectievelijke papa's natuurlijk.
- Woodlands mama's kennen elkaar allemaal van de kindjes afleveren en ophalen van school. Woodlands papa's kennen elkaar niet. Die zijn hard aan het werk de hele week. Het was via de dochters dat we te weten kwamen wie wie was.  Soit, we kennen dus nu de papa's van Emily, Lainey en Molly.
- We hebben in ons leven nog nooit zoveel papa's zo onhandig (wijzelf inclusief) maar zo enthousiast (wijzelf inclusief) zien dansen op Taylor Swift en consoorten.
- Vanilla ijscreme met sprinkels is een hele goeie dansmotor.
- Dansen maar !

- En nu moet je dat filmpje nog eens bekijken, en in plaats van op Caitlin te letten, moet je letter op Molly, het Zuidamerikaans vriendinnetje van Caitlin met het zwarte haar; zouden Zuid-Amerikanen dan toch iets meer gevoel voor dansen hebben dan een Noord-Amerikaanse / Europese genen-combinatie ?
- Caitlin en haar vriendinnetjes vonden het allemaal geweldig.
- De papa's ook.

Om acht uur was het licht van Caitlin dan wel uit. En de verkiezing van beste verklede papa en dochter was maar om half negen. We zullen het nooit weten ...

Maakt niet uit. Het was een superleuke avond. O ja, nog vergeten te zeggen, drank beschikbaar op de avond was: water, limonade, platte ice tea en koffie. Dit is Amerika. Maar we vonden dat helemaal niet erg; integendeel. Zoals broer Eric het zou zeggen: "we zien het niet meer".

En Siri en Jack ondertussen ? Sushi gaan eten op Market Street.

Tenslotte nog twee gewoon mooie foto's.