Laatste vakantieweek en Teddy Bear Tea

De laatste week van de zomervakantie was een groot succes. Ik leer snel bij, dus we hadden vriendjes op bezoek, gingen naar het locale waterpark en knutselden erop los (de rainbow loom blijkt ook in ons huishouden een serieus succes te zijn).

We gingen ook met een paar vriendjes van school op bezoek naar de Blue Bell ijscreme fabriek. Het was plezant maar het gratis ijsje op het einde van de 30 minuten durende tour door de fabriek, is zowat het enige wat de kinderen ervan hebben onthouden.

Allemaal samen: "I SCREAM, YOU SCREAM, WE ALL SCREAM FOR ICECREAM"!

Caitlin proefde de nieuwe "rainbow sparkle sherbert" smaak maar Jack hield het veiligheidshalve bij "Cookies and Cream"

Op donderdag namen we afscheid van Caitlin's juf Dorsey (foto) in Stepping Stones en maakten kennis met de nieuwe juf Jones in Deretchin (daarvan heb ik nog geen foto). 

Afscheid van Ms. Dorsey

We waren op Deretchin uitgenodigd voor Teddy Bear Tea, een kennismakingsnamiddag voor alle kindergarteners met hun klas en hun nieuwe juf.

Caitlin's vriendinnetje Riri gaat ook naar Deretchin, maar ze zitten niet in dezelfde klas.

Er zijn ongeveer 140 kinderen in kindergarten, oftewel 8 klasjes. Hopelijk zal Caitlin de weg vinden in de wirwar van gangen, want kindjes worden geacht om bij aankomst op school recht naar de klas te gaan. Er wordt dus niet gewacht op de bel op de speelplaats. 

Tijdens Teddybear Tea leren de kindjes hun klasgenoten beter kennen, al zegt Caitlin dat ze met niemand heeft gesproken omdat ze een beetje verlegen was. De juf leek heel lief, maar was zelf ook precies een beetje overdonderd door al die nieuwe gezichtjes en onwennige ouders. Terwijl Ms. Jones met haar nieuwe klas boekjes las, kregen de ouders in de bibliotheek een uur durende presentatie van de directrice van de school. Alle regels, do's en don't's werden op een rijtje gezet: waar moet je je kind ophalen, welke kleren mogen, hoe groot moet de boekentas zijn, hoe werkt de carline (om kinderen met de auto op te halen - ik snap het nog steeds niet), hoe moet het voor lunch. Ik leerde dat ouders welkom zijn om samen met hun kindje in de refter te eten. Ik vind dat nog altijd een beetje een vreemd concept.

Caitlin al druk aan kleuren in haar nieuwe klas

Caitlin moest op die dag ook nog een test doen om te tonen waar ze staat wat betreft cijfers, letters en woordherkenning. Daarna moest ze ook nog een ESL-test (English Second Language) doen, omdat ik op de inschrijfformulieren had aangestipt dat thuis een andere taal wordt gesproken. Op dat vlak lijkt deze school echt ongeloofelijk goed georganiseerd.

Teddy Bear Tea was een topper, op 1 minpuntje na: de mascotte. Er liep een grote blauwe draak rond (de mascotte van de school), waardoor Caitlin na nog maar 3 minuten op school al helemaal hysterisch aan het huilen was. De meeste ouders keken begripvol naar mijn huilend meisje en dachten bij zichzelf wellicht dat dat nog drama's ging geven op de eerste schooldag. Zolang de draak er dan niet is, zal het allemaal wel meevallen morgen.

Sokken Vergeten

Wat zijn twee activiteiten die we bijna nooit doen ? Rolschaatsen en bowlen. De bowlingbaan en de rolschaatsbaan zijn twee plaatsen waar we niet zo vaak komen. De laatste keer op de bowlingbaan was 3 jaar geleden toen Bart, Lisa en Maithe hier in Texas waren. De laatste keer op de rolschaatsbaan was ... ik denk dat we nog nooit op een rolschaatsbaan zijn geweest in de bijna 41 jaar van ons bestaan.

