Blizzard '09

Het is in Virginia dan weer winter. Het is altijd een heel gedoe met de winter in de US. Deze keer was het een sneeuwstorm. Het sneeuwt hier wel vaker. Zie eerdere blogs: Winter Wonderland (Jan 2009),Snow Day (Jan 2009) en Let It Snow (Dec 2009). Iedereen is dan ook altijd goed voorbereid. Zelfs als er een halve meter valt op 24 uur. Alhoewel. Dat was toch een beetje bijzonder.



Dat ziet er op uw terras dan ongeveer zo uit.



En hier zit de barbecue onder.



Het was de meeste sneeuw in Virginia sinds lange tijd. Zo een belangrijke gebeurtenis moet natuurlijk ook een naam hebben. Daarvoor kan je altijd rekenen op de 24-uur nieuwschannels. Het werd "Blizzard '09". Dat vonden we wel ok. Vlotte naam. En klinkt beter dan ‘Het is slecht weer. Voor bruggen en wegen geldt vanavond wintertype C2’.

Zoals gezegd, het sneeuwt hier wel vaker in Virginia. En daarvan hebben we wel teen en tander geleerd. Tijdig sneeuw ruimen op uwen driveway bijvoorbeeld. Dat is belangrijk. Voor twee redenen. Ten eerste voor de veiligheid. Ten tweede voor het buurtcommittee. Vorige keer waren we er wat laatekes bij en was er toch enig gemor in de buurt "die luie Europeanen lagen naar het schijnt nog te slapen".

Dus we waren er deze keer goed en snel bij.





Het beloofde ook een zware dag te worden voor de dieren. Hier is ons hert.



We kregen ook gelijk hulptroepen van het Amerikaans leger erbij. Den Barry.



Den Barry is de overbuurman. Annex baasje van grote vriend de Stormy. Annex vader van Liz (19-jarige babysit van Caitlin en cheerleader) en belangrijke mens op het Pentagon.

We zijn dan ook bij den Barry gaan helpen.



En daarna ook bij de Gary. Jarenlang bewonderaar van Siri. Eigenlijk heet de Gary, Richard. Dat zijn we gisteren na 2.5 jaar te weten gekomen. Of hoe Blizzard 09 de mensen dichter bij elkaar heeft gebracht.



En hier kwam Caitlin helpen.



Na de shift van 11 uur 's morgens, moesten we om 4 uur in de namiddag weer aan de slag.



Ons hert hield de moed erin.



En om 7 uur ‘s avonds nog eens vantzelfde.



En zo bleven de driveways van den Barry, de Gary/Richard en ondertekende redelijk goed. Nu de straat nog. Anders geraken we nog steeds niet weg.

Daarvoor heeft het buurtcommittee een bedrijfje dat zou langskomen. Hetzelfde bedrijfje dat in de zomer de gemeenschappelijke grasperkjes onderhoudt. Die kennen we. Drie Mexicaanse kozijns. Als dat maar goed komt, dachten we nog.

Maar om 10 uur ’s avonds waren onze Mexicaanse amigos er dan.



En om 2 na 10 hadden ze zich volledig vastgereden in de sneeuw.




De ramptoerist die in ons allen schuilt, was niet te houden. Hier zitten die drie tacos volledig vast. Toch niet zo veel sneeuw gewoon in Mexico precies.



Het Amerikaanse leger (den Barry), de bewonderaar van Siri (de Gary/Richard) en ondertekende hebben de drie sombreros dan maar geholpen. En we hebben daarna dan nog maar eens sneeuw geruimd.



Ons hert heeft het hoofd niet boven de sneeuw kunnen houden.



De volgenden dag heeft Siri het resultaat van onze arbeid gecheckt.





En Caitlin zag dat het goed was.





En de foto hieronder had een mooie foto voor onze kerstkaarten kunnen zijn geweest. Dat is, indien we onszelf graag op onze eigen kerstkaarten zouden zien.

First / Last Christmas

HoHoHo! Wij zijn al helemaal in de kerstsfeer. Logisch ook als het eerste kerstfeestje van dit jaar al achter de rug is. Vorige zondag waren we uitgenodigd op het jaarlijkse kerstfeest van Marc's werk. Die feestjes zijn altijd goed georganiseerd: een mooi winterlandschap, gigantische boom, een aantal feeen en notenkrakers (verklede mensen dus) om iedereen te verwelkomen, een lekker buffet en veel rode truien/dassen/kleedjes/strikken. De (kerst)sfeer zat er goed in.

... en de Kerstman was natuurlijk ook van de partij!

Eerst was Caitlin nog een beetje weigerachtig om op zijn schoot te gaan zitten. Ze kent tenslotte niet zoveel mannen met baarden.

"Mama mama maamamamaammamaa!"


Maar de nieuwsgierigheid nam al snel de bovenhand. Heel interessant, die bril van Santa.


Toen we thuiskwamen hebben we ook snel onze (lelijke) kerstboom opgezet en Rudolph van onder het stof gehaald!



Het was nochtans niet de bedoeling dat we dit jaar zouden meedoen aan de kerstgekte. Voor zij die het nog niet via radio couloir hebben vernomen: wij verhuizen op 8 januari 2010 terug naar Belgie! We wisten natuurlijk dat onze tijd hier beperkt was, maar ik heb er toch eventjes over moeten doen om dat nieuws te verteren. We wonen hier ook zo graag. Maar we kijken er wel enorm naar uit om terug dichter bij familie en vrienden te zijn.

We zijn nu dus dringend op zoek naar een huis, een nieuwe job (voor mij), een auto - hopelijk kan ik die laatste 2 combineren - en een nieuwe routine. Een creche hebben we in Belgie al gevonden, dankzij een collega van mama. Dus tips voor huizen en autos en jobs zijn via deze weg ook steeds welkom!
Maar eerst moeten we hier onze verhuis organiseren, de auto's verkopen, afscheid nemen van onze vrienden en collegas, mijn opvolgster trainen, mijn baas overtuigen dat ik echt wel wegga en Caitlin's juffen in de creche troosten.

Wat ik enorm ga missen:
- online shoppen, free shipping, het gemak van het winkelen hier
- winkels die open zijn op zondag en 's nachts
- overal propere toiletten en ververstafels
- (outlet)malls
- Happy Hearts (Caitlin's creche)
- winkelkarretjes zonder muntstukken
- naar rechts mogen afslaan als het rood is
- een gegarandeerd lekker warme zomer
- hoe gek het ook klinkt: de geur van popcorn in mijn cubicle
- "how are you?" overal waar je komt
- de fantastische klantenservice en makkelijke omruil/terugbreng mogelijkheden
- de gym! mijn sportiviteit zal velen verwonderen, want ik ging hier iedere dag om 7u 's morgens - voor het werk - naar de gym. De gym zit hier altijd propvol, op ieder moment van de dag. En als het 's morgens niet lukt, dan ga ik over de middag. Net als Marc, die iedere middag 10km loopt. Meetings worden (bij ons) meestal niet op het middaguur georganiseerd om iedereen toe te laten te gaan sporten. Fantastisch, toch!

Anderzijds kijk ik dan weer enorm uit naar:
- familie en vrienden
- bloedworst
- babykleertjes voor meisjes in een andere kleur dan roze
- niet in elk nieuwsbulletin iets horen over de "healthcare overhaul"
- babysits voor een volledig weekend (aka grootouders)
- cuberdons
- tomaat/garnaal, garnaalkroketten en alle andere garnaalbereidingen
- wild (omdat Marc dat zo graag mag)
- 't zeetje en Marie Ciska
- Belgische fashion en shoppen in Antwerpen (van zodra ik een job heb gevonden, tenminste)

Als ik deze lijstjes zo nalees, zal ik er eerst en vooral voor moeten zorgen dat ik mij in Brussel inschrijf in de sportschool!

We gaan in ieder geval nog ten volle van onze laatste weken hier genieten. We vieren kerstavond bij Caroline en Sander en gaan voor het kerstweekend naar Nick en Stacy in Denver (Colorado). En op 8 januari mag Caitlin (met ons!) in business class naar Belgie vliegen. Niet slecht voor iemand van 11 maanden...

...en dan nog zo kwaad kijken...

Let it snow

Een week geleden zaten we nog in onze zwembroek in 't water...deze week kunnen we lekker ingeduffeld een sneeuwman maken! Gisteren is het beginnen sneeuwen en ondertussen ligt er al 5 inches.