Maar deze week ging dat allemaal goed komen. Volgende week vrijdag moeten we gaan bowlen voor het goede doel. En gisteren (zaterdag) waren we op de rolschaatsbaan voor een verjaardagsfeestje.

Niet dat we zelf gingen rolschaatsen hoor. We zijn daar te oud voor, en eigenlijk kunnen we dat ook echt niet. Maar als excuus voor de buitenwereld hadden we: "we waren onze sokken vergeten". Eh voila. Ik denk dat er niemand ons echt geloofde. Soit. Caitlin en Jack gingen het wel proberen.

Eerst het volledige rolschaatsverhaal van Jack. Zie hieronder.

En klaar.

Hij heeft die rolschaatsen exact 3 minuten aangehad. Eigenlijk duurde het langer om die rolschaatsen aan en uit te doen dan dat hij ze heeft aangehad. We hebben snel zijn sokken in onze zak gestoken en zo had het mannetje ook een excuus om veilig langs de kant bij papa te blijven: "sokken vergeten"

Caitlin dan. Voor beginnende rolschaatsers hadden ze handige rekjes. Maar het ging nog niet zo vlot in het begin.

Maar Caitlin is dapper en geeft nooit op, en een beetje later was ze er al helemaal mee weg. Ze vond het ook echt leuk.

En hier een beeld van Siri binnen 40 jaar ? Dat rekje was voor de rolschaatsers schatteke, niet voor de begeleiders.

Het was een leuk feestje. Met een bijzonder lekkere chocoladetaart. Gelukkige verjaardag Helena !

En volgende vrijdag, bowling dus. Als we onze sokken maar niet vergeten.

Staycation - Days 1, 2 & 3

Op leeftijd 5 en 3 hebben onze kinderen nog niet zoveel besef van tijd. Ze kennen de maanden en de seizoenen, maar ze rekenen nog een beetje in events: van nu tot Jack zijn verjaardag, en daarna is het sinterklaas, en daarna kerstmis, en dan gaan we skien. En "moet ik nog zoooo lang wachten voor het mijn verjaardag is?" (Caitlin) en "Ga ik echt altijd verjaren in de winter? Dat is niet eerlijk!" (Caitlin)...

Afin, het is nu dus augustus en dus zomervakantie. Maar aangezien hun schooltje gewoon doorloopt en wij gewoon gaan werken, is dat hier nog niet zo erg doorgedrongen. Als ze andere kinderen horen praten over de vakantie, dan denken ze gelijk aan een vliegtuig. Ze hebben geen idee dat duizenden kinderen gewoon niet naar school gaan in de zomer. Op zich is dat wel makkelijk, want 13 weken zomervakantie (van begin juni tot eind augustus) kan ik met mijn 10 verlofdagen niet aan.

Maar eigenlijk is het ook wel een beetje zielig, en dus zorg ik ervoor dat ze tijdens de zomer toch ook leuke dingen doen, en een beetje uit de schoolsleur ontsnappen. Zo ga ik ze meestal iets vroeger ophalen, zwemmen we na thuis te komen - en moeten ze daarna niet meer in bad, worden er heel veel ijsjes gegeten, etc....  Nu moet ik er wel bijzeggen dat ze ook op school hun best doen om het leuk(er) te maken. Op maandag komt de ijskar, op dinsdag mogen ze in de splashpad (soort van fontijn-speeltuin ding) en op vrijdag mogen ze zwemmen met de klas. Maar toch. Het schuldgevoel knaagde een beetje.

En dus besloot ik om ze een paar dagen thuis te houden, vlak voor het begin van nieuwe schooljaar op 25 augustus. Want dan gaat Caitlin naar de nieuwe, grote school. 8 schooldagen om precies te zijn, van woensdag 13 tot vrijdag 22 augustus. Ik had het ook niet aan mijn baas verteld, maar de kindjes zijn nu toch op een leeftijd dat die overdag rustig kunnen spelen, zodat ik toch nog een beetje werk kan verzetten. Win-win voor iedereen, dacht ik zo bij mezelf.