Caitlin is in ieder geval zeer geinteresseerd in het fenomeen sneeuw.


Benieuwd hoe lang de sneeuw zal blijven liggen. Hopelijk een tijdje, want het oogt wel mooi met alle kerstlichtjes. Inderdaad - op 1 december hebben de meeste Amerikanen de kerstversiering uit de kast gehaald en iedere avond wordt het land helemaal rood/groen/wit/paars/blauw verlicht. Ik heb al veel originele versieringen gezien, van reuze kerstkikkers (?) tot versierde varkens. En het kerststalletje mag dan in Belgie misschien wel in onbruik zijn geraakt, hier is dat niet het geval. In heel veel tuinen staan levensgrote kerstfiguren in een stalletje. Ik zal toch nog eens proberen om daar een foto van te nemen.

Turkey Day!

Vorige week donderdag (26 november) was het nationale kalkoendag en dit jaar besloten we om Thanksgiving in uitgebreid familieverband te vieren. Dat is tenslotte toch de bedoeling van Turkey Day.

Op 20 november waren Papsy en Mamiyo overgevlogen vanuit Belgie, waardoor Marc en ik 's avonds naar een feestje in DC konden. Caitlin vond de extra aandacht natuurlijk geweldig, en voor ons was het een welgekomen afwisseling om eens te kunnen uitslapen!

Op zondag, 22 november, vertrokken we allemaal naar Clearwater, Florida voor een aantal daagjes zon en om Thanksgiving met mijn familie ter plaatse (Aunt Susan, Uncle Don en Grandpa Joe) te vieren.
We verbleven in het prachtige resort "the sandpearl" en hadden naar locale dagelijkse gewoonte afgesproken voor cocktail hour om 5u in de bar van ons hotel, om de zonsondergang vanop het strand te kunnen bewonderen. Jammer genoeg deed de Sunshine State zijn naam geen eer aan, want het regende pijpestelen. Maar dat kon de pret niet bederven.

Maandag was het een prachtige dag en meteen de eerste keer voor Caitlin in het zwembad. Eerst snapte ze niets van al dat water en het feit dat ze in bad moest met pamper en t-shirt aan... ze was dan ook een beetje sceptisch.




Maar na een paar minuten was ze helemaal in haar element







en probeerde ze zelfs uit onze armen te ontsnappen...



Gelukkig hadden we een bootje voor onze onafhankelijke meid voorzien



De volgende dag was een beetje moeilijker, Caitlin's eerste tandje kwam erdoor en dat ging gepaard met veel pijn en koorts. Ze was zo'n zielig hoopje ellende, gelukkig hadden we onze persoonlijke apothekers bij met goede raad en heel veel geduld.

Aangezien we op donderdag al terug naar Virginia vlogen, moesten we Thanksgiving 1 dag vroeger vieren. Aunt Susan zorgde voor een lekker traditionele Amerikaanse thanksgiving, met een grote kalkoen, veel sweet potatoes, boontjes en cranberry saus, pumkin/cheesecake pie, met overvloedige wijn en leuk gezelschap. Beide families waren vereerd om deze belangrijke Amerikaanse feestdag samen te kunnen vieren. Alleen Caitlin heeft er niet veel van meegemaakt, want die was al om 7u in dromenland.

Dit zijn Susan & Don, met Caitlin en Scrappy (de patchwork teddybeer die Caitlin van Aunt Susan had gekregen en die ze de hele avond overal mee naartoe heeft gezeuld)



En hier met papsy en papa



En dit is onze Frequent Flyer, die deze keer zelfs haar eigen stoeltje had (omdat het vliegtuig maar halfvol zat).


Het was een heel leuke week, alleen gaan we Caitlin opnieuw moeten afleren om constant op de arm te zitten. Het wordt een "zware" week voor ons meisje: terug naar de creche, afkikken van alle aandacht en daarbovenop papa missen, want die is deze week op zakenreis in London.

Er zit een spookje in de kast...

Caitlin heeft geleerd hoe ze de kast kan opendoen. Fantastisch speelgoed, die keukenkasten! Voorlopig blijft het bij deurtjes open en dicht trekken. En de handvatjes aflikken...lekker!