Dinsdagavond werd de vakantie officieel ingezet door ze extra vroeg van school op te halen en mee te nemen naar het plaatselijke waterparkje. Waren we net goed en wel geinstalleerd, badpakken aan en zonnecreme gesmeerd, toen het "donder alarm" afging. Eens het dondert, moeten ze 30 minuten wachten om kinderen terug in het water te laten. Tranen alom, dus zijn we maar naar huis gegaan. Dat was alvast een leuk begin van de "vakantie".

Op woensdag waren de kinderen om 7.30 klaar om te vertrekken, tot ze doorhadden dat ze gewoon thuis mochten blijven. "Dat is raar" zei Caitlin, "het is toch woensdag?". Na 2 uur kwamen ze vragen wanneer ze terug naar school mochten... want "we vervelen ons wel een beetje". Gelukkig had ik voor de namiddag een paar doktersbezoeken gepland en daarna terug waterpark. Met vriendjes deze keer, en er was geen (donder)wolkje aan de hemel. En met een goedgevulde namiddag - en Jack die wellicht terug buisjes zal nodig hebben, maar dat is een ander verhaal - was de eerste vakantie dag toch een half succes.

Donderdag trok ik alle registers open en hadden we besloten om naar het strand te gaan. De vriendjes die uiteindelijk zouden meegaan, belden een half uur op voor vertrek af, maar we besloten toch maar te gaan. En gelukkig was het een groot succes (gelukkig maar want 5 uur rijden -heen en terug- is toch een beetje teveel van het goede). Maar kijk, schopjes, zand, een glijbaan, chips, ijscreme, quality time met mama.... het verdict over dag 2: een topdagje.

Toen ik bij het slapengaan vroeg of ze een leuke dag hadden gehad antwoordde Caitlin "Ja, maar mag ik morgen gewoon terug naar school, want ik mis mijn vriendjes en ik zou zo graag mijn nieuwe kikker tijdens show-and-tell tonen"...

Zo gevraagd, zo gedaan... de vakantie werd met een dag ingekort en deze ochtend gingen ze uitgelaten terug naar hun juf en vriendjes.

Ik heb mijn les geleerd. Volgende week stop ik vol met playdates met hun vriendjes.

Maar het positieve van dit experiment is dat de kindjes voorlopig nog geen tekenen van schoolmoeheid vertonen.

Vermijd die roze scheenlappen

Onze absolute favoriete bezigheid van de week tegenwoordig is... met de kindjes naar de voetbaltraining gaan op zaterdagmorgen. Allee ja, na werken natuurlijk ..., en na slapen..., en na gaan lopen ook natuurlijk, en naar de Engelse voetbal kijken, en de BBC voetbal website lezen, ...

Maar dan, met de kindjes naar voetbaltraining gaan dus. En de kindjes doen het ook heel graag.  Dat helpt. Alhoewel het nog niet altijd van een leien dakje gaat. De focus voor en tijdens de training moet soms nog een beetje beter.

* Vorige week was Caitlin te laat voor het begin van de training omdat ze nog naar het toilet moest
* En deze week moest ze tijdens de les naar het toilet
* Jack was gisteren tijdens de les aan coach Sara aan het uitleggen dat ze vorige week naar de nieuwe Planes waren gaan kijken
* En genoeg water drinken is belangrijk, maar onze kindjes komen tussen elke oefening naar de zijlijn voor een slokje water, vandaar dus de problemen hierboven

Maar ze doen het wel heel graag en goed. De training is voor kindjes van drie tot vijf. Twee jaar verschil is op die leeftijd wel veel.

Jack mocht een oefening samen met de oudste jongen van de klas doen.  Dat ging heel goed.

Caitlin moest dezelfde oefening samen met het kleinste meisje van de klas doen.  Dat ging niet goed.  Dat meisje, met roze scheenlappen, ging alleen maar zitten als de bal kwam en probeerde haar stip altijd maar dichter bij Caitlin leggen.

We mogen dat natuurlijk niet doen, maar we hebben na de training tegen Caitlin gezegd dat ze in het vervolg moet vermijden om met dat meisje nog oefeningen te doen. Meer nog, in het algemeen oefeningen vermijden met eender wie met roze scheenlappen. We weten het, op die leeftijd mag je ze nog niet te competitief maken, maar ja zeg, die training is maar een half uur. Dan hebben we geen tijd voor roze scheenlappen.

En op het einde van de training is er dan debriefing met coach Sara. Goed op Jack letten. Hij doet heel goed mee: aftellen, soccer roepen en de high five achteraf.

Coach Sara moet natuurlijk tegen alle ouders positieve dingen zeggen, maar tegen ons zei ze dat ze nog nooit zo een aandachtig kindje van 3.5 jaar als Jack had gehad in haar klas. We vroegen nog of Jack haar een beetje deed denken aan Cristiano Ronaldo toen die 3.5 jaar was.  Dat wist coach Sara niet.

Let's go swimming in the water...

Na 4 weken zwemles op school, kunnen we met trots melden dat Jack nu ook zonder bandjes kan zwemmen. Niet zo elegant en zelfverzekerd als dolfijn Caitlin...Jack heeft meer weg van een zeehondje, vind ik.

De juf heeft alles gedaan om hem met zijn handen vooruit te leren zwemmen, maar hij weigert en wil alleen maar met de handen naast zijn zij zwemmen. Voor mij is het allang goed. Zolang hij zijn plan kan trekken en naar de kant geraakt, ben ik blij. De truukjes en behendigheid volgen wel. En ooit zal hij ook wel met zijn hoofd boven water zwemmen, ik herinner mij dat Caitlin ook zo zwom als ze 3 was.

De zwemjuf had een boontje voor Jack (en hij ook voor haar) en noemde hem "cutie". Tijdens de les vroeg ze ooit eens aan Jack of ze hem mee naar huis mocht nemen, waarop Jack heel kordaat "nee" zei. Zo rap of kijken zei Caitlin "je mag mij meenemen hoor, als je wil". We gaan daar nog onze handen mee volhebben, met het spookje.

We spenderen tegenwoordig veel tijd in het water, en hebben daarvan een filmpje gemaakt (met geluid - dus misschien iets stiller zetten indien je vanop het werk leest).

Kindjes-sport-strategie (is veel werk)

Sport is hier in Amerika een hele belangrijke zaak. Zeker voor de kindjes. Al vanaf drie jaar (leeftijd Jack) wordt het belangrijk om sporten voor de kindjes te kiezen. Individuele en team sporten, er is keuze en mogelijkheden genoeg. Het probleem is vooral om inderdaad niet te veel te kiezen. En heel goed na te denken over sport voor de kindjes tijdens de week of tijdens het weekend. De meeste Amerikanen denken niet daar niet zo goed over na en worden dan ongelukkig.

Als de Amerikaan voor sport de kindjes in de week kiest, eindigt dat gewoonlijk met de vrouw die stopt met werken en voltijds soccer-mom wordt. Gevolg: ongelukkige vrouw. Als de Amerikaan voor sport met de kindjes in het weekend kiest, eindigt dat gewoonlijk met de man die maandag depressief op zijn werk staat omdat hij het hele weekend heeft rondgereden met zijn koters naar drieentwintig verschillende sportevenementen. Gevolg: ongelukkige man.

Siri werkt voltijds en wij kijken in het weekend graag naar de Engelse voetbal. Wij moeten het dus eerder hebben van een slimme strategie en een nauwkeurige planning.

Dit is onze kindjes-sport-strategie.

Wat is de beste individuele sport die kindjes / mensen kunnen doen ? Inderdaad: zwemmen. En onze kindjes zwemmen allebei heel graag. En op school geven ze zwemlessen tijdens de lesuren. Sport nummer 1 ligt dus vast: zwemmen. 

Wat is de tweede beste individuele sport die kindjes / mensen kunnen doen ? Inderdaad: turnen. En dat doen onze kindjes ook allebei heel graag. En ze geven hier achter de hoek van 5 tot 6 (buiten de werkuren) op maandag turnles. Sport nummer 2 ligt dus ook vast: turnen. 

De eerste reeks van twintig lessen, zit er trouwens op. Dat moet hier in Amerika dan natuurlijk eindigen met een medaille en een beetje rare ceremonie. 

Hier zien we de nieuwe Mary Lou Retton.

En hier zien we nieuwe … heu … ik ken geen Amerikaanse turner.