En ook de trap kan ze tegenwoordig op, vooral als de autosleutels op de 3de trede liggen.




Geen nood, ze is nog niet gevallen, maar het wordt nu wel dringend tijd dat we ons huis gaan babyproofen...

Van de Ladybug en Bernie

Bernie Madoff is ne kastaar. Meneer Madoff was de ooit de voorzitter van de raad van bestuur van de NASDAQ stock exchange. Van 1990 tot 1993. Maar den Bernie is vooral bekend als verantwoordelijk voor de grootste investment fraude van Wall Street ooit. Zijn Bernie Madoff Investment Securities LLC bedrijf was eigenlijk gewoon een pyramide-systeem. 18 miljard dollar is er kwijt. Hij heeft daar dit jaar 150 jaar gevangenis voor gekregen.

Bekende mensen die hun geld kwijt zijn, heten Kevin Bacon, Uma Thurman, Jeffrey Katzenberg (baas van Mickey Mouse), John Malkovich, Zsa Zsa Gabor (die leeft blijkbaar nog ?) en Steven Spielberg. Allemaal heel erg, maar ik denk dat die allemaal de schok wel gaan overleven. En anders moeten die nog maar eens ne film maken.

Bedrijven die hun geld kwijt zijn heten de Palm Beach Country Club (drama in golf club in arm dorp in Florida), het International Olympisch Committee (goed gedaan Jacques), en natuurlijk een aantal domme banken, deze keer HSBC en Santander. We kunnen altijd goed lachen met dat soort van verhalen.

Hier is trouwens een foto van den Bernie toen die bij ons thuis op bezoek was geweest.



Een lieveheersbeestje heet in het Engels een ladybug. Een ladybug, of Coccinellidae, de wetenschappelijke naam, is van de familie van de kevers. Ladybugs zijn brave en nuttige insecten. Die eten namelijk van die vervelende larven op in tuinen, boomgaarden en shopping centers in Amerika. Inderdaad. In de Mall Of America, het grootste shopping center in de US, laten ze duizenden van die beestjes los om de tuinen binnen in het shopping center te beschermen. De Mall of America ligt in Minneapolis/St-Paul. Dat is in Minnesota. De Mall Of America is 390,000 m2 oftewel 78 voetbalvelden groot.

Hier is trouwens een ladybug die bij ons thuis woont.







Halloween komt van de Kelten. Die vierden vroeger op 31 oktober het festival van Samhain. Het festival van het einde van de ‘lichte helft’ van het jaar en het begin van de ‘donkere helft’. De Kelten geloofden ook dat op die dag de grens tussen onze wereld en de onderwereld heel dun werd en de geesten (goeie en slechte) van de ene wereld naar de andere wereld konden. Om de slechte geesten te bedotten droegen mensen dan kostuums en maskers van slechte geesten, om zo die slechte geesten af te weren.

Halloween is, zoals zo veel dingen hier in de US, een heel gedoe. Vooral voor de kinderen natuurlijk. Zo ook op de creche van Caitlin.

Waar heb je al ooit een lieveheersbeestje, ne giraf, een poes en een nen tijger samen in de kar zien zitten ?



Bij onze creche dus.

Dat was na dat we ne zebra naar buiten zagen wandelen. De giraf lijkt een beetje op een koe en de poes op ne monchichi, maar soit.



Hier weer een lieveheersbeestje. Met twee tijgers deze keer.



Hier een lieveheerbeestje met daarachter een rood cookiemonster dat stout is geweest.



Het was daar heel gezellig op de creche de vrijdag.

Toen we thuis kwamen van de creche was Bernie Madoff er nog.

Hier is Bernie met de ladybug.







En hun twee met Siri.



En hun twee met tante Ele.



Het was heel gezellig bij ons thuis die avond.

We zijn dan daarna nog naar de Wizards gaan kijken in Washington DC. NBA. Eerste thuiswedstrijd van Wizards! De reis op de metro was ook leuk. We zaten op de metro met:

* 32 Michael Jacksons
* 2 sexy verpleegters
* 5 Pino’s van Sesame Street
* 3 dikke vlinders
* 7 Romeinse keizers
* 4 politie-agenten in korte broek
* 1 taart

Het was ook heel gezellig in DC die avond.