Individuele sporten. Klaar. Teamsporten nu.

Welke teamsport dan ? Voetbal / soccer dan maar om te beginnen. Vooral Jack doet dat zooo graag. Zie ook een van de vorige blogs. De kindjes zijn dus deze zaterdagvoormiddag met soccer begonnen. Dat kunnen we nog wel in het schema inpassen. En in geval van een conflict, we hebben een goeie app op onze iPhone om alle matchen van de Engelse voetbal altijd live te streamen.

Onze kindjes waren er helemaal klaar voor gisterenmorgen.

Klaar voor de eerste les. Met coach Sara.

En hoe ging de eerste les ?

Na ongeveer een minuut, moest coach Sara de les stilleggen ... en Caitlin uitleggen dat ze stil moest zijn en niet constant zitten babbelen.

Een minuut later moest coach Sara de les opnieuw stilleggen ... en Jack uitleggen dat het niet nodig om haar zijn nieuwe voetbalschoenen te laten zien.

Nog een minuut later lag de les opnieuw stil ... Coach Sara moest Caitlin uitleggen dat het niet nodig is elke minuut de coach een knuffel te komen geven.

Toen mochten ze een bal nemen. De les lag opnieuw stil ... Jack was boos geworden omdat hij geen groene bal had. Coach Sara moest uitleggen dat de kleur van de bal niet belangrijk is bij soccer.

Uiteindelijk is alles dan toch kunnen beginnen.

Er was ook de oefening: kegeltjes omver trappen. Dat konden alle kindjes goed.

Daarna was de oefening: kegeltjes met je voeten terug rechtzetten. Beste van de klas ?  Kijk maar.

Eerste teamsport hebben we dus ook geregeld: voetbal / soccer.

Nog een teamsport ? Wel ... wetenschappelijk onderzoek heeft uitgewezen dat op jonge leeftijd omnisport eigenlijk het beste is voor de kindjes om alle vaardigheden te ontwikkelen. Zie ook De Standaard van 29 januari 2014. Dat gaan we dan ook doen, maar we moeten nog eens een keertje de uren te goei bekijken. Inderdaad, onze strategie is zelfs wetenschappelijk onderbouwd.

Zwemmen, turnen, soccer en omnisport. Dat is geen slechte sportstrategie denken we zelf.  Wat blijft er dan nog over ?

American football ? Dat mogen ze toch niet van ons (zie eerdere blog "Op bezoek bij de Texans").
Baseball ? Misschien maar nog een beetje te vroeg, misschien als vervanging van omnisport later.
Basketball ? Misschien maar nog een beetje te vroeg, misschien als vervanging van omnisport later.

Tennis ? Ja, dat zouden we wel graag hebben dat ze daarmee beginnen. Daar moeten we toch eens deftig naar kijken.

Pfff. Veel werk hoor, een kindjes-sport-strategie hebben ... 

Happy Birthday America (4th of July 2014) - de turtle heeft het niet overleefd

Het is hier 4th of July weekend. Wij gingen de morgen van de 4th of July een keertje gaan kijken naar de "traditionele" (bestaat al sinds 1985) 4th of July parade in Market Street hier in The Woodlands. Onze kindjes waren er klaar voor.

Een parade hier in Amerika is hetzelfde als een stoet in Vlaanderen. Dat is een beetje een probleem. Er zijn in het leven namelijk twee dingen waren we persoonlijk eigenlijk een beetje bang van zijn: stoeten en verklede mensen. Maar we gingen dapper zijn. De kindjes (en Siri) wilden de parade heel graag zien.

Het werd een interessant spektakel. Lang geleden gingen we ook al wel eens naar een stoet. Bijvoorbeeld de bloemenstoet in Wommelgem. We herinneren ons nog dat de bloemenstoet van Wommelgem altijd bestond uit twee delen. Eerste deel: een ellenlange rij van reclame-auto's. Tweede deel: de mooie bloemenpraalwagens die traditioneel werden geduwd door mannen onder de wagen (in plaats van getrokken worden door een tractor of auto).  Eigenlijk is de 4th of July parade in The Woodlands juist hetzelfde het eerste deel van de bloemencorso van Wommelgem, zonder het tweede deel.

De volgorde van de 4th of July parade in The Woodlands is ongeveer als volgt:
- pick-up truck van obscuur lokaal bedrijf
- pick-up truck van obscuur lokaal bedrijf
- pick-up truck van obscuur lokaal bedrijf
- auto met een paar veteranen erin (luid gejuich en applaus van alle toeschouwers)
- pick-up truck van obscuur lokaal bedrijf
- pick-up truck van obscuur lokaal bedrijf
- pick-up truck van obscuur lokaal bedrijf
- gewone mens in gewone auto (geen idee waarom die in de parade rijdt)

- pick-up truck van obscuur lokaal bedrijf

- pick-up truck van obscuur lokaal bedrijf 

- pick-up truck van obscuur lokaal bedrijf 

- gewone mens die vindt dat hij een mooie auto heeft (opnieuw onduidelijk waarom die meerijdt)

- pick-up truck, pick-up truck, pick-up truck

- wagen van verdachte lokale organizatie (soms echt wel bijzondere organizaties)

- pick-up truck, pick-up truck, pick-up truck

- wagen van het lokale democratisch parijburo (kleine auto)

- pick-up truck, pick-up truck, pick-up truck
- Vage individuen. Al dan niet in groep of alleen.
- pick-up truck, pick-up truck, pick-up truck

- wagen van het lokale republikeinse partijburo (grote pick-up)

- pick-up truck, pick-up truck, pick-up truck

- fanfare van de middelbare school (met majoretten !)

- pick-up truck, pick-up truck, pick-up truck

- auto met een paar veteranen erin (luid gejuich en applaus van alle toeschouwers) 

- pick-up truck, pick-up truck, pick-up truck

enzovoort, enzovoort 

Allee. Hieronder een paar hoogtepunten van de stoet.

De lokale WC-ontstopper. Let op het nauwkeurig nagemaakte toilet.  Dat begon hier al hoogstaand. 

De veteranen. Luid gejuich en applaus. 

Het lokale ziekenhuis. Met helicopter.  Dit lijkt zelfs bijna op een praalwagen. 

Gewone mens die vindt dat hij een mooie auto heeft. Of gewoon op weg naar de supermarkt ? Vindt waarschijnlijk dat het vandaag wel erg druk is op Market Street. 

Het lokale ouwmannekeshuis. Met airconditioned busje. Waarvoor die mevrouw daar zo hard moet voor staan applaudiseren is niet duidelijk. 

De lokale vereniging van MOM "Mother of Multiples". Inderdaad.  De vereniging van moeders met tweelingen, drielingen enzovoort.  Hoe komen ze er toch op.

Die meerlingen werden dan netjes met karretjes voorbijgetrokken.

Lokaal partijburo. 

Ineens een rare snuiter die voorbijkomt. 

Wagen van een van de 80 (inderdaad 'tachtig"- we hebben dat opgezocht) kerken in The Woodlands. 

Nog ne mens die gewoon vindt dat hij een mooie auto heeft.  

Een fanfare van de lokale middelbare school. 

Met majoretten. 

Wagen van de "Secret Service". Overigens gewoon lokaal schoonmaakbedrijf hoor. Waar blijven ze het toch halen. 

Dan een vage groep princessen die ineens voorbij komt. 

En dan een monstertruck ambulance. De "Whambulance".

Toen vonden we het wel gek genoeg geweest. 

En in de namiddag ? Dan was het tijd voor ons traditioneel (bestaat al sinds 2011) 4th of July feestje bij ons. De tuin mooi versierd. Gedaan door Siri natuurlijk. Wij hadden het te druk. World Cup en zo he. 

En zestien volwassenen plus negentien kindjes in en rond het zwembad (inclusief volleybaltoernooi).

En grote barbecue-sessie. Met alleen maar hamburgers en hot dogs natuurlijk. Het moet wel een beetje authentiek blijven he. En dat is ook lekker gemakkelijk voor de chef van dienst. 

Maar meer dan dertig mensen dus. Dat heeft onze turtle niet overleefd.  Poot kwijt. Lucht eruit.  Farewell turtle … 

Welkom hippo !

En Happy Birthday America !